เนรโทษกรรม | คมชัดลึก

              ในเวลานี้คนทั่วไปคงมีคำถามในใจว่า เราปล่อยให้คนเพียง 300 กว่าคน เป็นตัวแทนตัดสินใจและทำการบางอย่างที่ขัดแย้งกับความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่ได้อย่างไร? และความหมายของคำว่าประชาธิปไตยที่แท้จริงนั้น ประชาชนมีสิทธิแค่ออกไปใช้สิทธิในการเลือกตั้ง แล้วปล่อยให้พรรคการเมืองที่ได้รับเลือกมากที่สุด ปู้ยี่ปู้ยำทำอะไรกับบ้านเมืองได้ตามใจชอบ อย่างนั้นหรือ?

              ตามความเป็นจริงแล้ว ในระบอบประชาธิปไตยประชาชนมีสิทธิและหน้าที่มากกว่าแค่การไปเลือกตั้ง และสามารถที่จะสอดส่องการทำงานของรัฐสภาและรัฐบาลได้โดยตรงหรือผ่านทางองค์กรอิสระ เพื่อให้เกิดความโปร่งใสและกระบวนการถ่วงดุลอำนาจ ขณะเดียวกันก็สามารถแสดงความต้องการของตนให้ฝ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายบริหารได้รับทราบ เพื่อการออกกฎหมายและการบริหารประเทศสอดคล้องกับเจตนารมณ์ของประชาชน

              การปกครองที่เป็นประชาธิปไตยนั้น ไม่ใช่การหาทางเอาชนะการเลือกตั้ง แล้วกล่าวอ้างว่าได้อำนาจจากประชาชนส่วนใหญ่ตามระบอบประชาธิปไตย แต่อยู่ที่เมื่อได้อำนาจนั้นมาแล้วจะต้องใช้อำนาจนั้นเพื่อประชาชนส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นเจ้าของอำนาจที่แท้จริง มิใช่เพื่อพรรค เพื่อพวก เพื่อเพื่อน หรือเพื่อพี่

              ผู้แทนราษฎรและรัฐมนตรี ที่ได้รับอานิสงส์จากการเลือกตั้ง แต่ไม่ฟังเสียงประชาชน ทำในสิ่งที่ขัดกับความคิด ความเห็นและความรู้สึกของประชาชนส่วนใหญ่ ย่อมไม่สามารถที่จะเรียกตัวเองว่ามาตามครรลองประชาธิปไตย เพื่อสร้างกระดองคุ้มกันความเน่านิ่มของตนได้ เพราะการกระทำนั้นไม่เป็นไปตามอุดมการณ์แห่งประชาธิปไตยแม้แต่น้อย แต่โน้มเอียงไปในทางเผด็จการและทรราช

              ผู้ปกครองประเทศที่ดีในระบอบประชาธิปไตย จักต้องคำนึงถึงประโยชน์สูงสุดของประชาชน และการสร้างประโยชน์สุขแก่ประชาชน โดยไม่คำนึงถึงประโยชน์ใดๆ ส่วนตน เพราะการเข้ามาทำงานการเมือง ก็คือการยินยอมเสียสละความสุขของตนเองเพื่อส่วนรวม มิใช่เพื่อประกอบธุรกิจเพื่อแสวงหาผลกำไร แสวงหาลาภยศชื่อเสียง แสวงหาอำนาจ หรือฟอกย้อมผู้หนึ่งผู้ใด

              ประเทศไทยของเรามีการปกครองในระบอบประชาธิปไตยฯ มาเป็นเวลา 81 ปี และในช่วง 8 ทศวรรษนั้น ประชาชนมีประชาธิปไตยจริงๆ รวมแล้วเพียงไม่กี่ปีเท่านั้น แต่ก็มีข้อพิสูจน์ให้เห็นว่ารัฐบาลที่ไม่เป็นประชาธิปไตย ไม่ฟังเสียงของประชาชน ดึงดันทำตามใจตน และใช้อำนาจรุนแรงกับประชาชนนั้น มักจะจบไม่สวย และปิดฉากเร็วกว่าที่คิด รวมทั้งบางคนกลายเป็นบุคคลที่น่ารังเกียจ ตรงกันข้ามกับรัฐบาลที่เป็นประชาธิปไตย ที่มีบทจบที่สวยงามกว่า และอยู่ในความทรงจำที่ดีของประชาชน

              และการจะเป็นผู้แทนราษฎร เป็นรัฐบาลและเป็นนักการเมืองที่ประชาชนรักหรือชังนั้น ก็ขึ้นอยู่กับการกระทำของพวกเขาเอง