ไม่รู้ ไม่เห็น | คมชัดลึก

ด้วยความที่จบใหม่ และกำลังดีใจที่ได้งานทำ เธอจึงตั้งหน้าตั้งตาทำงานโดยไม่ย่อท้อ
 6 เดือนผ่านไป ในสัญญาระบุว่าจะจ่ายเงินเดือนงวดแรกเมื่อทำงานครบ 6 เดือน ซึ่งจะเป็นช่วงผ่านทดลองงาน แต่เธอก็ไม่ได้เงินค่าจ้างตามสัญญา ทั้งที่ตามกฎหมายให้จ่ายค่าจ้างไม่น้อยกว่าเดือนละครั้ง ในสัญญาน่าจะขัดกับหลักกฎหมายจึงบังคับใช้ไม่ได้
 เวลาได้ผ่านไปเรื่อยๆ จาก 6 เดือน เป็น 1 ปี จากปีเป็นปีครึ่ง ค่าจ้างก็ไม่ได้รับเลยสักบาทเดียว เธอต้องอาศัยพักอยู่กับเพื่อน และเฝ้ารอว่าจะได้รับเงินเดือนเมื่อใด จนแล้วจนรอดเธอทนไม่ไหว จึงต้องเลิกทำงานในเดือนมกราคม 2552 ที่ผ่านมา โดยไม่ได้ค่าจ้างเลยสักบาทเดียว ทวงถามไปยังมหาวิทยาลัยก็ไม่มีความคืบหน้า ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุผลกลใด และทำอย่างไรที่เธอจะได้ค่าแรงของเธอตลอดระยะเวลา 1 ปี 4 เดือน
 จากการอ่านดูในเอกสารสัญญาจ้าง (หากเป็นเอกสารที่ทำขึ้นจริง) นับว่าเป็นสัญญาจ้างงานที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นสัญญาจ้างที่ออกโดยสถาบันการศึกษาที่มีชื่อเสียง แถมลงชื่อผู้จ้างงาน มีวงเล็บ “แทน” อยู่ด้วย
 ข้อเท็จจริงด้านมหาวิทยาลัยนั้นไม่ทราบ ส่วนทางด้านของ “ก้อย” ที่เป็นเพื่อนของเพื่อนอีกทีหนึ่งนั้น รู้จักกันเป็นอย่างดี หากความจริงเป็นอย่างที่เธอเล่า มหาวิทยาลัยควรจะรับผิดชอบในการจ่ายค่าจ้างโดยเร็ว
หมายเหตุ
 นายพิเศษ อินโพธิ์ย้อย นิติกร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ วิทยาเขตพระนครศรีอยุธยา หันตรา ชี้แจงว่า หลังจากทราบเรื่องก็ได้ตรวจสอบ แต่ก็ไม่พบว่ามีการร้องเรียนเรื่องนี้เข้ามายังมหาวิทยาลัย ทางมหาวิทยาลัยจึงไม่ทราบรายละเอียดต่างๆ และไม่สามารถที่จะให้คำตอบที่ชัดเจนได้
ลุงแจ่ม