เข้าป่าหากล้วยไม้ครั้งแรกในชีวิต (3)
เกมกีฬาชนิดนี้ นอกจากใช้ปืนลูกซองซึ่งบรรจุซองกระสุนเบอร์ 12 ที่มักเรียกกันว่าลูกดาวกระจายหรือลูกปราย ซึ่งเป็นชุดกระสุนที่เม็ดเล็กละเอียดที่สุดแต่กระจายเป็นลำโตๆ ในด้านวิธีการยิงนั้น คนยิงจะถือปืนเดินไปบนคันนาอย่างช้าๆ โดยที่มีเด็กลงเดินลุยในพื้นนาเพื่อให้
คนถือปืนจะต้องมีสายตาที่ไวมาก เพราะทันทีที่เห็นนกบินขึ้น นกชนิดนี้มักมุ่งทิศทางบินพุ่งไปข้างหน้า แทนที่จะบินขึ้นสูง และบินรวดเร็วมาก คนยิงจึงต้องใช้ความไว ยกปืนยิงไล่หลังโดยแทบไม่มีเวลาเล็งไปยังเป้า ประกอบกับสีของนกค่อนข้างกลืนไปกับสีต้นข้าวซึ่งกำลังใกล้จะสุก การแข่งขันจึงขึ้นอยู่กับว่า ผู้ยิงแต่ละคนมีความชำนาญและความฉับไวมากน้อยแค่ไหน
ส่วนการวัดผลก็ใช้เพียงภายในช่วงเวลาที่กำหนด ซึ่งตกลงกันไว้ โดยที่ใครได้นกจำนวนมากกว่ากันก็จะเป็นผู้ชนะ!
กีฬายิงนกดังกล่าว ในอังกฤษกระทำกันไม่เพียงกับนกชนิดนี้เท่านั้น นกเป็ดและนกอื่นๆ แม้มีการผสมพันธุ์สุนัขเพื่อให้เหมาะแก่การนำมาฝึกใช้ไล่นกและไว้คอยเก็บนกด้วย
ตามที่กล่าวมาแล้วว่าเป็นกีฬาซึ่งนำมาจากวัฒนธรรมอังกฤษ ในช่วงนั้นผมจึงมีโอกาสเห็นพ่อและเพื่อนๆ แต่งตัวแบบการเล่นกีฬาลักษณะนี้ของคนอังกฤษ ซึ่งมักพบในภาพเขียนภาพถ่ายที่พิมพ์ออกโฆษณาด้วย เช่น สวมกางเกงขายาวซึ่งขอบขาทั้งสองข้างรวบไว้เพียงค่อนน่อง สวมถุงเท้ายาว ขอบทับกับปลายขากางเกงถึงรองเท้า และสวมหมวกแก๊ปแบบอังกฤษ
สิ่งที่เล่ามาทั้งหมดนี้ แม้ตัวเองจะไม่ได้เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรง แต่ก็มีโอกาสตามไปดูพ่อ 2-3 ครั้ง ซึ่งจะใช้ช่วงเวลาที่แสงแดดเริ่มออกอ่อนๆ ในตอนเช้า โดยที่ในขณะนั้นพวกเรานิยมออกไปล่านกปากซ่อมกันในบริเวณอำเภอพระโขนง เนื่องจากยังมีสภาพเป็นทุ่งนาที่กว้างใหญ่มาก จึงนำเรื่องราวนี้มาเล่าไว้ให้ชนรุ่นหลังได้ทราบ
ประกอบกับเรื่องราวต่างๆ กำลังจะเข้าไปเกี่ยวข้องกับชีวิตของผมที่ออกไปสัมผัสป่า โดยด้านหนึ่งมีปืนเข้าไปสัมพันธ์ใกล้ชิดพอสมควร จึงได้นำเอาเรื่องดังกล่าวมาปูไว้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นฐาน
ก่อนที่เด็กชาวกรุงอย่างผมจะเริ่มเข้าป่าเรียนรู้ ค้นคว้า เรื่องราวของกล้วยไม้อย่างจริงจังในเวลาต่อมา
"ระพี สาคริก"