สงกรานต์รัก ผูกใจเราไว้ด้วยกัน | คมชัดลึก

 

                         ภูมิปัญญาบรรพบุรุษไทยให้มีรดน้ำในวันร้อนๆ เดือนเมษายน แต่ที่ยึดถือกันอย่างเหนียวแน่น วันสงกรานต์ปีใหม่ไทย ทุกคนต้องกลับมารวมญาติที่บ้านเกิด เด็กๆเล่นน้ำกันสนุกสนาน ผู้ใหญ่นั่งล้อมวงกินข้าว พูดคุยถามไถ่ถึงวันจากบ้านไป เป็นกำลังใจให้กันปีละครั้ง ด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมนั่งมองลูกหลาน เป็นภาพความอบอุ่นประทับใจในวันสงกรานต์

 

                         สำหรับ "ณัฐชา (กิ่ง) เปรี้ยวกระโทก-จอห์น โฮแบน" เป็นความรู้สึกที่เรียกรอยยิ้มได้ทุกปี เมื่อนึกถึงวันสงกรานต์เมื่อ 7 ปีที่แล้ว ทำให้เขาทั้งสองได้มาใช้ชีวิตคู่ด้วยกันอย่างมีความสุขในปัจจุบัน

 

                         วันที่ 13 เมษายน 2550 กิ่งและญาติพี่น้องทุกคนได้กลับไปรวมญาติที่บ้านคุณยาย ในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม ตามขนบธรรมเนียมประเพณีเก่าแก่ของไทยเรา ที่ถือวันแห่งการรวมญาติ หลังจากที่แต่ละชีวิตต่างพากันก้าวเดินออกจากบ้านเพื่อไปทำงานตามจังหวัดต่างๆ นานทีในวันนี้จึงจะได้มาพบปะกันพร้อมเพรียง ทำให้บ้านหลังเก่าที่เป็นสายเลือด เคยได้ใช้เป็นที่พักนอน ซึ่งเงียบเหงาไปนาน วันนี้กลับมามีชีวิตที่ครึกครื้นอีกครั้ง

 

                         วันนั้นขณะผู้ใหญ่รวมกลุ่มล้อมวงกินข้าว เด็กๆ เล่นตามประสา แต่สำหรับ "แหม่ม" ลูกพี่ลูกน้องของกิ่ง ที่เป็นครูโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ กลับยังสาละวนกับการทำงานผ่านคอมพิวเตอร์ งานรัดตัวทำให้ต้องทำงานในวันหยุดเทศกาล "แหม่ม" ได้สื่อสารพูดคุยเรื่องงานกับ จอห์น โฮแบน ครูหนุ่มจากประเทศไอร์แลนด์ วัย 37 ปี ที่เดินทางมาแล้วหลงเสน่ห์กลิ่นอายของเมืองไทย เพื่อนร่วมงานที่โรงเรียนที่มาสอนภาษาอังกฤษ ผ่านกล้องทางระบบอินเทอร์เน็ต

 

                         ขณะนั้นกิ่งได้เดินผ่านหน้ากล้องไป แม้ภาพที่ปลายทางอีกด้านหนึ่งจะแลเห็นเพียงเศษเสี้ยวของวินาที แต่ก็ต้องตาสะดุดหัวใจเข้าให้แล้ว เขาไม่ปล่อยให้ภาพนั้นผ่านเลยไปและตกค้างอยู่ในความคิด จึงเอ่ยถามกับแหม่ม ว่าใครที่เดินผ่านหน้ากล้องไป แหม่มบอกว่าน้องสาว เขาไม่รอที่จะให้หัวใจเรียกร้องเนิ่นนานไปกว่านี้อีกแล้ว ทำอย่างไรถึงจะได้รู้จักได้เบอร์โทร พูดคุยด้วยบ้างก็ยังดี จึงได้ขอร้องให้แหม่ม เป็นสะพานเชื่อมใจให้ทั้งสองได้รู้จักกัน

 

                         จากจุดเริ่มต้นแห่งสายสัมพันธ์ในวันสงกรานต์ได้งอกเงยแตกยอดกลายเป็นดอกรักปักใจให้ทั้งคู่ได้ติดต่อกันผ่านทางโลกออนไลน์ไม่ว่าจะเป็นเฟซบุ๊ก และอีเมลเรื่อยมา แต่หลังเริ่มคบหากันไม่นาน กิ่งก็จะต้องเดินทางไปหาแม่ที่ประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งใจไว้ว่าจะไปทำงานที่นั่นกับแม่ และยังไม่คิดจะกลับมาเมืองไทย จอห์นรับทราบด้วยหัวใจแทบแตกสลาย กลัวระยะทางจะทำให้ต้องห่างกันไป ดีเพียงว่าปัจจุบันสื่อสารกันง่ายติดต่อได้ตลอดเวลาผ่านระบบออนไลน์

 

                         "กิ่ง" ไปใช้ชีวิตในต่างแดนที่ประเทศนิวซีแลนด์ ทั้งคู่ยังคงติดต่อถามข่าวคราวพูดคุยกันตลอด เหมือนกับว่าชีวิตทั้งสองได้แบ่งปันเติมเต็มสารทุกข์สุกดิบกันแล้ว ยิ่งนับความผูกพันเสมือนเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ เป็นเสมือนไฟสุมทรวงให้ร้อนรุ่ม จนทำให้จอห์นต้องเอ่ยปากย้ำกับกิ่ง ขอให้กลับมาอยู่เมืองไทยด้วยกัน

 

                         "กลับมาที่นี่ผมจะเป็นคนดูแลคุณเอง ผมคิดถึงคุณมาก เรามาเริ่มต้นชีวิตด้วยกัน" จากคำวอนที่สะท้อนถึงความตั้งใจที่จะโอบอุ้มดูแลชีวิต แต่กิ่งเองก็คงจะตัดสินใจเพียงลำพังลำบาก หากเกิดผิดพลาดมามันคงไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ชีวิตนี้ที่จะจูงมือกันก้าวเดินนั้น สุขและทุกข์ก็คงจะต้องร่วมกันฟันฝ่าต่อสู้ ไม่ทอดทิ้งกัน ซึ่งโอกาสที่ กิ่งได้เดินทางมาถึงต่างประเทศแล้ว จะหวนย้อนกลับมาเมืองไทย ทำงานอะไรดี สิ่งนี้นอกจากกิ่งจะขบคิดคนเดียวแล้ว ก็ยังนำเอาเรื่องนี้ไปพูดคุยปรึกษากับแม่ กับแม่เล็กพี่สาวของแม่ที่เลี้ยงดูกิ่งมาตั้งแต่เด็ก ที่สุดแล้วกิ่งตัดสินใจเดินทางกลับมาเมืองไทยเพื่อที่จะคบหาดูใจกันอย่างจริงจัง

 

                         หลังเรียนรู้กันปีเศษๆ แต่ชีวิตต้องกินต้องใช้ หากยังทำงานที่เมืองไทย วันใดจึงจะลืมตาอ้าปากได้ กิ่งตัดสินใจเดินทางกลับไปหาแม่ ทำงานที่ประเทศนิวซีแลนด์อีกครั้ง ด้วยความตั้งใจว่าจะใช้ทั้งชีวิตทำงานอยู่ในต่างประเทศ พักเรื่องรัก ขอสร้างเนื้อสร้างตัวก่อน หากรักกันจริง มีบุญวาสนาเป็นคู่ชีวิตกันแล้วก็คงไม่แคล้วกัน

 

                         ทั้งคู่ยังติดต่อสื่อสารผ่านออนไลน์เหมือนเดิม ผ่านไป 7 เดือน จอห์นคิดถึงใจแทบขาด ขอร้องให้กิ่งกลับเมืองไทยอีกครั้ง คราวนี้จะขอหมั้นไว้เป็นคู่ชีวิต เมื่อทบทวนดูแล้ว กิ่งรับรู้ถึงความจริงใจของจอห์น ทั้งที่การไปครั้งนี้คิดว่าจะอยู่ทำงานที่นั่นเลย แต่ด้วยความรักกิ่งจึงกลับมาหาจอห์นที่เมืองไทย

 

                         จอห์นรักษาคำมั่นสัญญา พาญาติผู้ใหญ่ที่บินตรงจากประเทศไอร์แลนด์เดินทางไปหมั้นกิ่งให้ได้รับรู้ว่า ต่อไปเขาจะได้เป็นผู้คอยดูแลกิ่งตลอดไป หลังจากนั้นจอห์นได้พากิ่งไปเยี่ยมญาติพี่น้องครอบครัวพ่อแม่ให้ได้รับรู้ฐานะของกิ่งว่าต่อไปเขาจะเริ่มเดินบนเส้นทางชีวิตเดียวกันที่ประเทศไอร์แลนด์ ทั้งคู่ใช้ชีวิตท่องเที่ยวอยู่ที่นั่นระยะหนึ่งจึงเดินทางกลับเมืองไทย หนึ่งปีต่อมาก็ได้แต่งงาน จดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฎหมาย

 

                         กิ่งบอกว่าชีวิตหลังจากแต่งานมีอะไรดีขึ้นเยอะเลย แม้วันนี้จะไม่ได้ใช้ชีวิตทำงานในต่างแดน แต่ก็ยังมีจอห์น ทำหน้าที่เป็นครูสอนด้านภาษาในโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ แถวพระราม 2 คอยทำหน้าที่เลี้ยงดู ด้วยความรักที่ห่วงหา ดูแลกันด้วยความเข้าใจ จอห์นยังคงคอยดูแลหัวใจให้อบอุ่นอยู่เสมอ

 

 

 

------------------------

 

(เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : สงกรานต์รัก ผูกใจเราไว้ด้วยกัน : เรื่อง...สุรศักดิ์ เครือคำ // เรียบเรียง...เสาวลักษ์ คงภัคพูน)