อกเขา อกเรา ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน | คมชัดลึก

สำหรับตัวผมเอง ที่เคยเป็นผู้เล่นทีมชาติไทยมาก่อน และเคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาบ่อยครั้ง ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางไปแข่งขันฟุตบอลระดับชาติ เช่น เมอร์เดก้า คัพ ของมาเลเซีย และจัดผู้ตัดสินชาวมาเลเซียลงทำหน้าที่ หรือการแข่งขันฟุตบอลเมอร์ไลอ้อน ที่ประเทศสิงคโปร์ และจัดผู้ตัดสินชาวสิงคโปร์ลงสนาม หรือการแข่งขันฟุตบอลปักจุงฮี คัพ ของประเทศเกาหลีใต้ และจัดผู้ตัดสินชาวเกาหลีใต้ลงทำหน้าที่ ผมและเพื่อนๆ นักเตะทีมชาติไทยจะมีความรู้สึกทันทีว่า “เจ้าภาพ” ไม่ยุติธรรม อันจะทำให้เกิดอคติต่อทีมคู่ต่อสู้ทันที แถมจะพานคิดไปว่า ผู้ตัดสินเป่าอย่างไร ก็เข้าข้างเจ้าภาพ จังหวะ 50-50 ผู้ตัดสินก็จะเป่าเข้าข้างเจ้าภาพ ความคิดแบบนี้ เป็นธรรมดาของมนุษย์ “ปถุชน” คนธรรมดา ไม่ว่าจะมาจากชนชาติใด ประเทศใด ก็คิดอย่างนี้ทุกคนครับ ทำให้ผมเลยเข้าใจนักเตะเลบานอนในวันนั้น ว่า พวกเขาคงไม่พอใจอยู่แล้ว ตั้งแต่ก่อนลงสนาม และคงมีคำถามอยู่ในใจ เพราะเหตุใด “เจ้าภาพ” ประเทศไทย จึงส่งผู้ตัดสิน และผู้กำกับเส้นชาวไทย ลงมาทำหน้าที่ พอมาเจอเกมหนักๆ แถมผู้ตัดสินชาวไทยยังเป่าไม่ทันเกม และควบคุมเกมไม่ได้ เลยทำให้ “เกมเดือด” กลายเป็น สงครามลูกหนัง เกือบจะเตะไม่จบเกม ผมคิดว่า เหตุการณ์ในวันนั้น น่าจะเป็นบทเรียนของประเทศไทยในอนาคต หากจะจัดการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติครั้งใด ควรจะต้องลงทุนว่าจ้างผู้ตัดสินชาวต่างชาติที่มีประสบการณ์กับเกมระดับสูงเข้ามาทำหน้าที่แทนผู้ตัดสินชาวไทยอย่างที่เคยทำกันมา ผมคิดว่า หากเราคิดจะพัฒนาฟุตบอลกันทั้งระบบให้เป็นอาชีพ เราก็ต้องพัฒนาแนวคิดง่ายๆ แบบนี้ด้วย จะใช้ระบบแนวคิดแบบง่ายๆ เก่าๆ ที่ใช้ผู้ตัดสินชาวไทยลงทำหน้าที่ไม่ได้แล้ว เรื่องง่ายๆ แบบนี้ ผมคิดว่า คณะกรรมการผู้ตัดสินของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ที่มี คุณปรัชญา เพิ่มพานิช เลขาธิการผู้ตัดสินของสมาคม ซึ่งเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงใหญ่ มีหน้าที่กำหนดและคัดเลือกผู้ตัดสินลงสนาม ที่มีประสบการณ์ผ่านการตัดสินในศึกฟุตบอลโลกมาแล้ว คงจะเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ในข้อนี้เป็นอย่างดี หัวอกเขา หัวอกเรา แม้จะเป่าเป็นกลาง แต่คู่ต่อสู้ไม่คิดว่าเป็นกลางหรอกครับ