ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : มัคคุเทศน์น้อย | คมชัดลึก

 

                       ผมเชื่อว่าท่านผู้อ่านที่ชอบเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศ คงจะเคยใช้บริการของผู้นำชมสถานที่ท่องเที่ยวประจำท้องถิ่นตัวน้อยๆ ซึ่งเรียกกันว่า “มัคคุเทศก์น้อย” หรือเด็กนักเรียนในท้องถิ่นนั้นๆ ซึ่งผ่านการอบรมให้สามารถพูดหรือบรรยายเรื่องราว ของสถานที่ท่องเที่ยวให้นักท่องเที่ยวได้รับฟังกัน และเป็นที่นิยมกันมากในการสร้าง “มัคคุเทศก์น้อย” ในแทบจะทุกพื้นที่

 

                       เหตุผลและหลักการที่ยกมาสนับสนุนให้มีการเกิดขึ้นของมัคคุเทศก์น้อยก็คือ เพื่อเป็นการส่งเสริมให้เด็กนักเรียนได้เรียนรู้ ถึงเรื่องราวประวัติศาสตร์, วัฒนธรรมและประเพณีของท้องถิ่นตัวเอง ส่งเสริมให้เด็กมีความกล้าแสดงออกในทางที่ถูกต้อง และยังเป็นการสร้างงานสร้างรายได้ให้แก่คนในชุมชนที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวนั้นๆ      

 

                       การสร้างมัคคุเทศก์น้อย หรือการสร้างรายได้ให้แก่ผู้คนในชุมชนเป็นเรื่องดี แต่หลายครั้งที่พบว่าเด็กนักเรียนตัวน้อยๆ หรือแม้แต่ผู้ใหญ่ในชุมชนที่มาทำหน้าที่มัคคุเทศก์นั้น ทำได้เพียงแค่บรรยายเจื้อยแจ้วแบบนกแก้วนกขุนทองตามที่ได้ท่องจำมาเท่านั้น  แต่ขาดเสน่ห์และลูกเล่นตามแบบฉบับของมัคคุเทศก์มืออาชีพที่ดี   

 

                       แน่นอนว่าความเป็นมือสมัครเล่นย่อมจะนำมาเปรียบเทียบกับมืออาชีพไม่ได้ แต่อย่างน้อยวิธีการฝึกอบรมที่ดีก็จะทำให้มือสมัครเล่นทำงานได้อย่างมีเสน่ห์ สามารถทำการบรรยายจนคนรู้สึกร่วมไปกับการท่องเที่ยวนั้นๆ ได้ไม่ยาก ทั้งนี้ ต้องไม่ลืมว่าหากเพียงแค่พูดบอกรายละเอียดของสถานที่หรือเรื่องราว โดยที่ผู้พูดหรือผู้บรรยายไม่ได้อยู่ในอารมณ์ร่วม หรือที่คนสมัยใหม่เรียกกันว่า “อิน” กับเรื่องราวที่เล่าหรือกับสถานที่ซึ่งกำลังถูกพูดถึง ผู้ฟังก็ย่อมฟังแบบไม่ได้รู้สึกสนุกและมีอารมณ์ซาบซึ้งไปด้วย

 

                       แนวคิดการสร้างรายได้ให้แก่ผู้คนในท้องถิ่น ด้วยการฝึกฝนให้เป็นผู้นำทางและบรรยายแก่นักท่องเที่ยวเป็นสิ่งที่ดีมาก แต่ต้องไม่เป็นการสร้างรายได้เพียงแค่เพราะนักท่องเที่ยวรู้สึกสงสารที่เห็นว่าเป็นเด็กตัวเล็กๆ แต่ควรจะต้องเป็นการสร้างรายได้อย่างยั่งยืน เนื่องจากนักท่องเที่ยวยอมจ่ายด้วยความประทับใจในบริการ และหากเป็นเช่นนั้นยังเป็นผลดีที่ทำให้นักท่องเที่ยวจดจำเรื่องราวของสถานที่ และประเพณีนั้นๆ ได้อย่างประทับใจพร้อมที่จะไปถ่ายทอดต่อ

 

                       หลักสูตรการเรียนการสอนและการอบรมสำหรับผู้ที่จะมาทำหน้าที่ดังกล่าว รวมถึงตัวผู้ที่จะมาสอนและแนะนำวิธีการพูดการบรรยายที่สนุกสนาน จึงจำเป็นที่จะต้องผ่านการคัดเลือกอย่างพิถีพิถันในขั้นตอนแรก เพราะหากแม่พิมพ์ไม่ดีก็แน่นอนว่าย่อมจะไม่สามารถสร้างผลงานออกมาให้ดีได้ การอาศัยเพียงแค่ครูจากสถานศึกษาในท้องถิ่นเพียงอย่างเดียว บางครั้งจึงไม่เพียงพอที่จะผลิตบุคลากรคุณภาพออกมาได้ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่นประจำพื้นที่ซึ่งมีงบประมาณเป็นของตนเอง จึงควรยื่นมือเข้ามาช่วยจัดการกับปัญหาที่ว่านี้ด้วย เพราะท้ายที่สุดผลประโยชน์และรายได้ทั้งหมดก็จะตกอยู่ในท้องถิ่นเองครับ

 

 

 

-------------------------

 

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : มัคคุเทศน์น้อย : โดย...พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ)