'ดิว'ใช้'รำไทย'ให้ได้สุขภาพ | คมชัดลึก

 

                      "รำไทย" ไม่ได้รักษาโรคเพราะไม่ใช่หมอ แค่เพื่อส่งเสริมสุขภาพและป้องกันการติดขัด การเจ็บปวด และส่งเสริมให้เกิดกล้ามเนื้อและเกิดความยืดหยุ่น รวมถึงระบบต่างๆ เช่น การหายใจ การขับถ่าย เท่านั้น

 

                      ความสุขอยู่ใกล้แค่เอื้อม...คนส่วนใหญ่เชื่อเช่นนี้ ทว่าในมุมความคิดของทายาทบรมครูดนตรีไทยและนาฏศิลป์ "ดิว" ขจิตธรรม พาทยกุล แค่ได้ยืดแขนยืดขาในท่ารำไทย ก็สร้างสุขให้เธใอได้แล้ว เนื่องจากเป็นกิจกรรมที่เธอรักและผูกพันมาทั้งชีวิต และยิ่งเมื่อเจ้าตัวบรรเจิดไอเดียด้วยการนำเอาการ "ออกกำลังกาย" มาผนวกกับ "ท่ารำ" เพื่อให้ร่างกายได้สุขภาพดียิ่งทวีความสุขให้กับ "สาวนักคิด" ขึ้นอีกหลายเท่าตัว...

 

                      เพราะเป็นทายาทสายตรงของโรงเรียนนาฏศิลป์พาทยกุล จากตอนแรกคิดว่ารำเล่นดนตรีไทยเป็นงานอดิเรก จึงต้องเปลี่ยนมาเรียนอย่างจริงจังทั้งในระดับอุดมศึกษาและระดับปริญญาโท เพื่อช่วยสานต่อกิจการของครอบครัว

 

                      "จุดหนึ่งคิดว่าน่าจะเรียนจริงจัง เพราะตัวเองเกิดมาในบ้านซึ่งมีครูและเครื่องดนตรีพร้อม ทั้งคุณปู่ หรือ ครูเตือน พาทยกุล ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดงดนตรีไทย และคุณยาย สายสวาท รพิพันธุ์ ครูสอนรำไทย ทำให้คิดว่าควรจะเรียนรู้ทางด้านนี้อย่างลึกซึ้ง เพื่อมาช่วยสานต่องานของครอบครัว ก็เลยเลือกเรียนสาขาดุริยางคศิลป์ไทย เอกซอสามสาย คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนจะไปเรียนต่อในระดับปริญญาโท สาขา Managing in Creative Economy ที่ มหาวิทยาลัยคิงส์ตัน ลอนดอน ภายใต้พระเมตตาจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งในวันนี้ก็กลับมาช่วยดูแลโรงเรียนในส่วนของการจัดการ นโยบาย และงานด้านต่างประเทศ" นักบริหารร่างเล็กในชุดโจงกระเบนเกริ่นให้ฟังก่อนจะพาเข้าห้องซ้อมซึ่งอยู่ชั้นสองของอาคารเรียน

 

                      และจากการเลือกเรียนสาขา "การจัดการเศรษฐกิจสร้างสรรค์" ในระดับปริญญาโทนี่เอง ทำให้บุตรสาวคนโตของ ดร.บำรุง-วราพร พาทยกุล จุดประกายที่จะต่อยอดจากสิ่งที่ตัวเองรักจนกลายเป็น "นาฏศิลป์เพื่อสุขภาพ" ขึ้น

 

                      "ก่อนจบดิวเลือกหัวข้อวิจัยเกี่ยวกับการตลาดโรงเรียนพาตยกุล ซึ่งช่วยให้มองเห็นปัญหาว่าจริงๆ แล้ว ไม่ว่าจะเป็นศิลปะก็ดีหรือการจัดการก็ดี ต่างไม่ได้มีปัญหาต่อการดำเนินธุรกิจ กระนั้นก็ยังแก้ปัญหาคนเรียนน้อยลงๆ ไม่ได้ เพราะปัญหาคือทัศนคติของคนที่ไม่ได้เห็นคุณค่าศิลปวัฒนธรรมของชาติจริงๆ ขณะเดียวกันก็ต้องยอมรับว่าทั้งนาฏศิลป์และดนตรีไทย ไม่ใช่ปัจจัยสี่ที่ขาดไม่ได้ ยิ่งเป็นศิลปะนอกกระแสด้วยแล้ว พอมีสถานการณ์บ้านเมืองหรือภัยธรรมชาติ จึงส่งผลกระทบโดยตรง ก็เลยคิดว่าต้องหาวิธี แต่ต้องเป็นสิ่งที่ตัวเองถนัดและรักด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งส่งผลต่อผู้เรียนโดยตรง และอีกทางหนึ่งธุรกิจของเราก็ได้เช่นกัน จึงมาบรรจบที่เรื่องของสุขภาพ เหมือนว่าเรามีโปรดักส์มีต้นทุน แล้วเอาไปปรับให้เกิดผลดีต่อสุขภาพคนทุกกลุ่ม หญิงก็ได้ชายก็ดี" นักบริหารวัยยี่สิบต้นๆ แจงถึงโครงการล่าสุดในอนาคตให้ฟัง ก่อนจะตั้งวงท่าร่ายรำอันแสนอ่อนช้อยและแน่นอนว่าต้องบวกท่าออกกำลังให้ชมเป็นตัวอย่าง

 

                      ถึงจะเป็นแค่ "รำไทยเพื่อสุขภาพ" เน้นช่วยส่งเสริมให้ร่างกายแข็งแรงแต่ "ดิว" ขจิตธรรม ก็ให้ความสำคัญ โดยรับคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญด้านสรีระเพื่อให้เกิดประโยชน์จริงๆ และไม่เกิดอันตราย

 

                      "ลำพังแค่การรำไทยจริงๆ แล้วช่วยเรื่องสุขภาพนะ แต่ว่าเราต้องศึกษาให้มากขึ้นไม่ใช่มโนเอาเอง เมื่อคิดเช่นนี้ก็เริ่มปรึกษา คุณหมอฐานิศร์ ชื่นมีเชาว์ แพทย์ประจำบ้านสวนคลีนิก ทำเรื่องการฝังเข็ม ท่านให้คำแนะนำเกี่ยวกับสรีระของคนว่าควรจะเป็นอย่างไร ท่าไหนที่ถูกต้อง ท่าไหนเป็นประโยชน์ต่อร่างกาย องศาไหนที่มันไม่ใช่ ท่านอธิบายให้อย่างละเอียด ว่าท่านี้ไม่ควรทำเยอะ ท่านี้ทำได้ดีกว่า ป้องกันโน่นนี้นั่น ขณะเดียวกันก็ได้ ศูนย์สุขภาพตรัยยา ของโรงพยาบาลปิยะเวท เป็นเทรนเนอร์ให้ในเรื่องกล้ามเนื้อ ทำให้เข้าใจว่าโครงสร้างต่างๆ ของร่างกายจะต้องใช้ในช่วงไหนถึงจะเหมาะ ไม่ใช่ว่าออกท่าออกทางไปเรื่อยๆ "รำไทย" ไม่ได้รักษาโรคเพราะไม่ใช่หมอ แค่เพื่อส่งเสริมสุขภาพและป้องกันการติดขัด การเจ็บปวด และส่งเสริมให้เกิดกล้ามเนื้อและเกิดความยืดหยุ่น รวมถึงระบบต่างๆ เช่น การหายใจ การขับถ่าย เท่านั้น"

 

                      นอกจากสุขภาพดี ผู้บริหารโรงเรียนสอนรำและดนตรีไทยรุ่นที่ 3 ยังเชื่อว่า กิจกรรมอันเกิดจากไอเดียของเธอนั้น ยังจะช่วยสร้างสมาธิและช่วยเสริมบุคลิกให้เป็นอย่างดี

 

                      "ในหนึ่งสัปดาห์ดิวทำงานประจำคือบริหารโรงเรียน 5  วัน และช่วยสอนบ้างบางคลาส แต่ก็แบ่งเวลาให้กับการรำเพื่อสุขภาพสองวันคือวันเสาร์และวันอาทิตย์ โดยครั้งละประมาณ 30-45 นาที ไม่ถึงชั่วโมง สำหรับ ประโยชน์เห็นชัดๆ อย่างแรกคือเรื่องสุขภาพโดยตรง ส่วนที่ตามมาคือเรื่องของ สมาธิ การออกท่าต่างๆ ผู้รำต้องอยู่กับปัจจุบัน ดังนั้นการที่เรารู้ตัวอยู่ทุกขณะว่าแขนขาเราอยู่ในลักษณะใด หายใจเข้าเต็มท้อง หายใจออกเต็มท้อง เชื่อว่าจุดนี้ช่วยเรื่องสมาธิได้แน่นอน นอกจากนี้ก็เป็นเรื่องของบุคลิกภาพ เพราะในแต่ละท่ารำต้องมีการจัดหลัง การวางมือวางแขนวางขาทั้งสิ้นและเมื่อฝึกบ่อยๆ ก็จะติดเป็นนิสัย" สาวดิวเล่าถึงผลดีจากการร่ายรำพร้อมกับออกปากเชิญชวนคนรักสุขภาพหากสนใจวันเสาร์เวลา 11.00 น. ส่วนวันอาทิตย์ 10.00 น. มาจอยกันได้ ทั้งยังไม่จำเป็นต้องมีโจงกระเบนขอแค่กางเกงผ้ายืดก็เพียงพอแล้ว

 

                      นับว่าเป็นคนรุ่นใหม่ แต่ต้องทำงานกับศิลปะนอกกระแสอย่าง นาฏศิลป์และดนตรีไทย "หลานสาวครูเตือน" ยืนยันว่ามีความสุขมาก ในทางกลับกันเธอเองก็ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองผิดแปลกจากสังคมสักนิดเดียว

 

                      "ครอบครัวดิวไม่เคยเลี้ยงลูกโดยวิธีการบังคับอยู่แล้ว ดังนั้นตั้งแต่ต้นเลยว่าเราจะเรียนก็ได้ไม่เรียนก็ได้ ขณะเดียวกันดิวอยู่ในโรงเรียนที่มีเพื่อนหลากหลาย แต่ละคนล้วนมีความสนใจต่างกันออกไป ดิวเองก็เรียนทุกอย่าง อาทิ เรียนเปียโน เรียนบัลเลต์ ดนตรีสากลก็เล่นด้วย ยิ่งคอนเสิร์ตยิ่งชอบดูมาก ไม่ใช่ว่ารำไทยดนตรีไทยไปอย่างเดียวเรื่อยๆ เพราะฉะนั้นคิดว่าตัวเองมีชีวิตเหมือนคนอื่นๆ ปกติ แต่บังเอิญว่าความสนใจอีกส่วนหนึ่งเรามันเป็นเรื่องนอกกระแส จึงไม่ได้คิดว่ามันแปลกประหลาดอะไรแถมยังรู้สึกว่ามันท้าทายซะมากกว่า" สาวรักรำไทยย้ำและทิ้งด้วยความมั่นใจว่าการนำเอานาฏศิลป์มาบวกเข้ากับการออกกำลังกาย อย่างน้อยก็จะเป็นอีกหนึ่งช่องทางที่ช่วยให้คนไทยเข้าใจถึงศิลปวัฒนธรรมลึกซึ้งมากขึ้น