'พอลลีน'นิยมชีวิตสวยๆด้วย'ศิลปะ' | คมชัดลึก

 

                     "พอเราชอบศิลปะก็ผลักให้เราสนใจที่จะศึกษาเรื่องที่เกี่ยวข้องกับศิลปะแนวทางอื่นๆ ..."

 

                     หาก "ศิลปะ" เป็นเรื่องของอารมณ์ล้วนๆ จะแปลกอะไรหากใครที่กำลังมีความรู้สึกแบบใดแล้วสะท้อนสิ่งนั้นออกมาผ่านมุมมองงานศิลป์เฉพาะตัว และต่อให้ในบริบทชีวิตจะมีเรื่องราวหลากหลายผ่านเข้ามา ทว่าเมื่อถึงเวลาเหมาะเจาะ ศิลปะก็สามารถเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตได้เสมอ เหมือนอย่างที่สาวหน้าใส "พอลลีน" พิมลพัชร์ ธนุสุทธิยาภรณ์ เจ้าของธุรกิจล้างรถไฮโซ "มังกี้วอช คาร์แคร์" และ "โปรสตรีม ไทยแลนด์" บริษัท เอส.เอ็ม.จี แมชชีนเนอรี จำกัด น้องนุชคนสุดท้องของ มั่นเศรษฐ์ -นลินทิพย์ ธนุสุทธิยาภรณ์ แห่ง ไทย บีบี ฟรุท จำกัด ผู้ผลิตลูกอมและลูกกวาดรายใหญ่ของประเทศ ใช้ความสามารถพิเศษด้านการตวัดลายเส้นกันจรรโลงชีวิตอย่างมีสุนทรียภาพ มากว่านั้นยังต่อยอดสร้างงานให้ยั่งยืนในอนาคต...

 

                     "พอลลีนจบเอกแฟชั่นและสิ่งทอค่ะ ตอนอายุ 15-16 ปี เป็นช่วงกำลังค้นหาตัวเอง วันแรกที่หัดวาดรูปพี่ผู้สอนก็บอกว่าเรามีพรสวรรค์นะ แต่เราก็ไม่ได้มั่นใจมาก จนตอนลองไปสอบเข้าคณะศิลปะกรรมฯ ก็ทำคะแนนได้อันดับหนึ่ง ทั้งประเทศเขารับสองคนเป็นการสอบตรง จริงๆ เรียนสายวิทย์ พ่อแม่อยากให้เป็นหมอ แต่พอสอบติดก็เลยรู้สึกว่าเราควรมาทางนี้ จบแล้วได้งานทำเป็นแบรนด์แฟชั่นนิวยอร์กเขามาทำโปรดักชั่นที่เมืองไทย ทำตำแหน่งแฟชั่นแอสโซซิเอท หลังจากนั้นก็ไปทำอีกแบรนด์ประสานงานระหว่างคนไทยกับฝรั่ง ตอนนั้นไปทำที่อเมริกาเลย บินไปบินมาอยู่ 2 ปี เป็นครีเอทีฟ ไอเร็คเตอร์ กับแฟชั่นดีไซเนอร์ แล้วตัดสินใจกลับมาเมืองไทยเอง เพราะทำงานหนักมาก" พอลลีน เปิดฉากพูดคุยขณะจัดแจงผลงานศิลปะที่สะสมไว้ขณะร่ำเรียนในคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รวมถึงผลงานด้านแฟชั่นอื่นๆ ณ จุดนัดพบภายในร้านกาแฟชื่อดังย่านเลียบทางด่วนรามอินทรา-อาจณรงค์

 

                     แม้ตอนนี้ทั้งงานประจำดูแลคาร์แคร์ร่วมกับแฟนหนุ่ม ("แบรนด์" ปรกฤษฎ์ หงษ์โสภา) อีกทั้งจ๊อบเล็กจ๊อบน้อยรับออกแบบเว็บไซต์และสอนศิลปะเด็กๆ แต่เมื่อถึงคราให้เวลาตัวเอง นักธุรกิจสาวไฟแรงมักหยิบดินสอคู่ใจออกมาละเลงจินตนาการ ทั้งภาพสเก็ตช์ผู้คน ออกแบบแฟชั่น แม้กระทั่งถ่ายภาพแนวอาร์ตๆ ซึ่งตัวอย่างผลงานสวยๆ ที่เธอหอบมาอวดในวันนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ที่บ้านยังมีอีกตั้งใหญ่รอวันรื้ออกมาใช้ประโยชน์

 

                     ในกองตรงหน้า เจ้าตัวบอกว่า หลายภาพได้แรงบันดาลใจมาจากศิลปินในดวงใจระดับโลก "ลีโอนาโด ดาวินชี" ซึ่งตัวเองศรัทธาในความที่เขาสามารถประยุกต์วิทยาศาสตร์เข้ากับศิลปะได้เป็นอย่างดี แต่หากเป็นศิลปินไทยจะชอบกลุ่มดีไซเนอร์มากกว่าอย่าง "ไข่บูติค" โดยเฉพาะทัศนคติด้านการทำงานและใช้ชีวิตซึ่งมีส่วนสำคัญที่ทำให้ตัวเองสนใจสอบเข้าเรียนสายศิลปะอย่างจริงจัง

 

                     ว่าแล้วก็ชี้ชวนให้ชมผลงานสมัยเรียนปี 2 ชิ้นแรกเป็นสื่อผสมรูป "นกสองตัว" ได้แรงบันดาลใจมาจากอาร์ตนูโว ใช้เทคนิคการวาดหลากหลาย คือลงสีโปสเตอร์และเทคนิคแบบจุดเพื่อให้เกิดภาพ โดยคะแนนจากความพยายามครั้งนั้นคือ "A-" ไม่พอใจ...แต่ก็รู้ว่าตัวเองพลาดตรงไหน ส่วนผลงานแฟชั่นดีไซน์ เธอภูมิใจนำเสนอภาพในสมุดร่างแบบเล่มหนา (สเก็ตช์บุ๊ก) ที่ภายในอัดแน่นไปด้วยขั้นตอนการทำงานต่างๆ ใช้เวลาทำประมาณหนึ่งปีครึ่ง เจ้าตัวค่อยๆ เปิดทีละหน้าให้ชมตั้งแต่การนำเสนอที่มาที่ไปของการออกแบบ ต่อเนื่องไปเรื่อยๆ จนถึงขั้นค้นคว้าอย่างเข้มข้นว่าได้อะไรจากการหาข้อมูลบ้าง

 

                     "ในบรรดาเทคนิคทางศิลปะต่างๆ ชอบและถนัดงานสเก็ตช์ดินสอทั้งร่างแบบแฟชั่นหรือภาพเหมือนที่สุด รวมไปถึงภาพสเก็ตช์โครงสร้างและอวัยวะต่างๆ ของคนเพื่อให้ออกแบบแฟชั่นได้สอดคล้องร่างกายของมนุษย์ เพราะถ้าออกแบบเสื้อผ้าอย่างไม่เข้าใจโครงสร้างของคนก็จะทำให้เคลื่อนไหวลำบาก หรืออย่างกระเป๋าถือต้นแบบที่ลองออกแบบโดยได้แรงบันดาลใจมาจากการเดินทางของดวงดาว เกิดจากการค้นคว้าว่าดวงดาวมีการเดินทางอย่างไร แล้วจึงตีความออกมาเป็นโปรดักท์ ทำเองหมดเลยทุกกระบวนการ ใบนี้เสร็จแล้วแต่ยังไม่สมบูรณ์ยังต้องปรับให้ละเอียดยิ่งขึ้น เพื่อเป็นต้นแบบในอนาคต" บัณฑิตสาว เล่าอย่างฉะฉานพร้อมกับสารภาพว่าในร่างตัวเองแบ่งครึ่งศิลปะและธุรกิจ จึงไม่แปลกหากวันหนึ่งลุกขึ้นมาลุยธุรกิจส่วนตัว จะนำสองสิ่งที่ชอบมาตกผลึกเป็นแนวคิดดีๆ

 

                     "พอลลีนเองไม่ได้ถนัดอาร์ตเพียวๆ ยังสนใจวิทยาการอื่นๆ อย่างการบริหารจัดการด้วย โปรสตรีมเป็นธุกกิจคาร์แคร์แนวใหม่ในลักษณะเรานำเข้าเครื่องมาให้บริการและเป็นร้านรับล้างรถซูเปอร์คาร์ครบวงจร แต่ช่วยรักษาสิ่งแวดล้อม คือ นวัตกรรมระบบไอน้ำ ตัวนี้ใช้น้ำไม่เกิน 1 แกลลอนต่อคันปกติใช้ราว 54 แกลลอนต่อคัน พอลลีนมองว่าในอีก10-20 ปีข้างหน้าวิถีชีวิตเราจะเปลี่ยนจากการล้างรถที่ใช้น้ำเยอะๆ เป็นใช้น้ำน้อยๆ ประหยัดและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

 

                     นอกจากบริหารร้านแล้วพอลลีนทำอาร์ตเวิร์กได้ก็ทำใหญ่เลย ป้ายโฆษณาหน้าร้าน แผ่นพับ จัดคิวลูกค้า กระทั่งดูแลลูกน้องจัดการเองหมด ทำงาน 7 วัน ว่างจากธุรกิจส่วนตัวก็เป็นฟรีแลนด์รับดูแลเว็บไซต์ให้บริษัทเรียลเอสเตทด้วย แทบจะทำงาน 24 ชั่วโมงเลย แล้วที่ไม่ปล่อยคืองานศิลปะที่เราชอบ มีรับงานสอนศิลปะเด็กๆ ด้วย ว่างๆ จริงๆ ชอบเข้าร้านหนังสือหาแรงบันดาลใจ แล้วระหว่างก่อนเข้างานเช้าๆ จิบกาแฟไปด้วยวาดเขียนไปด้วย สะสมเป็นผลงานที่เราชอบ" ศิลปิน (มือสมัครเล่น) วัยย่างเบญจเพส สาธยายอย่างออกรส

 

                     สาวอารมณ์ศิลป์ บอกด้วยว่า ความที่ชีวิตเสพติดศิลปะ จะมีสมุดเล่มหนึ่งติดตัวตลอดใช้รวบรวมสิ่งที่ชอบซึ่งวันหนึ่งอาจกลายเป็นแรงบันดาลใจนำไปต่อยอดธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกัน นั่นคือประโยชน์ทางอ้อม แต่หากถามถึงผลดีทางตรงของคนทำงานศิลป์นั้น ชัดเจนที่สุดคือทำให้เป็นคนละเอียดถี่ถ้วน มองอะไรอย่างมีมิติ ที่แน่ๆ ทำให้อารมณ์ดี

 

                     "ศิลปะหัดให้เรามองของสวยงาม หรือสนใจศึกษา เพราะพอเราชอบศิลปะก็ผลักให้เราสนใจที่จะศึกษาเรื่องที่เกี่ยวข้องกับศิลปะแนวทางอื่นๆ พอลลีนชอบประวัติศาสตร์ก็จะชอบจริงๆ อ่านค้นคว้าไปเรื่อยๆ ก็ทำให้ได้รู้ไปเรื่อยๆ อย่างตอนแบกเป้ไปเที่ยวอิตาลีกับเพื่อนๆ สนุกมาก เราเล่าให้เพื่อนฟังได้ เพราะเราศึกษามาก่อน พอลลีนคิดว่าการหาเวลาว่างให้ตัวเองเป็นสิ่งสำคัญมากๆ เราทำงานแล้วประสบความสำเร็จคงไม่พอ ภายในต้องรู้สึกดีๆ มีสุนทรีไปกับมันด้วย การเอาเวลาว่างมาทำสิ่งที่เราชอบก็ทำให้จิตใจเราผ่อนคลาย ทำให้มีความสุขในชีวิตรอบด้านมากขึ้นค่ะ" เจ้าของธุรกิจล้างรถสุดหรู ทิ้งท้ายชวนคิด...