ข่าว

'แชทกับพี่'โชคชะตาพาให้แต่งกับน้อง

'แชทกับพี่'โชคชะตาพาให้แต่งกับน้อง

26 ธ.ค. 2556

แชทกับพี่ โชคชะตาพาให้แต่งกับน้อง : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...เรื่อง-สุชาติ สูงเรือง // เรียบเรียง-เสาวลักษ์ คงภัคพูน

               "เจมส์" ปีเตอร์ คามมาเยอร์ วิศวกรปิโตรเลียมชาวแคนาดา ใช้ชีวิตทำงานมีครอบครัวแสนอบอุ่น ลูกสองคนกำลังเติบใหญ่เติมเต็มความสุขให้พ่อแม่ ดูแลกิจการสวนสัตว์เปิดขนาดใหญ่เนื้อที่กว่า 400 ไร่ในแคนาดา นับเป็นช่วงชีวิตของคนคนหนึ่งที่น่าอิจฉากับหน้าที่การงานและครอบครัวที่สมบูรณ์ แต่ทุกอย่างกลับพลิกผัน เมื่อภรรยาเสียชีวิตลง แม้ลูกจะเติบโตพอดูแลตัวเองได้แล้ว

                สำหรับ "เจมส์" ในวัยห้าสิบปีเศษ รู้สึกเศร้าและแอบเหงาอยู่ลึกๆ สรรพสิ่งรอบตัวที่เคยสมบูรณ์กลับพร่องไป โดยเฉพาะ "คู่ใจ" ที่จะมาคอยดูแลกันยามแก่เฒ่า คนที่เคยพูดคุยปรึกษาหรือท่องเที่ยวไปด้วยกัน อยู่ข้างกัน ในวันนี้กลับว่างเปล่า

                "เจมส์" ใช้เวลาพักผ่อนกับการท่องอินเทอร์เน็ต อ่าน ดู ฟังให้คลายเหงา ผ่านไปหลายปีเมื่อปรับสภาพจิตใจได้ก็เริ่มมองหาคู่ชีวิต อยากมีคนที่จะดูแลฝากผีฝากไข้กันได้อีกสักครั้ง เขาเริ่มเข้าไปในเว็บไซต์หาคู่บ่อยขึ้น เริ่มค้นหาสืบเสาะข้อมูลผู้หญิงเอเชียและพบว่า "หญิงไทย" เป็นคนที่ถูกยกย่องว่าดูแลสามีดี กิริยามารยาทและความเป็นอยู่แบบไทยเป็นสิ่งที่ชาวตะวันตกต้องการ จึงเริ่มติดต่อกับสาวไทยผ่านอินเทอร์เน็ต ใช้เวลาหลายปีก็ยังไม่เจอคนที่ถูกใจ

                กระทั่งปี 2553 ได้แชทคุยกับพยาบาลรายหนึ่งใน จ.ชัยภูมิ เห็นภาพถ่ายรู้สึกได้ว่าพูดคุยภาษาเดียวกัน มีความเข้าใจอะไรคล้ายกัน คุยกันหลายเดือนจนต่างคนต่างคิดว่าใช่ "เจมส์" ตัดสินใจเดินทางมาที่เมืองไทยในเดือนสิงหาคมปีนั้น ด้วยหัวใจที่พองโต หากพบกันคบกันแล้วไปด้วยกันได้ก็จะแต่งงานด้วยทันที

                เมื่อมาถึงเมืองไทย เธอมารอรับที่สนามบินสุวรรณภูมิ เมื่อพบตัวจริง ดูดีกว่าในภาพ แต่ด้วยอาชีพการงานทำให้เธอดูเป็นผู้ใหญ่ เคร่งขรึม เจมส์รู้สึกหวั่นๆ ไม่แน่ใจว่าจะรักกับเธอได้หรือไม่ ตัดสินใจขอนั่งพูดคุยกันอยู่ที่สนามบินเพื่อถามใจของทั้งสองคนว่ายังตกลงจะคบหากันแบบคู่รักหรือไม่

               เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ยิ่งคุยนานความรู้สึกของทั้งคู่ยิ่งมีคำตอบว่า "ไม่ใช่" เมื่อสรุปตรงกันหยุดความสัมพันธ์ไว้แค่คำว่าเพื่อน และเพื่อไม่ให้การเดินทางมาตามหาคู่ของเจมส์ต้องปิดฉากตั้งแต่ยังไม่ทันก้าวพ้นสนามบิน เธอบอกว่ามีน้องสาวอีก 3 คน จะแนะนำให้รู้จักกันไว้จะเป็นไกด์พากินพาเที่ยวเมืองไทย มีอะไรจะได้ช่วยเหลือกัน มีเพื่อนเพิ่มขึ้นนับว่าเป็นสิ่งที่ดี

                เมื่อถึงเวลาพบกันพร้อมหน้าพร้อมตา เจมส์สะดุดตากับ "ยุพะรัตน์ (ยุ) ศรีสุธรรม" วัยสามสิบเศษๆ น้องสาวคนหนึ่งที่ยังเป็นโสด หลังเรียนจบก็เข้าทำงานเป็นพนักงานขายสินค้าจำพวกสเตนเลสมีชื่อเสียงยี่ห้อหนึ่ง เดินสายใน กทม.และปริมณฑล พูดเก่งยิ้มเป็น มีอารมณ์ขัน พูดคุยอย่างสนุกสนาน ใบหน้ามีรอยยิ้ม เป็นมิตร ร่าเริง เป็นเสน่ห์สาวไทยที่เขาค้นหามานาน ทำให้หัวใจของเจมส์พองโต แอบกระซิบบอกพี่สาวว่า ถูกชะตากับยุและขอคบหาแบบคู่รัก

                "เป็นเรื่องน่าประหลาดใจอย่างมาก ติดต่อกับคนหนึ่งแต่กลับมาชอบถูกชะตากับน้องเขา และไม่ผิดหวังเลยหลังคบหาแล้วรู้สึกได้เลยว่าสาวไทยเป็นคนดูแลครอบครัวและคนรอบข้างดีมาก เป็นคนที่ผมมองหาจึงตกลงใจขอแต่งงานแต่หมั้นไว้ก่อน ไปทำเอกสารเดินทางเพื่อไปแต่งงานจดทะเบียนให้ถูกต้องที่ประเทศแคนาดา"

               หลังแต่งงานได้ให้คนรักลาออกจากงานพาไปอยู่ดูแลกิจการที่แคนาดา ส่งเงินค่าใช้จ่ายเลี้ยงดูพ่อแม่ภรรยาตกเดือนละ 1 แสนบาท แทนยุที่เคยส่งให้พ่อแม่สมัยทำงานใน กทม.

                "ในความรู้สึกจริงๆ อยากแต่งงานกับหนุ่มไทย แต่ด้วยเป็นคนทำงานหนักต้องดูแลครอบครัว ปล่อยเลยเวลาจนตัวเองอายุย่าง 38 ปีจึงมีเจมส์เข้ามาหา เมื่อได้พูดคุยกันเขาเองก็เป็นคนดี มีฐานะมั่นคง ลูกเขาสองคนก็ยินดีต้อนรับ เข้ากันได้ดี เมื่อพ่อแม่ญาติพี่น้องเห็นด้วยจึงตัดสินใจตอบตกลงแต่งงาน"

                ปัจจุบัน "เจมส์" ลาออกจากงานประจำมาดูแลธุรกิจครอบครัวเต็มที่จึงมีเวลาให้กันมากขึ้น ว่างๆ จะบินมาเมืองไทย พาครอบครัวของเขามาเที่ยว เฉลี่ยมาเมืองไทย 3 เดือนครั้ง เจมส์ชอบเมืองไทยมาก แต่บ้านของเขามีสวนสัตว์และเป็นธุรกิจการท่องเที่ยวจึงต้องกลับไปดูแล ยังไม่อยากปล่อยแต่ถ้าลูกโตและรับผิดชอบได้ เจมส์และยุก็จะกลับมาใช้ชีวิตที่เมืองไทยอย่างถาวร

                "เจมส์รักเมืองไทยมาก บอกว่าครอบครัวญาติพี่น้องอบอุ่น ดูแลกันดี ชอบวัฒนธรรมความเป็นอยู่ อาหารอร่อย อากาศดี ตอนนี้กำลังหัดพูดภาษาไทย ชอบมาก ชอบเข้าไปทักทายพูดคุยกับชาวบ้าน รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้างก็หัวเราะกันไป แต่เสียดายที่เขาไม่สามารถมีบุตรได้อีก เราจึงต้องอยู่ด้วยกันแบบเหงาๆ ว่าจะเอาลูกหลานจากเมืองไทยนี่แหละไปเป็นเพื่อน เขาบอกเอาไปเป็นร้อยคนก็ได้เขายินดีจะดูแลญาติฝ่ายเมียทุกคน เวลากลับมาบ้านที่อำนาจเจริญก็ชอบให้พ่อพาไปนั่งที่สภากาแฟ ฟังเขาคุยกันแล้วก็คุยร่วมกันไปด้วยอย่างสนุกสนาน เขาเข้าได้กับทุกคน"

  

........................

(แชทกับพี่ โชคชะตาพาให้แต่งกับน้อง : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...เรื่อง-สุชาติ สูงเรือง // เรียบเรียง-เสาวลักษ์ คงภัคพูน)