ข่าว

เหยื่อที่แน่นอก ควรต้องยกออก

เหยื่อที่แน่นอก ควรต้องยกออก

08 ต.ค. 2556

ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : เหยื่อที่แน่นอก ควรต้องยกออก : โดย...พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ

 

                           ผมเขียนบทความนี้ล่วงหน้า จึงไม่รู้ว่าคำทำนายที่มีผู้เผยแพร่ออกมาก่อนหน้านี้ว่า วันที่ 8 ตุลาคม 2556 จะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในวงการเมืองของไทยจะแม่นจริงหรือไม่ หากเกิดขึ้นจริงคนเอ่ยปากทำนายเอาไว้ก็จะมีชื่อเสียงโด่งดัง หากไม่ตรงคนพูดก็จะเสียชื่อเสียงไปเอง  

                           แต่พฤติกรรมการบริโภคข่าวสารของคนสมัยนี้ ทำให้คนที่เป็นแหล่งข่าวไม่สนใจว่าสิ่งที่ตนเองพูดออกไปจะถูกต้องหรือไม่ ส่วนใหญ่ต้องการให้เป็นข่าวเท่านั้น หรือเพียงเพื่อให้คนทั่วไปได้รู้จักตนเอง แม้ต่อมาสังคมจะรับรู้ว่าสิ่งที่คนผู้นั้นพูดเอาไว้ปราศจากความจริง แต่ก็จะมีข่าวใหม่ๆ ขึ้นมากลบ จนทำให้ผู้คนลืมข่าวที่เคยเสพไว้ หลังจากนั้นอีกไม่นานคนผู้นั้นก็จะสามารถหาคำพูดใหม่ๆ มาแสดงทัศนะให้เป็นข่าวได้อีกครั้งหนึ่ง

                           ศิลปิน, ดารา, นักร้อง, นักการเมือง และคนในสังคมจำนวนไม่น้อย เลือกวิธีการสร้างชื่อเสียงของตนเองให้อยู่ในความทรงจำของผู้คนด้วยการเป็นข่าว โดยไม่คำนึงว่าเนื้อข่าวนั้นจะถูกมองไปทางลบ ที่หมิ่นเหม่ต่อศีลธรรมและผิดกฎหมายหรือไม่ ทำให้มีการนิยามบุคคลที่เลือกใช้วิธีการดังกล่าวว่าเป็นพวก “สายล่อฟ้า”    

                           หมายความว่าเมื่อพูดอะไรออกไปก็จะไม่ต่างจากฟ้าร้องฟ้าผ่าที่ส่งเสียงดัง คือมีผู้คนนำไปเสนอเป็นข่าวต่อสาธารณะ และถูกวิพากษ์วิจารณ์ทั้งแง่บวกจากฝ่ายที่เห็นด้วย และในแง่ลบจากฝ่ายที่ต่อต้านเพราะไม่เห็นด้วย จนเป็นแรงส่งให้คำพูดหรือการกระทำนั้นๆ ได้รับการรับรู้ในวงกว้างอย่างมากและยาวนานต่อเนื่อง   

                           เมื่อเกิดข่าวในลักษณะที่ดังกล่าวขึ้นมา ก็จะมีคนจำนวนหนึ่งให้ความเห็นว่าผู้ที่ตกเป็นข่าวนั้นโง่ หรือเป็นเหยื่อของสื่อที่ชอบยัดเยียดคำถามใส่ จนโดนนำคำตอบไปขยายผลทำให้แรงกระเพื่อมในสังคม ส่งผลให้ผู้ที่ตกเป็นข่าวต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง  

                           ในขณะที่อีกมุมหนึ่งก็สามารถมองได้ว่าฝ่ายที่ตกเป็นเหยื่อ คือสื่อที่นำเหตุการณ์นั้นไปเผยแพร่และสังคมที่เสพข่าวนั้นต่างหาก เพราะผู้ที่ตกเป็นข่าวหวังผลเพียงแค่ให้คนในสังคมได้จดจำตราสินค้า หรือชื่อเสียงของตนเองเอาไว้เท่านั้น และรู้ดีว่าสังคมจะจดจำชื่อได้มากและจำได้นานกว่าจำพฤติกรรมที่กระทำ

                           ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจนก็คือนักร้องสาวที่มีฉายาสองแง่สองง่ามคือ “สั้นเสมอหู” และ “แน่นอก” เธอขยันออกมาพูดให้ได้เป็นข่าวอย่างต่อเนื่อง และทุกครั้งที่เธอพูดจะเป็นข่าวใหญ่ที่ถูกกระพือออกไปเสมอ ถ้าแรงกระพือยังไปได้ไม่กว้างมากนัก เธอก็จะแสดงทีท่าออกมาขอโทษผู้ที่ถูกพาดพิงหรือขอโทษต่อสังคม ซึ่งก็จะทำให้เกิดแรงกระพือขยายข่าวออกไปได้อีกระลอกหนึ่ง 

                           กรณีของนักร้องแน่นอกรายนี้ ตัวเธอควรจะเป็นนักล่า (ข่าว) มากกว่าเป็นเหยื่อ ส่วนสื่อก็มีทั้งฝ่ายที่เป็น “ผู้สมรู้ร่วมคิดในการล่า” และสื่อที่ตกเป็นเหยื่อเพราะกลัวว่าจะ “ตกข่าว” โดยเหยื่อที่น่าสงสารที่สุดก็คือ “ผู้บริโภคข่าว” นั่นเอง ซึ่งหากเหยื่อทั้งหลายรู้ตัวและไม่อยากให้ตัวเองตกเป็นเหยื่อ ก็ต้อง “ยกออก” อย่างเร่งด่วนอย่าปล่อยให้เป็นเหยื่อที่ “แน่นอกตัวเอง” ต่อไปครับ

 

 

-------------------------

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : เหยื่อที่แน่นอก ควรต้องยกออก : โดย...พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ)