ไลฟ์สตางค์ : กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ | คมชัดลึก

 

                          ในโลกของการทำงาน เงินอาจไม่ใช่ปัจจัยหรือสูตรสำเร็จที่ทำให้พนักงานรัก และทุ่มเทให้แก่องค์กร แม้จะปฏิเสธไม่ได้ว่าเมื่อเปลี่ยนงาน เราเองก็มักจะขอขยับเงินเดือนทุกครั้งไป

                          เชื่อแน่ว่า ยังมีองค์ประกอบอื่นๆ ที่มนุษย์เงินเดือนต้องการ ไม่ว่าจะเป็นการให้รางวัล ผลตอบแทน หรือแม้แต่การให้ความสำคัญเมื่อพนักงานทำงานได้สำเร็จ

                          สวัสดิการถือเป็นเรื่องหนึ่งที่ขาดไม่ได้ ที่จะมีมากหรือน้อยก็ขึ้นอยู่กับฐานรายรับของบริษัท ความใหญ่ ความเล็ก และสภาพการแข่งขันในตลาดแรงงานในธุรกิจที่ตัวเองอยู่

                          ถ้าแย่งแรงงานกันมาก รายได้บริษัทมาก ก็ให้สวัสดิการมากเป็นของธรรมดา

                          กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ถือเป็นสวัสดิการอย่างหนึ่ง ที่งานวิจัยชี้ให้เห็นว่า คนชอบ เพราะเป็นการออมเงินระยะยาว สำหรับคนที่ทำงานในภาคเอกชน

                          แทนที่จะต้องบังคับตัวเองให้ถอนเงิน หรือหักบัญชีเงินเดือนไปออมในแบงก์ กองทุนนี้ก็เสมือนสร้างวินัยกลายๆ เพราะต้องให้มีการตัดจากเงินเดือนเข้ากองทุนทุกเดือน

                          โดยผู้จัดการกองทุน ตามที่ฝ่ายทรัพยากรบุคคลเลือก จะเป็นผู้บริหาร และเอาเงินของเรา (ที่รวมๆ กันหลายๆ คนในบริษัท) ไปลงทุน เพื่อทำให้เงินงอกเงย

                          เสน่ห์ยังอยู่ตรงที่ นายจ้างสามารถสมทบเพิ่มเข้าไปด้วย ซึ่งทำให้เงินของเรามากขึ้นไปอีก ชนิดที่ว่า ถ้าฝากกินดอกในธนาคาร อาจไม่สูง หรือจูงใจเท่านี้

                          ผมเองเคยพูดแล้วครั้งหนึ่ง ให้พยายามเลือกสัดส่วนการออมให้สูงเข้าไว้ เพื่อให้บั้นปลายสบาย โดยที่ต้องกลั้นใจ และฝืนบังคับตัวเองให้ได้

                          แต่ถ้าฝืนมาก จนกระทั่งใช้ไม่พอ และไปก่อหนี้ เสียดอกที่สูง ก็ไม่เอาเหมือนกัน

                          สิ่งที่ผมอยากย้ำเพิ่ม และพูดคุยในวันนี้ก็คือ หลายองค์กร มักไม่ให้ความสำคัญและความใส่ใจกับเรื่องนี้มาก

                          ต้องขออนุญาตใช้คำว่า เมื่อจัดให้มีกองทุนสำรองเลี้ยงชีพก็มีไป แต่ไม่เคยให้ความรู้แก่พนักงานเพิ่ม ไม่เคยเรียกให้ผู้จัดการกองทุนมาชี้แนะ หรือมาอธิบายให้ฟัง

                          หนำซ้ำเมื่อถึงกำหนดในแต่ละปีก็ไม่เคยมาสรุป บรรยายให้เห็นผลประโยชน์ หรือนโยบายการลงทุนให้ฟัง ทำให้เราไม่รู้เลยว่า เงินของเรา เขาไปบริหารอย่างไรบ้าง

                          ส่วนตัว ผมอยากฝากไปยังฝ่ายบุคคล ให้บรรจุเรื่องนี้เป็นวาระ ที่ต้องอย่าลืม อย่าตัดออกเด็ดขาด เป็นสิทธิ์ของเรา และพนักงานโดยชอบธรรมที่จะฟัง และรับรู้ได้

                          ขณะเดียวกัน ข้างพนักงานเองก็ต้องเรียกร้อง หรือเมื่อมีการจัดประชุมชี้แจง ก็ต้องเข้า ต้องใช้สิทธิ์ซักถาม จนไขข้อข้องใจ อย่าเลี่ยงประชุม หรือนิ่งเฉย หรือมองเรื่องเงินเป็นเรื่องยาก

                          เพราะบางครั้งผมเองก็ตั้งข้อสังเกต หากลงทุนได้ผลตอบแทนไม่มาก เราสามารถเอาเงินก้อนเดียวกันไปลงทุนเอง เสียเวลาหน่อย ก็อาจได้ผลตอบแทนที่คุ้มกว่าก็ได้

                          แต่อย่างไรเสีย ถ้าจะคิดแบบผม ต้องมั่นใจว่า มีวินัยการออมที่ดี และมีแนวทางการตัดสินใจ วิเคราะห์ความเสี่ยงดีแล้ว และคุ้มกว่าออมผ่านกองทุนสำรองเลี้ยงชีพที่มีคนจัดการให้

                          สำคัญที่สุดคือ เมื่อได้รับใบสรุปมาทุกกลางปี และปลายปี ผมขอให้อ่านสักหน่อย ชื่นชมเงินเก็บและดอกผลด้วย และไปใส่ในตารางแผนการออม เพื่อให้เห็นภาพรวมทั้งหมด

                          อย่าดูดายครับ เพราะทั้งหมดคือประโยชน์ของเรา และเงินของเรา

                          โอกาสหน้า ผมจะพูดเรื่องนี้ ในมุมอื่นๆ อีก รอติดตามกันนะครับ

 

 

------------------------

(ไลฟ์สตางค์ : กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ : โดย...ชัยพล กฤตยาวาณิชย์ [email protected])