
'เพียงพอก็สุขถมไป'จากใจชาวภูมิซรอล
ที่นี่บัวแก้ว : 'เพียงพอก็สุขถมไป' จากใจชาวภูมิซรอล : โดย...นันทิดา พวงทอง
"ขอให้คุณยายสบายใจ ทางการไทยกับกัมพูชาคุยกันแล้ว และเห็นตรงกันจะรักษาสัมพันธ์ที่ดี จะไม่มียิงกัน ไม่ต้องเก็บข้าวของอพยพหนีไปไหน คืนนี้กลับบ้านไปนอนหลับ ตื่นเช้ามาจะได้สดชื่น นั่งฟังคำพิพากษาศาลโลกไปพร้อมกันกับผม" นายวีรชัย พลาศรัย เอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงเฮก ในฐานะตัวแทนไทยในการดำเนินการทางกฎหมายคดีพระวิหาร พูดให้ความเชื่อมั่นแก่นางหงส์ สารบูร วัย 84 ปี ชาวบ้านภูมิซรอล
อ.กันทรลักษ์ จ.ศรีสะเกษ ระหว่างลงพื้นที่ให้ความรู้ความเข้าใจประชาชนในพื้นที่ชายแดน เกี่ยวกับการต่อสู้คดีพระวิหาร เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
ยายหงส์ เป็นหนึ่งในผู้ได้รับความเดือดร้อนจากเหตุการณ์ยิงปะทะตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา เมื่อ 2 ปีก่อน ภาพที่เกิดขึ้นยังติดตา เสียงระเบิดและลูกปืนดังยังกึกก้อง แว่วย้ำซ้ำๆ อยู่ในหูยายหงส์มาตลอด แม้ว่าเหตุการณ์จะผ่านมานานมากแล้วก็ตาม
ยายหงส์ เล่าว่า เสียงปืนยิงปะทะกันเกิดขึ้นเป็นปกติสำหรับคนหมู่บ้านภูมิซรอล พอลูกระเบิดลงหนึ่งตูมก็เป็นสัญญาณให้ชาวบ้านต้องวิ่งหนีไปยังหลุมหลบภัยที่มีอยู่ทุกบ้าน โรงเรียน ร้านค้า หรือข้างคันนา หวังเอาชีวิตรอด หลังจากสิ้นเสียงรบกันแล้วก็ต้องรอสักครู่หนึ่งถึงมั่นใจจะออกมาเดินไล่ดูความเสียหาย
ระเบิดที่กัมพูชายิงตกใส่ ทำให้บ้านยายหงส์มอดไหม้เป็นจุณ ต้องไปขออาศัยอยู่กับเพื่อนบ้านเป็นการชั่วคราว แม้ลูกหลานที่กลัวภัยสงครามและย้ายออกไปอยู่จังหวัดใกล้ๆ เมื่อหลายปีก่อน เกลี้ยกล่อมให้ไปอยู่ด้วยกัน แต่ก็ปฏิเสธทุกครั้งไป
ในวันนี้ทางการได้สร้างบ้านหลังใหม่และใหญ่กว่าเดิมให้แล้ว แต่ยายหงส์ยืนยันจะไม่หนีไปไหน ด้วยเกิดและโตที่นี่ ญาติฝั่งเขมรก็มีอยู่มาก พวกฉันเดินข้ามไปมาหาสู่กันอยู่ทุกวัน แต่ก็น่าแปลกใจ เดิมอยู่อย่างสงบสุข ได้ยินแต่เสียงนกการ้อง กลับกลายว่า ทุกวันนี้ต้องผวาแว่วเสียงหวอร้องเตือน
หญิงชราวัย 84 ลั่นวาจาว่า จะรอฟังคำตัดสินคดีปราสาทพระวิหารอยู่ที่บ้าน และเชื่อใจทางการจะรักษาประโยชน์ชาวบ้านได้อย่างเต็มที่ พร้อมย้ำว่า บ้านฉันฉันก็รัก ที่ดินนาไร่พ่อแม่มีให้ ก็ใช้เพาะปลูกไว้กินไว้ขายให้อิ่มท้อง เมื่อตายไปก็เอาไปด้วยไม่ได้ ทุกวันนี้ฉันรักจะอยู่ในบ้านภูมิซรอล แม้ใจยังหวาดหวั่นกับสงคราม แต่เพียงคำว่าพอ ฉันก็สุขถมไปแล้ว
-----------------------
(ที่นี่บัวแก้ว : 'เพียงพอก็สุขถมไป' จากใจชาวภูมิซรอล : โดย...นันทิดา พวงทอง)



