ใช้ 'ความรัก' ฉุดเขาพ้น 'หลุมดำ' ในใจ | คมชัดลึก

 

 

                       "เชื่อมั่นตัวเองสูง" เป็นบุคลิกเด่นของ "แก้ว" ธนัญภรณ์ นอร์แมนบราวน์ สาวอำนาจเจริญ ที่เลือกเดินตามชีวิตลิขิตเองมาตั้งแต่เด็ก เมื่อตัดสินใจแล้วไม่มีถอย ทำให้เธอประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน เป็นนักธุรกิจขายคอนโดและบ้านจัดสรรในกรุงเทพฯ ช่วงปี 2535-2540 จนถึงยุคฟองสบู่แตก ทำให้แก้วอยากกลับไปใช้ชีวิตที่บ้านเกิดแสนสงบ มีความสุขกับอากาศของชนบท อบอวลด้วยกลิ่นข้าวหอมของท้องทุ่ง 

 

                       คิดถึงตรงนี้แล้ว แก้วอดยิ้มกับความสุขที่เธอเลือกเปลี่ยนเส้นทางชีวิตอีกครั้งหนึ่งไม่ได้ แต่สุขนี้กลับแฝงด้วยความเหงา เพราะไม่มีคนรู้ใจที่จะคอยพูดคุยคอยปรึกษา

 

                       "ที่ผ่านมา สนุกกับการทำงานมาก หาเงินจนเพลิน ลืมคิดถึงเรื่องชีวิตครอบครัว จนวัยจะเข้าสู่เลข 4 รอมร่อ ยังไม่มีใครมาจีบ อาจเพราะเราเชื่อมั่นตัวเองสูงเลยไม่มีผู้ชายคนไหนกล้ามาจีบ"

 

                       จะนั่งรอเนื้อคู่ให้พระเจ้าประทานมา คงหมดหวัง ตัดสินใจเข้าท่องโลกไซเบอร์ พูดคุยในสโมสรหาคู่ จนได้พบกับ "สตีเฟ่น นอร์แมนบราวน์" ชาวไอร์แลนด์เหนือ อายุห่างประมาณ 7-8 ปี ก็พูดคุยด้วย เผื่อว่าจะมีเนื้อคู่กับเขาบ้าง

 

                       เมื่อกลับมาอยู่บ้านที่ จ.อำนาจเจริญ ก็ยังติดต่อสื่อสารกันสม่ำเสมอ แต่การกลับบ้านครั้งนี้ คำพูดทักทายของญาติและเพื่อนบ้าน มักมีคำถามว่า แต่งงานหรือยัง ทำไมยังไม่แต่ง มีแฟนหรือยัง เป็นคำถามง่ายๆ สั้นๆ ที่เจ็บจี๊ดลึกในใจ เหมือนมีปมบางอย่างที่รู้สึกทุกครั้งเมื่อถูกตั้งคำถาม แม้จะเอ่ยปากตอบกลับอย่างสาวมาดว่า "อยู่คนเดียวก็ได้" แต่ในใจกลับไม่คิดเช่นนั้น เธอหวังว่าจะมีสักคนมาอยู่ด้วยกัน คอยดูแลจนถึงแก่เฒ่า

 

                       เหมือนสตีเฟ่นจะรับรู้ความรู้สึกนี้ เขาโทรศัพท์มาหาบอกว่า จะมาเที่ยวเมืองไทย อยากมาพบ มารู้จักกัน คำพูดตบท้ายที่ทำให้ใจแก้วเย็นวาบ

 

                       "ผมจะมาขอแต่งงานด้วย" นัยน์ตารื้นด้วยความสุข ตื้นตัน สิ่งที่คิดที่หวังมีคนมาช่วยเติมเต็มให้เป็นจริงแล้ว จากนี้ชีวิตคงไม่เหงาเดียวดาย ไม่ต้องคอยแอบมองครอบครัวอื่นที่เขามีพร้อมหน้าอีกต่อไป

 

                       ความสุขครั้งนี้ แก้วได้แจ้งพ่อแม่และญาติๆ ซึ่งไม่มีท่าทีรังเกียจเขยฝรั่ง แต่ขอให้คบหากันอย่างถูกต้องตามประเพณี อย่าให้เสียชื่อหญิงไทยให้ใครดูถูกได้ แก้วรับคำเป็นมั่นเหมาะ ด้วยว่าไม่ใช่เด็กสาว ไม่ใช่วัยรุ่นที่ไม่รู้จักยั้งคิด ทุกอย่างต้องทำอย่างถูกต้องเท่านั้น

 

                       ถึงวันที่สตีเฟ่นเดินทางมาถึง ระหว่างรอรับอยู่สนามบิน แก้วใจเต้นตึกตักไม่เป็นส่ำ จะทำตัวอย่างไร จะพูดทักทายอย่างไรดี แต่เมื่อพบกับสตีเฟ่นจริงๆ แก้วรู้สึกผิดหวังที่เขาดูเป็นชายชรา สภาพโทรมมาก ทั้งที่อายุห่างกันแค่ 7-8 ปี 

 

                       มีโอกาสแก้วจึงถามตรงๆ ว่าเพราะเหตุใดเขาดูไม่สดใส 

 

                       สตีเฟ่นยอมรับว่า เป็นนักดื่ม ชอบดื่มเหล้าสูบบุหรี่ ทำร้ายร่างกายตัวเองด้วยอบายมุขสารพัด เนื่องเพราะภรรยาที่ครองรักกันมาไม่เข้าใจ จนตัดสินใจหย่าขาดกันก่อนเดินทางมาเมืองไทย

 

                       "ให้มันแล้วๆ กันไป ผมเป็นอย่างนี้ คุณจะรังเกียจไหม"

 

                       "แก้ว" รู้ความจริง ผิดหวังนิดๆ แต่ก็คิดว่า หากพบสิ่งดีๆ ความรักดีๆ เขาน่าจะกลับมามีชีวิตที่รื่นรมย์ได้อีกครั้ง เสน่ห์และการเอาใจใส่ดูแลของหญิงไทย จะช่วยเหลือให้เขากลับมาสดชื่นอีกครั้ง เธอพยักหน้าตกลงรับขอคำแต่งงาน ยื่นคำขาด หากพร้อมจะแต่งงานกับสาวอำนาจเจริญคนนี้จริง ต้องไปขอกับพ่อแม่และประกอบพิธีหมั้นหมาย ซึ่งสตีเฟ่นไม่ลังเลเลย เขาพากลับอำนาจเจริญ เข้าพบพ่อแม่ ญาติพี่น้อง สารภาพกับทุกคน บอกว่า ชีวิตคู่ของเขาพังทลายแล้วที่ไอร์แลนด์เหนือ ขอเริ่มต้นชีวิตคู่ใหม่กับสาวผิวสีแทนคือ แก้วคนนี้ พร้อมจะมอบเงินทองสิ่งของสำหรับการหมั้นหมายทุกอย่าง

 

                       ในวันนั้นบรรดาญาติพี่น้องต่างมีความยินดีที่แก้วจะได้แต่งงานมีครอบครัว หลังจากหมั้นหมายกันแล้ว สตีเฟ่นได้เดินทางกลับไอร์แลนด์เหนือ พร้อมกับเอกสารส่วนตัวของว่าที่เจ้าสาวครบทุกอย่าง เขาใช้เวลาดำเนินการด้านเอกสารทั้งในสถานทูตไทยและราชอาณาจักร นาน 6 เดือนทุกอย่างจึงเรียบร้อย

 

                       วันที่ 9 สิงหาคม 2002 คือวันที่ สตีเฟ่น และ ธนัญภรณ์ เข้าโบสถ์ประกอบพิธีแต่งงานและฉลองสมรสกันที่บ้านเกิดของสตีเฟ่นท่ามกลางความยินดีของญาติพี่น้อง

 

                       สตีเฟ่น นอร์แมนบราวน์ ปัจจุบันอายุ 58 ปี จากสภาพร่างกายที่โทรมสุด วันนี้แปลกตา เขาสารภาพว่า แก้วทำให้เขาลืมอดีตกับภรรยาเก่าชาวไอร์แลนด์เหนือได้แล้ว เขาเลิกทุกอย่าง อบายมุข เหล้า เบียร์ บุหรี่ เลิกหมด จากคนป่วยทางจิตมาสมบูรณ์ด้วยเพราะมีเมียไทย หมั่นออกกำลังกาย ชอบกีฬาทุกชนิดทั้งมวยไทยมวยสากล กีฬายิงปืนไปทุกสนาม ถ้าได้มาเมืองไทยจะพาแก้วไปเชียร์กีฬาทุกชนิดที่มีแข่ง ชอบสนุกๆ เฮฮา และชอบหัดพูดภาษาไทย

 

                       บ่อยมากที่ได้เข้าชมวัดวาอารามทั้งในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด ชอบศิลปวัฒนธรรมเมืองไทย อยากอยู่เมืองไทย

 

                       "ที่รักแก้วมาก เพราะเขายิ้มสวย ยิ้มแบบจริงใจ มองออกว่ายิ้มจากใจของสาวไทยเป็นอย่างไร ใครยิ้มแบบจริงใจหรือไม่ เราสามารถสัมผัสได้ด้วยใจ"

 

                       ในวันที่ 5 ธันวาคมของทุกปี ถ้าได้มาพักอยู่ในเมืองไทย ทั้งคู่จะไปร่วมงานถวายพระพร จุดเทียนชัยมงคลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทุกปี

 

                       ปัจจุบัน แก้ว-สตีเฟ่น เดินทางมาเมืองไทยบ่อย เพราะพ่อของแก้วไม่สบาย ป่วยด้วยโรคชรา ไม่มีใครดูแล ลูกสาวคนเดียวต้องเดินทางมาคอยปรนนิบัติ สตีเฟ่นจึงไปๆ มาๆ เมืองไทย มาดูแลพ่อตาของเขาด้วย

 

                       "สตีเฟ่น" สารภาพว่า ตอนเขาป่วยทางจิต ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ จนครอบครัวแตก ชีวิตล้มเหลวและเลวร้ายที่สุด แต่เมื่อได้เมียคนไทยช่วยสมานแผลหัวใจจนหาย กลับมาเป็นคนที่มีความสุขอีกครั้ง จึงคิดว่าต้องทำความดีทดแทน เงินทองที่มีพร้อมจะใช้จ่ายดูแลพ่อตา และยินดีให้แก้วเมียรักมาดูแลพ่อของเขา จนเมื่อพ่อตาหายป่วยดี จึงจะมารับเมียไปอยู่ที่ราชอาณาจักรกันอย่างถาวร ตอนนี้รู้สึกมีความสุขที่สุด คิดไม่ผิดที่แต่งงานกับแก้ว สาวไทยที่แสนจะสวยงาม

 

 

 

 

......................

 

(ใช้ 'ความรัก' ฉุดเขาพ้น 'หลุมดำ' ในใจ : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...เรื่อง-สุชาติ สูงเรือง//เรียบเรียง-เสาวลักษ์ คงภัคพูน)