ไม่ปราบเศรษฐกิจมืดก็ปฏิรูปประเทศไทยยาก | คมชัดลึก

            เป็นเรื่องน่ายินดีที่เห็นคนในประเทศไม่ว่าจะใส่เสื้อสีไหนต่างแสดงการรังเกียจการทุจริตอย่างออกนอกหน้า ทั้งนี้อาจเพราะคนส่วนใหญ่ไม่ได้ประโยชน์โพดผลอะไรกับการทุจริตคอร์รัปชั่นนั้น แต่ก็เป็นเรื่องน่าเสียใจอีกเช่นกันที่แนวทางต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งสังคมสะอาดบริสุทธิ์นั้นยังไม่มี มีแต่เป็นการสนับสนุนนักการเมืองและฝ่ายที่มีชื่อเสียงในเรื่องพวกนี้ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ก่อปัญหาเลือกข้างที่มีส่วนให้การกวาดล้างเศรษฐกิจมืดยากยิ่งกว่าเดิม

            เศรษฐกิจมืด คือ การดำเนินการเพื่อให้ได้รายได้มาจากกิจกรรมหรือธุรกิจที่ไม่ชอบธรรม บางอย่างอาจถูกกฎหมาย เช่นบริษัทบังหน้า เบื้องหลังฟอกเงิน แต่ส่วนใหญ่แล้วผิดกฎหมายตั้งแต่เรื่องจิ๊บจ๊อย อย่างเสียค่าน้ำร้อนน้ำชาเพื่อให้งานเดิน ไปจนค่าคอมมิชชั่นใหญ่ๆ โกงกินกันเป็นพันเป็นหมื่นล้าน ประมาณว่า รายได้ที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจประเภทนี้ของไทยมีสูงมาก อาจถึง 50 เปอร์เซ็นต์ของจีดีพีก็ได้ เมื่อดูจากการพยายามของผู้ประกอบการและบริษัทจำนวนมากมีบัญชีสองฉบับและพยายามที่จะจ่ายภาษีให้รัฐน้อยที่สุดเท่าที่มีปัญญาทำได้

            ในสังคมที่ไม่เป็นประชาธิปไตยอย่างเต็มที่ คนธรรมดามีทางเลือกไม่มากนัก ถ้าไม่อดกลั้นรับรู้การโกง ก็ทำเองนิดๆ หน่อยๆ บางครั้งอาจไม่รู้ว่าเป็นการส่งเสริมด้วยซ้ำ เช่น เช่าผ้าใบชายหาด โดยไม่รู้ว่าเงินนั้นไปเข้ากระเป๋ามาเฟีย เศรษฐกิจมืดนั้นไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย ทำประเทศเสียโอกาสมากมาย เงินหายจากระบบมาก ทั้งที่ควรจะได้ภาษีเอาไปพัฒนาประเทศมากกว่านี้ เศรษฐกิจมืดต้องอาศัยเส้นสาย ดังนั้นข้าราชการประจำ นักการเมืองและพ่อค้า ล้วนเอี่ยวกัน การลงทุนต่างๆ ของรัฐและเอกชนมีไม่น้อยที่ตกอยู่ในกำมือเครือข่ายอุปถัมภ์ ไม่ได้เข้าสู่ระบบตลาดจริงๆ บิดเบือนกลไกรัฐเพื่อผลประโยชน์ของตน ทำให้มีเงินพัฒนาประเทศจริงๆ ไม่มากนัก

            การปฏิรูปเพื่อทำลายเครือข่ายอุปถัมภ์ที่ไม่ชอบธรรมนี้ต้องลงมืออย่างจริงจัง มีมาตรฐานเดียว เริ่มต้นจากการปฏิรูปการเมืองและระบบยุติธรรมก่อน เพราะต้องขจัดทุจริตในผู้ปกครองและต้องสยบกลไกที่เอื้อประโยชน์ให้การกระทำผิดเป็นสิ่งชอบธรรม แต่การปฏิรูปนั้นไม่ใช่ว่าเลือกคนที่คิดว่าดีมาเป็น เพราะหลังฉากนั้นเราไม่ทราบชัดว่าเขาเป็นคนดีจริง เรายังต้องมีการเลือกตั้งแต่ทุกอย่างต้องรัดกุม ไม่เปิดโอกาสให้พวกที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวเข้าสู่วงการด้วยวิธีลากตั้ง คนนอกวงการเมืองและฝ่ายตุลาการที่ควรตามรอยมากคือนักการเงิน ต้องมีการร่วมมือกับต่างประเทศให้มีการเปิดเผยข้อมูลธุรกรรมที่อาจเกี่ยวข้องกับการฟอกเงินให้มากขึ้น

            ที่กล่าวมาอาจเป็นเรื่องยากเกินไป เพราะยิ่งใหญ่โตยิ่งมีเส้นสายเข้มแข็ง เราอาจจะดำเนินการควบคู่ไปอย่างการรณรงค์ปราบโกงในระดับล่าง ทีละเรื่องไป เอาให้จริงในกิจการเถื่อนที่ผิดกฎหมายชัดๆ เช่นธุรกิจบันเทิงกลางคืน เครือข่ายน้ำมันเถื่อน หรือแป๊ะเจี๊ยะ ควบคู่กับการปลูกฝังการตระหนักของสังคมต่อประเด็นนี้จริงจัง สักวันหนึ่งคนโกงอาจไม่มีที่ยืนในสังคม ไม่ว่าเขาจะอ้างว่าตนเป็นคนดีเพียงไร