ข่าว

ช่วยกันคิดช่วยกันคุย : มองประเทศจีน(1)

ช่วยกันคิดช่วยกันคุย : มองประเทศจีน(1)

25 ต.ค. 2556

ช่วยกันคิดช่วยกันคุย : มองประเทศจีน (1) : โดย ... ดร.วิโรจน์ กุศลมโนมัย (วิลเลี่ยม วู)

 

                          ในปัจจุบัน คงไม่มีใครปฏิเสธการกลับมาของ "มังกร" อย่างประเทศจีนที่เป็นประเทศที่มีประชากรมากติดอันดับ 1 ใน 5 ของโลก และปัจจุบันจีนได้กลายเป็นโรงงานผลิตของโลกใบนี้ไปแล้ว นั่นหมายความว่า สินค้า ที่เราใช้อยู่บนโลกใบนี้ 80% ผลิตจากประเทศจีน ลองดูของใช้ในบ้านหรือแม้แต่ที่ทำงาน ล้วนผลิตจากจีนทั้งสิ้น เพียงแต่ว่า ส่วนใหญ่เป็นการผลิตภายใต้แบรนด์ดังระดับโลก ซึ่งเราก็ยังไม่รู้ตัวว่า แบรนด์ดังเหล่านี้ว่าจ้างผลิตและเปิดโรงงานในประเทศจีนไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นโทรศัพท์มือถือทุกยี่ห้อ คอมพิวเตอร์ โน้ตบุ๊ก หรือเครื่องใช้ไฟฟ้า เสื้อผ้า รองเท้า เฟอร์นิเจอร์ เป็นต้น

                          แล้วอีก 50 ปี ประเทศไหนน่าจะเจริญสุดๆ ก็คงไม่พ้นประเทศใหญ่เช่นกัน อย่างอินเดีย ทวีปอเมริกาใต้ และ ทวีปแอฟริกา เพราะอินเดียมีประชากรจำนวนมากไม่แพ้จีนเลย คือประมาณ 1,000 ล้านคน ส่วนใหญ่มีการศึกษาสูง และพูดภาษาอังกฤษได้ดี ซึ่งคนกลุ่มนี้มักจะบริการคนยุโรปเป็นหลัก เนื่องจากเคยเป็นเมืองขึ้นมาก่อน ส่วนอเมริกาใต้ได้ถูกกำหนดให้ผลิตอาหารให้คนอเมริกันมาช้านาน อย่างเช่น ขนมปัง กาแฟ ยาสูบ เป็นต้น จึงควรเป็นฐานการผลิตอาหารของโลกได้มากกว่าสินค้าไฮเทค อย่างอินเดีย

                          ส่วนแอฟริกาก็เช่นกัน เป็นฐานการผลิตอาหารให้คนอังกฤษและยุโรปมากกว่าสินค้าอุตสาหกรรม แต่ถ้ามีการเริ่มผลิตสินค้าต้นน้ำแล้ว อย่างเช่น เม็ดพลาสติก ปูนซีเมนต์ กระดาษ ไม้ เหล็ก เป็นต้น เพื่อพัฒนาสาธารณูปโภคของประเทศ ก่อนเป็นจุดเริ่มต้นการพัฒนาประเทศ ก็จะมีอุตสาหกรรมปลายน้ำในอนาคตอีกเป็นหมื่นๆ รายการ

                          แล้วจีนเติบโตอย่างรวดเร็วได้อย่างไร?

                          จีนโตได้ตอนแรกก็ไปอย่างช้าๆ โดยจีนศึกษาข้อดี ข้อเสีย จากประเทศต่างๆ ทั่วโลกก่อนว่า อเมริกา ญี่ปุ่น ไต้หวัน ฮ่องกง ไทย สิงคโปร์ เป็นอย่างไร มีข้อดีต่อจีนอย่างไรบ้าง แล้วลองสร้างรูปแบบของประเทศขึ้นมา ที่เหมาะที่สุดกับประเทศจีน โดยทดลองนำเมืองใหม่ อย่าง เสิ่นเจิ้น เป็นตัวทดลองในรูปแบบเขตเศรษฐกิจพิเศษ ให้ต่างชาติเข้ามาสร้างงานและลงทุน หากดีก็ทำต่อ หากมีปัญหาจะได้ควบคุมได้ ไม่ให้เกิดฟองสบู่ จากนั้นก็เชื่อมโยงเมืองเสิ่นเจิ้น ให้เป็นคลัสเตอร์กับ จูไห่ และ กวางเจา เป็นคลัสเตอร์ 3 เหลี่ยมปากแม่น้ำจูเจียง ซึ่งอยู่ตอนใต้ของประเทศจีนใกล้กับประเทศเพื่อนบ้านอย่างอาเซียน

                          สำหรับเมืองที่ติดฝั่งทะเลตะวันออกก็ตั้งอีก 2-3 กลุ่ม เช่น 3 เหลี่ยมเศรษฐกิจแม่น้ำแยงซีเกียง แถบเซี่ยงไฮ้ นิงโป และเจ้อเจียง คือเนื่องจากประเทศจีนมีรูปคล้ายแม่ไก่ ส่วนที่เป็นเขตเศรษฐกิจที่อุดมสมบูรณ์คือ ใกล้ทะเลอย่างทางตะวันออกและใต้เท่านั้น

                          เสียดายครับ พื้นที่มีจำกัดไว้สัปดาห์หน้าผมมาคุยเรื่องมุมมองของผมกับประเทศจีนกันต่อนะครับ

 

 

----------------------

(ช่วยกันคิดช่วยกันคุย : มองประเทศจีน (1) : โดย ... ดร.วิโรจน์ กุศลมโนมัย (วิลเลี่ยม วู))