ตามหาจนเจอ'รักแท้' | คมชัดลึก

               ห้าปีที่แล้ว "อัญญ์สิตา โรจนกันมาพร" หรือ "อัญญ์" หลานย่าโม ในวัยที่ยังไม่ถึงหลักสี่ กลับมีภาระหนักอึ้ง ต้องเลี้ยงลูกเล็กวัย 6 ขวบและ 1 ขวบเพียงลำพัง เมื่อชีวิตครอบครัวล่มสลาย หยุดเส้นทางเดินที่จะไปด้วยกันกับสามีชาวไทย พ่อของลูกไว้เพียงแค่นั้น ตัดสินใจเลือกเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ดูแลลูกให้ดีที่สุด แม้จะกัดก้อนเกลือกิน แต่ไม่เคยให้ลูกอด ยิ้มสู้ทั้งน้ำตาตกใน มีเพียงลูกเท่านั้นที่เป็นน้ำทิพย์ชโลมใจ

               "ตอนนั้นรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยว เพราะเหมือนกับว่าครอบครัวของเรามีบางสิ่งบางอย่างที่ยังขาดหายไป นั่นคือผู้นำครอบครัว เพื่อมาเติมเต็มเป็นพ่อ แม่ ลูก แต่อีกใจหนึ่งก็ยังรู้สึกเข็ดกับอดีตความรักที่เจ็บปวด จึงทนอยู่อย่างโดดเดี่ยวมาโดยตลอด"

               บาดแผลทางใจทุเลาไปตามกาลเวลา 3 ปีผ่านไป ความรู้สึกเจ็บปวด เข็ดขยาดกับความรักที่เคยทำให้ผิดหวังเจียนตายเริ่มจางหายไป ความรู้สึกเหงากลับคืบคลานเข้ามาแทนที่อย่างเงียบๆ

               "เมื่อปี 2554 ตัดสินใจสมัครเป็นสมาชิกเว็บไซต์จัดหาคู่ คิดมากอยู่เหมือนกัน ปรากฏว่า มีชาวต่างชาติติดต่อมา 5-6 คน และหนึ่งในนั้นก็คือ จอห์น เป็นคนที่เราไม่อยากคุยด้วยมากที่สุด เพราะคนอื่นมีแต่หน้าตาดี หุ่นดีกว่าเขาหมด แต่เขาเป็นคนตื๊อมาก ส่งข้อความมาหาตลอดทุกวันไม่เคยขาดหาย ขณะที่คนอื่นมาแบบขาดๆ หายๆ จึงทำให้เรารู้สึกใจอ่อน และเริ่มพูดคุยกันอย่างจริงจังเป็นเวลาต่อเนื่องถึง 5 เดือน ในที่สุดเขาจึงได้นัดเจอหน้ากันที่เมืองพัทยา จ.ชลบุรี ทำให้รู้สึกตื่นเต้นมาก"

               ส่วน "จอห์น" ทหารชาวออสเตรเลีย ต้องเดินทางไปประจำการอยู่ต่างประเทศเกือบทั่วโลก จนกระทั่งถึงวัยเกษียณอายุราชการ โดยก่อนหน้านี้เคยมีคนรักมาแล้ว 1 คน แต่ไม่สมหวัง เมื่อถึงวัยเกษียณอายุ จึงรู้สึกเหงาและต้องการใครบางคนมาร่วมใช้ชีวิตคู่ในบั้นปลายชีวิต

               สิ่งแรกที่ผมมองหาคือ อยากมาอยู่ที่เมืองไทย เพราะเมื่อเกือบ 10 ปีที่แล้ว เคยเดินทางมาท่องเที่ยวที่ จ.ภูเก็ต ได้เห็นความสวยงามของธรรมชาติและได้สัมผัสกับความเอื้ออารีของคนไทย รวมทั้งขณะนั้นเพื่อนชาวต่างชาติก็มีภรรยาเป็นสาวไทยที่มีความเป็นแม่ศรีเรือน เอาใจเก่ง จึงคิดว่าถ้าได้ใช้ชีวิตคู่กับภรรยาคนไทย อยู่ในเมืองไทยคงจะทำให้ชีวิตในช่วงวัยเกษียณมีความสุขแน่นอน ดังนั้นผมจึงได้สมัครเป็นสมาชิกในเว็บไซต์จัดหาคู่แห่งหนึ่ง และได้พบกับอัญญ์ สาวไทยตาคม ผมยาว ผิวสีแทนในแบบฉบับสาวชาวเอเชีย ทำให้ผมรู้สึกอยากพูดคุยกับเธอ อยากทำความรู้จักกับเธอให้มากขึ้น โดยได้ตั้งใจว่าต้องเจอตัวจริงของเธอให้ได้"

               ทันทีที่เจอหน้ากัน จอห์นโผเข้าไปกอดอัญญ์อย่างไม่ลังเล แต่ทั้งสองก็ไม่ได้หอมแก้มเหมือนธรรมเนียมฝรั่งทั่วไป เพราะฝ่ายหญิงห้ามไว้ก่อน จนกว่าจะถึงเวลาอันสมควร ซึ่งเขาทั้งสองก็ได้เดินทางไปท่องเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ ในเมืองไทย จนรู้ว่าการเดินทางมาเมืองไทยของจอห์นในครั้งนี้ไม่ใช่มาชั่วคราว แต่เป็นการเดินทางมาปักหลักใช้ชีวิตอย่างถาวร

               หลังจากท่องเที่ยวอยู่ด้วยกันเป็นระยะเวลาถึง 6 เดือน จอห์นจึงเอ่ยปากขออัญญ์แต่งงาน และได้จดทะเบียนสมรสกันที่เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2555 เพื่อการันตีว่าความรักครั้งนี้จะมีแต่ความสุขสมหวังตลอดไป และจัดพิธีแต่งงานแบบเรียบง่ายหลังจากนั้นเพียง 3 เดือน

               ชีวิตคู่ของทั้งสองคนดูเหมือนจะหวานชื่น แต่ก็มีอุปสรรคทำให้เกิดความไม่เข้าใจกันบ้าง

               "สิ่งที่ทำให้เราไม่เข้าใจกันในช่วงแรกๆ คือการสื่อสาร เนื่องจากอัญญ์เป็นคนที่ไม่ค่อยเก่งเรื่องภาษาอังกฤษ จึงสื่อสารกันไม่ค่อยรู้เรื่อง จนทำให้เกิดความเข้าใจผิด และทะเลาะกันบ่อยครั้ง แต่อัญญ์ก็จะเป็นฝ่ายถอยเสียมากกว่า เพราะรู้ว่าเขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว จึงควรให้เกียรติเขามากกว่า ซึ่งสิ่งนี้เองทำให้ทุกอย่างคลี่คลายได้ดี" อัญญ์เล่าให้ฟังถึงอุปสรรคของการใช้ชีวิตคู่กับสามีชาวต่างชาติครั้งแรก

               แต่หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งคู่ก็สามารถปรับตัวเข้ากันได้ เนื่องจากอัญญ์พยายามที่จะเรียนรู้ภาษาอังกฤษอย่างต่อเนื่อง จนทุกวันนี้ภาษาไม่ใช่อุปสรรคสำหรับทั้งคู่อีกต่อไป

               "หลังจากที่ผมเจอเธอครั้งแรก ก็ตัดสินใจแน่วแน่ว่า นี่แหละคือคู่ชีวิตของผม จึงได้ขอเธอแต่งงาน และพากันมาอาศัยอยู่ในตัวเมืองโคราช ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอ เพราะอยากทำให้ครอบครัวของเราอยู่กันพร้อมหน้า และไม่คิดที่พาเธอไปอยู่ประเทศออสเตรเลีย เพราะไม่ต้องการแยกเธอไปจากครอบครัว และอยากทำให้เธอมีความสุขมากที่สุดถึงแม้ว่าผมจะคิดถึงบ้านบ้าง แต่ก็สามารถโทรศัพท์ไปพูดคุยกับพ่อแม่ได้เสมอ ซึ่งท่านก็เข้าใจผมดี"

               จอห์นตั้งความหวังว่าจะปลูกบ้านหลังใหม่อีกหนึ่งหลัง และใช้ชีวิตครอบครัวที่อบอุ่นในเมืองไทย เมื่อมีโอกาสก็อยากจะพาครอบครัวไปเยี่ยมพ่อแม่ที่ออสเตรเลีย อยากให้พวกเขาไปดูหิมะตกสักครั้งในชีวิต ตอบแทนความรักที่มีทั้งหมด อยากทำทุกสิ่งทุกอย่างให้เธอและครอบครัวมีความสุขตลอดไป

               หนึ่งปีแล้วที่ทั้งสองแต่งงานใช้ชีวิตด้วยกัน อาศัยอยู่ด้วยกันอย่างอบอุ่นพร้อมหน้าพ่อแม่ลูก ในตัวเมืองโคราช โดยจอห์นยังคงได้รับเงินบำนาญจากการเป็นทหารของออสเตรเลีย และทำธุรกิจส่วนตัวเล็กๆ มีรายได้พอเลี้ยงครอบครัว ขณะที่อัญญ์ก็จะเป็นแม่บ้าน คอยดูแลลูกๆ ทั้งสองคน รับส่งไปโรงเรียน และคอยดูแลความเรียบร้อยภายในบ้าน รวมทั้งดูแลเอาใจใส่จอห์นอย่างใกล้ชิด

               "รู้สึกประทับใจจอห์นหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นลักษณะนิสัยของเขา ที่มีความจริงใจให้ครอบครัวของอัญญ์เสมอ เขาให้ความรักลูกทั้ง 2 คน เหมือนลูกของตัวเอง จนสังเกตได้ว่าเด็กๆ จะชอบเขามากเป็นพิเศษ เขามักทำอาหารให้เด็กๆ กินกันเป็นประจำ พ่อแม่ของอัญญ์ก็ชอบนิสัยของเขาเช่นกัน สิ่งเหล่านี้ทำให้ครอบครัวของเรามีความอบอุ่นมาก เขามาช่วยเติมเต็มสิ่งที่ครอบครัวเราขาดหายไป"

.......................

(ตามหาจนเจอ'รักแท้' : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...ประสิทธิ์ ตั้งประเสริฐ // เรียบเรียง -เสาวลักษ์ คงภัคพูน )