ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ | คมชัดลึก

 

                          ผู้หญิงหน้าตาดีใช่ว่าชีวิตคู่จะไม่อาภัพ ก่อนจะพบรักแท้บางคนก็ผ่านความเจ็บปวดในเรื่องรัก หัวใจต้องบอบช้ำในการใช้ชีวิตคู่ อย่างเช่นชีวิตของ ”ปภานิล เขียวสะอาด" สาวธาตุพนม กว่าจะมาพบรักแท้กับ "แครี่ ชามานี" ชาวเยอรมัน ชีวิตเธอก็ล้มลุกคลุกคลาน ทำให้มีบาดแผลลึกในใจมาไม่น้อย

                          คู่ชีวิตคนแรก เกิดจากผู้ใหญ่แนะนำให้แต่งงานกับหนุ่มในหมู่บ้าน หลังจบชั้น ม.3 มารดามาเสียชีวิต ปภานิลต้องดูแลพ่อและน้องๆ "การแต่งงาน" จึงเป็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์เพียงหนึ่งเดียว แม่จะริบหรี่และต้องเสี่ยง หากเจอคนไม่ดีก็ยิ่งทำให้ชีวิตดับมืด แต่ก็ต้องเลือกเพราะหวังจะมีผู้ชายที่มาเป็นหลักในบ้าน ช่วยทำงานคุ้มครองดูแลพ่อและน้อง

                          ระยะแรกทั้งสองครองคู่อยู่ด้วยกันเฉกเช่นเดียวกับคู่อื่นๆ จนมีบุตรชายหญิงอย่างละคน แต่เมื่ออยู่ด้วยกันมา 10 ปี พ่อของลูกก็เริ่มเปลี่ยนไป ดื่มสุราหนัก ไม่รับผิดชอบหาเลี้ยงครอบครัว ภาระจึงต้องตกอยู่กับปภานิล ที่ต้องดิ้นรนด้วยการขายก๋วยเตี๋ยวหน้าบ้านได้เงินวันละ 200-300 บาท เลี้ยงครอบครัวและลูกๆ

                          สุดท้ายก็ต้องแยกทางกันเดินกับสามี ฝากลูกไว้กับญาติ เก็บกระเป๋าเดินทางไปแสวงโชคยังเมืองหลวง ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง ลืมความทรงจำที่เหมือนฝันร้ายไว้บ้านนอก เข้ากรุงเทพฯ ทำงานที่โรงงานได้ไม่กี่เดือน ญาติมาชวนให้ไปทำงานเป็นพนักงานห้างสรรพสินค้าหรูในพัทยา เธอตัดสินใจตอบรับทันที และที่นี่เป็นจุดเริ่มต้นชีวิตรักของ "ปภานิล-แครี่"

                          คืนหนึ่งหลังเลิกงาน ปภานิลเดินออกจากห้างมุ่งหน้าไปหาข้าวกินก่อนกลับห้องพัก เหมือนที่ทำมาในทุกวัน เห็นแครี่ยืนอยู่ เมื่อสบตากันโดยบังเอิญ ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กันเป็นการทักทาย แครี่เอ่ยปากชวนสนทนา ก็ตอบไปตามมารยาท ไม่ได้คิดอะไรเป็นพิเศษ เพราะเป็นพนักงานขายสินค้าในห้าง วันๆ พบปะผู้คนมากมาย ต้องทักทายชวนพูดคุยจนเคยชิน

                          "ชีวิตช่วงนั้นไม่เคยคิดเรื่องการแต่งงาน มุ่งหน้าทำงานเพื่อเลี้ยงลูก และยังเข็ดกับชีวิตคู่มามากโข จึงคิดถึงแต่ลูกทุ่มเททุกอย่างเพื่อลูก ส่วนความรักใหม่ยังไม่คิดเพราะเจ็บปวดกับคนเก่า"

                          วันรุ่งขึ้นและทุกวันหลังรู้จักกัน แครี่จะมายืนรอพบปภานิล ชวนพูดคุยจนสนิทกันมากขึ้น แลกเบอร์โทรศัพท์ พากันไปกินข้าวก่อนแล้วมาส่งที่หอพัก ส่วนแครี่ก็กลับโรงแรม

                          แครี่บอกว่า "ทำงานในโรงแรมใหญ่ที่ประเทศเยอรมนี เขาทำงานในส่วนห้องอาหาร เดินทางมาเที่ยวไทยบ่อย ยังไม่พบผู้หญิงที่ถูกใจ เราเป็นผู้หญิงไทยที่เขาคบนานที่สุด ระหว่างคบกันไม่เคยบอกว่ารักแม้แต่ครั้งเดียว มีแต่บอกว่า ชอบเพราะน่ารัก นิสัยดี คุยสนุก"

                          คนเราลองเป็นคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน สถานการณ์สร้างวีรบุรุษ ก่อให้เกิดเป็นความรัก เมื่อวันหนึ่ง ปภานิลป่วยหนักมาก ทำงานไม่ได้นอนซมในห้องพักคนเดียว ไม่มีคนดูแลลำบากมาก ตกกลางคืนหลังเลิกงานแครี่ก็มายืนรอเพื่อพาไปกินข้าวก่อนเข้าห้องพักเหมือนทุกวัน แต่วันนั้นรอก็แล้ว ชะเง้อมองหาอยู่นาน เห็นผิดเวลาไปมาก ด้วยความเป็นห่วงโทรหาจึงรู้ว่า "ป่วย" เขารีบตรงมาที่ห้องพักทันที เห็นสภาพแล้วรีบพาไปหาหมอ ขากลับขอให้ไปพักที่โรงแรมกับเขาเพราะจะได้มีคนดูแล สุดวิสัยที่ปภานิลจะปฏิเสธ เพราะนาทีนั้นเธอก็ต้องการเพื่อนคอยดูแลเช่นกัน

                          "เขาดูแลเราดีมาก หายาหาข้าวให้กิน ให้เกียรติเราอย่างดี ไม่แตะเนื้อต้องตัว ไม่ฉวยโอกาส รู้สึกดีกับเขามาก วันที่เขาบอกรัก บอกว่าพร้อมจะดูแลเราและลูก ความรู้สึกเหมือนตัวลอยไปในอากาศ น้ำตาคลออย่างมีความสุข ไม่เคยอิ่มเอิบใจเท่านี้มาก่อน ตอนแต่งงานครั้งแรกก็ไม่มีความรู้สึกแบบนี้ แบบที่เขาบอกว่ารักทำให้ใจพองโต"

                          หลังจากนั้นแครี่ให้ย้ายกลับมาอยู่บ้านที่ธาตุพนม ส่วนตัวเขากลับเยอรมนีและนำญาติจากเยอรมนีมาทำพิธีสู่ขอแต่งงานกันตามประเพณีอีสานใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข เพิ่งให้กำเนิด "ลูอิช" ลูกชายเมื่อวันที่ 16 กันยายน 2556 ที่ผ่านมา

                          ภาพสองสามีภรรยา "ปภานิลและแครี่” ช่วยกันดูแล ”ลูอิช” ลูกน้อยวัยไม่ถึงเดือน ดื่มนมจากเต้าแม่บนแคร่ไม้หน้าบ้าน ในหมู่บ้านต้อง ต.ฝั่งแดง อ.ธาตุพนม จ.นครพนม ผลัดกันหยอกล้อเล่นกับลูก พูดไทยบ้าง ฝรั่งบ้าง สักพักก็หันมาหยอกล้อกันเองส่งเสียงหัวเราะสนุกสนาน เปี่ยมด้วยความสุข ชาวบ้านที่ผ่านไปผ่านมาก็แวะเข้าไปเยี่ยมหลานตัวเล็กๆน่ารัก ที่เป็นลูกฝรั่งคนแรกของหมู่บ้าน ทุกวันทั้งสองคนจะช่วยกันดูแลลูกๆ ทุกคน อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข แครี่จะกลับเยอรมนีทำงาน 6 เดือน และมาอยู่เมืองไทย 6 เดือน

                          "หลงรักปภานิลตั้งแต่เห็นหน้าครั้งแรก เมื่อได้คุยกันถูกคอ รู้สึกได้เลยว่าเขาน่ารักทั้งรูปร่างภายนอกและจิตใจภายใน แตกต่างกับผู้หญิงที่เคยพบมา แต่ถ้าจะบอกรักเขาตั้งแต่แรกพบคงจะง่ายเกินไป คิดว่าจะเดินหน้าคบหาอย่างจริงจัง ศึกษาเรียนรู้ว่าไปด้วยกันได้หรือไม่ ทำความดีเพื่อเอาชนะใจเธอ ถึงได้มีวันนี้ขึ้น วันที่เราทั้งสองมาเติมเต็มชีวิตครอบครัวกันและกัน ตอนนี้ลูกทั้งสามคนคือทุกอย่างที่หล่อหลอมใจของทุกคนในบ้าน อยู่แล้วมีความสุขมาก" แครี่ กล่าว

 

 

---------------------

(เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : ฟ้าหลังฝน ย่อมสวยงามเสมอ : เรื่อง...ชาญยุทธ โคตรธรรม // เรียบเรียง...เสาวลักษ์ คงภัคพูน)