ข่าว

เสน่ห์ปลายจวัก'อร่อยอย่างนี้เป็นเมียผมได้'

เสน่ห์ปลายจวัก'อร่อยอย่างนี้เป็นเมียผมได้'

15 ส.ค. 2556

เสน่ห์ปลายจวัก "อร่อยอย่างนี้เป็นเมียผมได้" : คอลัมน์ เขยฝรั่งสะใภ้อินเตอร์ เรื่อง... พงษ์พัฒน์ ไตรพิพัฒน์ เรียบเรียง... เสาวลักษ์ คงภัคพูน


          "เกาะสมุย" ดินแดนแห่งสรรค์ของนักท่องเที่ยวต่างชาติ เมื่อมีเวลาพักผ่อนนาน ต่างก็เดินทางมาที่แห่งนี้ ทะเลสวย อากาศดี ได้ชาร์จแบตให้ร่างกายและหัวใจ ได้ฟอกปอดให้พร้อมสำหรับการกลับไปทำงานอีกครั้ง หลายคู่ในวัยเกษียณยึดทะเลสีครามเป็นที่รำลึกถึงอดีตรักอันแสนจะหอมหวาน ดังเช่นคู่ของ "ต่าย" หรือ เสมอใจ พลศักดิ์ กับ แฟรนซี มูลิกา รอย เรื่องราวชีวิตรักของสาวศรีสะเกษพลัดถิ่นกับทหารเรือชาวฝรั่งเศส เป็นอีกหนึ่งบันทึกที่แสนจะสุขสมหวัง เมื่อนึกถึงเรื่องราวแต่หนหลัง ความสุขก็ลอยมาอยู่ใกล้ๆ
 
          เมื่อครั้ง "ต่าย" เรียนจบระดับชั้น ปวช.บริหารธุรกิจ ตัดสินใจสลัดเครื่องแบบนักศึกษาออกหางานทำ แต่ "งาน" ไม่ได้มีอยู่ทั่วไป หรือที่มีรายได้ก็น้อยไม่พอใช้จ่าย หากเดินเตะฝุ่นอยู่เช่นนี้คงเป็นชีวิตตายซากที่นับวันร่างกายจะถดถอย หัวใจก็อ่อนล้า จึงตัดสินใจเดินทางจากบ้านเกิดใน อ.กันทรารมย์ ศรีสะเกษ มุ่งหน้าสู่แดนสวรรค์ของนักท่องเที่ยว ซึ่งแน่นอนที่ไหนคนเยอะงานก็มีมากเช่นกัน
 
          ต่ายได้งานเป็นแคชเชียร์ในร้านอาหารที่เกาะสมุย ชีวิตช่วงนั้นราบเรียบ ตื่นมาทำงาน เสร็จงานกลับที่พักนอน วนเวียนอยู่เช่นนี้ สิ่งที่พอมีสีสันเข้ามาในชีวิต คือลูกค้าในร้าน หมุนเวียนเปลี่ยนมาเรื่อยๆ เหมือนหนังสือที่มีหน้าต่อไปให้อ่านอยู่เรื่อยๆ ไม่รู้จบ
 
          กระทั่งวันหนึ่งมีทหารเรือชาวต่างชาติมาขึ้นเรือที่เกาะสมุย มาเที่ยวตามปกติของทหารที่อยู่ในเรือนานๆ ก็จะเครียด พอได้ขึ้นมาบนฝั่งก็จะเที่ยวหนัก ดื่มหนักเป็นเรื่องปกติ แต่ในบรรดาทหารเรือชุดนี้มีนายทหารคนหนึ่ง หน้าตาก็ไม่เท่าไร่ แต่กลับมีเสน่ห์จับใจ เพราะเป็นคนสนุก พุดตลก พูดจาทำให้เพื่อนๆ หัวเราะกันได้ตลอด เรียกได้ว่ามีเขาอยู่ที่ไหนเพื่อนๆ จะสนุกจนลืมวันลืมเวลา และแน่นอนทั้งหมดอยู่ในสายตาของต่าย
 
          "เห็นนายทหารฝรั่งคนหนึ่งพุดคุยอยู่กับเพื่อนภายในร้าน แรกๆ ก็ไม่สนใจใส่ใจอะไร พอหลายวันเข้าก็เริ่มอยากจะรู้ว่าเขาพูดคุยอะไรกันถึงหัวเราะสนุกสนานกันทุกคืน จึงเดินเฉียดไปใกล้ อยากรู้ว่ามีเรื่องราวสนุกกันขนาดไหน ช่วงนี้รอยสบตามาพอดีเลยเดินกลับเคาน์เตอร์ เขาเดินตามมาคุยด้วย คุยไปคุยมานั่งนานจนร้านปิด วันรุ่งขึ้นและอีกทุกวัน รอยก็มานั่งคุยด้วย นานนับสัปดาห์จนรู้สึกได้ว่านี่ไม่ใช่การมานั่งพูดคุยปกติ"
 
          คืนหนึ่ง "รอย " เอ่ยปากชวนไปเที่ยวบ้านเขา ต่ายรับปากทันที หัวใจเต้นแรงเมื่อคิดไปถึงเที่ยวฝรั่งเศส แต่อีกใจก็บอกให้เตรียมพร้อมรับความผิดหวัง เพราะการขอวีซ่าเข้าฝรั่งเศสไม่ใช่เรื่องง่ายๆ และเพิ่งรู้จักกันเพียงสัปดาห์เดียวจะพาไปเที่ยวที่บ้าน จะไว้ใจได้ไหม
 
          สารพัดความคิดทั้งด้านบวกและลบวิ่งอยู่ในสมอง แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาที ต่ายก็ต้องระเบิดเสียงหัวเราะ เมื่อรอยบอกจะมารับไปเที่ยวที่บ้านพรุ่งนี้เที่ยง คุยไปคุยมาถึงรู้ว่าชวนไปเที่ยวบ้านพักบนเกาะสมุย จึงตอบตกลงเพราะไปกลางวันไม่เสียหาย เอาเพื่อนไปด้วยเพื่อป้องกันคำครหา
 
          เมื่อถึงบ้านพักของรอย แทนที่เจ้าของบ้านจะดูแลรับแขก กลับสั่งต่ายให้ไปหุงข้าว พร้อมกำชับว่า
 
          “คุณหุงข้าวให้ผมหน่อย และช่วยทำกับข้าวอร่อยๆ ให้ผมกินด้วยจะได้ไหม" 
 
          ไม่เหลือบ่ากว่าแรงของสาวอีสาน เริ่มหุงข้าว รื้อตู้เย็น หาเสบียงจากตู้เย็นที่พอจะมาดัดแปลงทำเป็นอาหารไทยให้ฝรั่งได้ลิ้มลอง เมื่อเสร็จเรียบร้อย อย่างแรกที่รอยทำคือ เปิดหม้อหุงข้าวแล้วเอามือหยิบข้าวมาชิม บอกว่าหุงข้าวอร่อยมาก เมื่อชิมกับข้าว กับแกล้มก็ชมว่าอร่อยทุกอย่าง
 
          "อร่อยอย่างนี้เป็นเมียผมได้" พลันพูดจบ ต่ายร้องสวนไปทันทีว่า "ใครรับจะเป็นเมียคุณรอย" เรียกเสียงหัวเราะได้จากเพื่อนๆ รอบวง
 
          หลังจากวันนั้นเมื่อว่างทั้งสองคนก็จะไปตลาดซื้อของมาทำกับข้าวกินกันที่บ้านของรอย ทุกครั้งเขาจะชมว่าอร่อยมาก เมื่อถึงกำหนดเดินทางกลับ เขาสัญญาว่าจะมาหาอีก ติดใจในรสมือสาวไทยและจะไม่ไปไหนอีก
 
          หลังจากนั้น "รอย" กลับมาหาต่ายตามที่เคยให้สัญญา ทั้งสองดีใจมากที่ได้กลับมาหากันอีกครั้ง ต่างรีบมานั่งคุยกัน ต่ายต่อว่าที่ทำให้คิดถึง ซึ่งรอยพูดว่า ต่อไปจะไม่ไปไหนอีกแล้ว เพราะปลดประจำการ เกษียณอายุแล้ว ต่ายดีใจจนลืมตัวโผเข้าสวมกอดรอยอย่างไม่รู้ตัว และจากนั้นก็นัดไปทำอาหารกินกันที่บ้านรอย
 
          “ลาออกจากงานมาอยู่ด้วยกันนะต่าย" เป็นคำสารภาพรักแบบง่ายๆ ที่ฝ่ายสาวดีใจรีบตกปากรับคำ เพราะกลัวสูญเสียเขาไป ช่วงที่ต้องห่างกันต่ายรู้ถึงหัวใจตัวเองที่เรียกร้องอยากพบหน้ารอยอีกสักครั้ง ต่ายไม่อยากสูญเสียรอยไปไหนอีกแล้ว จึงตอบตกลงที่จะมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน
 
          ชีวิตคู่เริ่มต้นจากตรงนั้น รอยบอกกับเจ้าสาวของเขาว่า ชอบเพราะต่ายหุงข้าวและทำกับข้าวอร่อย เป็นแม่ศรีเรือนตามประเพณีไทยโดยแท้ จึงเลือกจะขอใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับต่ายตลอดไป
 
          จากนั้นทั้งสองได้เดินทางมาพบผู้ใหญ่ มาพบพ่อแม่ ของต่ายที่บ้าน ซึ่งผู้เฒ่าต่างยินดีที่ลูกสาวเป็นฝั่งเป็นฝา ได้คนดีๆ มาช่วยดูแล จึงยกที่ดิน 1 แปลงให้สร้างเรือนหอ รอยออกแบบสร้างเรือนหอด้วยตัวเอง ราคาไม่แพงมาก แต่อาศัยสะดวกในการอยู่อาศัย จากนั้นทั้งคู่ใช้ชีวิตท่องเที่ยวไปในหลายประเทศอย่างมีความสุข
 
          ปัจจุบันทั้งสองมีพยานรัก 1 คน น้องอีลิค บุตรชาย ขณะนี้อายุ 1 ปี 4 เดือน โดยพ่อรอยสัญญากับลูกอีลิคว่า หากอายุครบ 7 ปีเมื่อใดจะพาเดินทางไปเที่ยวบ้านเกิดของพ่อที่ฝรั่งเศส
 
          ขณะนี้ต่ายอยู่บ้านกับลูก ส่วนสามียังต้องเดินทางไปดูแลธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่เกาะสมุย ซึ่งรอยร่วมทุนกับเพื่อน เมื่อมีเวลาว่างก็จะกลับมาหาลูกเมียที่บ้าน มานั่งล้อมวงรับประทานอาหารในครอบครัวที่รอยบอกว่า "อร่อยที่สุดในโลก"

.......................................
(หมายเหตุ เสน่ห์ปลายจวัก "อร่อยอย่างนี้เป็นเมียผมได้" : คอลัมน์ เขยฝรั่งสะใภ้อินเตอร์  เรื่อง... พงษ์พัฒน์ ไตรพิพัฒน์  เรียบเรียง... เสาวลักษ์ คงภัคพูน)