'ครูปาน'ยกเวลาเช้าให้'เทนนิส' | คมชัดลึก

 

                         "เทนนิสสอนให้เราอยู่กับปัจจุบัน อยู่ ณ เดี๋ยวนี้ ตอนนี้กำลังตีอยู่ ลูกกำลังพุ่งมาตาต้องจ้องเขม็งเลย คือถ้าเราวอกแวกปั๊บตีไม่ได้แล้ว แค่หน้าไม้พลิกนิดเดียวลูกไม่ไปแล้ว เพราะฉะนั้นต้องอยู่กับปัจจุบันให้มากๆ และต้องมีสมาธิ"

 

                         ไม่มีข้อกำหนดว่า "หัวใจ" ดวงเดียวจะ "รัก" ได้อย่างเดียว ด้วยเหตุนี้ ครูสอนศิลปะและศิลปินนักวาดภาพประกอบ ซึ่งคนในแวดวงกลิ่น สี กาวแป้งรู้จักในฐานะศิลปินผู้ร่ำรวยความสุข "ครูปาน" สมนึก คลังนอก หนุ่มบุรีรัมย์ ซึ่งรักการสะบัดปลายพู่กันวาดรูปลายเส้นสดใสน่ารักจนยึดเป็นอาชีพเลี้ยงตัว ก็ยังมีใจรักการ "หวดลูกสักหลาด" มากๆ จนเขายกให้เป็นกิจกรรมโปรดมายาวนานนับสิบปี

                         เหตุที่ครูสอนศิลปะวัย 35 ติดอกติดใจเกมกีฬา "หวดลูกสักหลาด" นักหนานั้น เจ้าตัวเฉลยให้ฟังด้วยรอยยิ้มสดใสตามแบบฉบับหนุ่มอารมณ์ดี ว่าเพราะยิ่งเล่นยิ่งสนุกและรู้สึกว่าเป็นการออกกำลังกายที่ได้อยู่กับตัวเอง คล้ายๆ กับการวาดรูป

                         "ในชีวิตประจำวันปกตินั่งวาดรูปเฉยๆ นิ่งๆ ก็คิดอยากเล่นกีฬาสักอย่างที่เราได้ทำอะไรในสิ่งที่ไม่ได้ประจำ ตอนแรกเลือกเรียนว่ายน้ำ ว่ายไปว่ายมารู้สึกว่าตัวเองเริ่มขี้เกียจ เริ่มชมนกชมไม้มากเกินไป จึงเปลี่ยนมาเรียนเทนนิสแทน เพราะได้ทำอะไรที่ต้องแข่งกับคนอื่นอย่างเป็นเรื่องเป็นราว มีการโต้ตอบ พอได้ตี ได้ใช้กำลัง มีเหงื่อแล้วรู้สึกสนุก ขณะเดียวกันมันรู้สึกดีกับร่างกาย พอกลับบ้านอาบน้ำอาบท่าไปทำงานต่อ วันนั้นจะเป็นวันที่มีความสุข ส่วนการวาดรูปก็สนุก ตรงที่ได้คิดได้จินตนาการ ครั้นเมื่อวาดเสร็จแล้วกลับไปนั่งมองเรายิ่งมีความสุข กับการได้สร้างงานอย่างหนึ่งออกมา" ครูสอนศิลปะหนุ่มเล่าถึงต้นสายปลายเหตุที่ทำให้เขาติดใจการเล่นเทนนิสจนต้องสมัครลงคอร์สเรียนอย่างจริงๆ จังๆ เมื่อ 10 ปีที่แล้ว

                         อีกหนึ่งเหตุผลที่ "ศิลปินผู้ร่ำรวยความสุข" ชอบตีเทนนิสและจำเพาะเจาะจงจะต้องไปเล่นที่สนามภายใน "ราชนาวีสโมสร" ตั้งแต่ตอนเช้าตรู่ แม้ต้องตัดใจดีดตัวจากที่นอนแสนสบายในช่วงหัวรุ่งเท่านั้น เจ้าตัวบอกว่า การได้ออกกำลังกายในบรรยากาศของสนามขนาบข้างด้วยวิวของแม่น้ำเจ้าพระยาและพระบรมมหาราชวัง ยิ่งเพิ่มความสุขให้เป็นหลายเท่าทวีคูณ

                         "ยอมรับว่าตอนตื่นนี่ยากหน่อย บางวันแอบขี้เกียจมากแต่พอมาถึงสนามสนุก ได้ออกแรงเล่นแล้วเหมือนร่างกายหลั่งสารอะไรสักอย่างออกมา ทำให้มีแรงวิ่งมีแรงเล่นต่อ ส่วนอีกสาเหตุที่เลือกเทนนิส เพราะเป็นกีฬาที่ไม่ต้องการคนเยอะ ใช้อุปกรณ์น้อย ต่างจากฟุตบอลที่ต้องการทีม เราก็ต้องหาเวลาไปเล่นกับคนอีกหลายๆ คน และอีกอย่างกีฬาที่ต้องใช้คนเยอะมันก็ต้องการทีมเวิร์คมาก คงไม่เหมาะกับผมที่ชอบทำอะไรที่อยู่กับตัวเองมากกว่า และการได้ทำกิจกรรมทั้งสนุกและสุขในสถานที่สวยงามผมว่ามันยอดเยี่ยมมากๆ" นักวาดภาพประกอบซึ่งอยู่ในชุดขาวตามระเบียบของสนามเป๊ะ เอี้ยวตัวซ้ายขวาเป็นการเตรียมพร้อมร่างกายก่อนก้าวเข้าสู่สนาม เล่าถึงที่มาที่ไปและไม่ลืมแซวตัวเองว่าเหมือนกำลังอยู่ในคอร์ทเทนนิสในย่านวิมเบิลดัน

                         แน่นอนว่าเมื่อชอบตีเทนนิส ก็ต้องชอบดูเกมส์การแข่งขันด้วย และนักกีฬาขวัญใจของ "ครูปาน" คือนักหวดลูกสักหลาดชาวสวิตฝีมือยอดเยี่ยมตลอดกาล โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ นั่นเอง

                         "เทนนิสเป็นกีฬาที่สนุกทุกลูก มันทุกลูก เวลาดูเทนนิสมันจะต้องติดตามดูทุกลูกพลาดไม่ได้  ต่างจากการดูฟุตบอลในมุมความคิดของผม กว่าจะยิงกันเข้าแต่ละลูกต้องรอกันนาน และสำหรับนักกีฬาอย่าง โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ ผมชอบมองเวลาเขาตีเทนนิส มันดูง่ายๆ อย่างเวลาท่ามูฟของเขาเหมือนสบายๆ ท่าสวย (คงเหมือนตอนเราวาดรูปมั้ง) ลีลาการตีเทนนิสของเขาเหมือนการสะบัดพู่กัน สิ่งสำคัญเขาเป็นนักกีฬาที่เป็นผู้ดีมากๆ ไม่ทำท่าคอตกเวลาตีเสีย ไม่แสดงโกรธ ไม่ขว้างไม้เวลาพลาด นับว่าเป็นคนที่ควรเอาเป็นแบบอย่างมาก ซึ่งต่างจากผมเป็นคนใจร้อน แต่เย็นลงได้ด้วยการวาดรูป ตีเทนนิสก็เป็นอีกหนึ่งวิธีการระบายความใจร้อนของตัวผม ตีมันเข้าไป หวดมันเข้าไป บางทีก็ร้องโวยวาย บางทีก็แกล้งหยอดให้ผู้สอนวิ่งบ้าง ตีลูกออกก็บอกว่าลงบ้าง สนุกดีแซวกันไปมา" ศิลปินอารมณ์ดีถือโอกาสช่วงพักจากการโต้ลูกสักหลาดกับน็อคเกอร์คู่ใจ แว่บมาคุยถึงกีฬาสุดโปรดอย่างออกรส พร้อมๆ กับออกตัวว่าสมัยที่หนุ่มกว่านี้บ้าพลังดั้นด้นมาเล่นเกือบทุกวัน แต่เดี๋ยวนี้อายุมากขึ้นจึงลดลงเหลือแค่สัปดาห์ละครั้งเท่านั้นเอง

                         นอกเหนือจาก "ความสนุก" และ "ความสุข" จากการได้วิ่งตีลูกเทนนิส "ครูปาน" ของลูกศิษย์จากโรงเรียนศิลปะครูโตที่เปิดสอนทุกเสาร์ อาทิตย์ และอังคาร เวลาบ่ายสองโมง บอกว่า เขาได้การฝึก "สมาธิ" เป็นของแถมตุนไว้ใช้กับงานประจำของตัวเองด้วย

                         "เทนนิสสอนให้เราอยู่กับปัจจุบัน อยู่ ณ เดี๋ยวนี้ ตอนนี้กำลังตีอยู่ ลูกกำลังพุ่งมาตาต้องจ้องเขม็งเลย คือถ้าเราวอกแวกปั๊บตีไม่ได้แล้ว แค่หน้าไม้พลิกนิดเดียวลูกไม่ไปแล้ว เพราะฉะนั้นต้องอยู่กับปัจจุบันให้มากๆ และต้องมีสมาธิ ตรงนี้ผมว่าเหมือนกับการวาดรูปถึงแม้ต้องใช้จินตนาการ คิดไปไกลๆ ในสิ่งที่ไม่เคยเห็น แล้วถ่ายทอดออกมาให้เป็นรูปได้ แต่การจะทำสิ่งนี้ได้ ก็ต้องอยู่กับตัวเองใช้ทักษะของตัวเอง และใช้สมาธิเช่นเดียวกัน" ศิลปินหนุ่มเจ้าของลายเส้นภาพเด็กหญิงกับนกหลงทาง ที่มอบให้กับมูลนิธิรามาธิบดี นำไปจัดทำคอลเลกชั่นจำหน่ายเพื่อนำรายได้ไปช่วยเหลือผู้ป่วยยากไร้ แบ่งปันประสบการณ์ที่ได้จากสนามเทนนิสให้ฟัง

                         และก่อนโบกมือลาไปรื้อฟื้นการตีครึ่งคอร์ต ตีท้ายคอร์ต ตีหน้าเน็ต ตีแบบตบ ฯลฯ อย่างจริงๆ จังๆ เจ้าตัวไม่ลืมออกปากฝากเชิญชวนผู้อ่านให้ออกกำลังกายเพื่อสุขภาพของร่างกายของตัวเอง โดยไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็น "เทนนิส" ทว่าอยากหักโหมจนเกินไป

                         "จริงๆ ผมว่าถ้าอยากออกกำลังกายไม่จำเป็นต้องตีเทนนิสหลอกขอแค่ออกกำลังกายอย่างใดอย่างหนึ่งก็พอ คนเราต้องออกกำลังกาย แต่ถ้าใครจะชอบตีเทนนิส ถ้าตีได้มันจะมีฟิลอยากมาตีอยากมาสนุกอีก ที่สำคัญต้องเรียนด้วย แต่ไม่ใช่เรียนกับผมนะ เพราะผมเองก็ยังต้องฝึกหัดอยู่เหมือนกัน ที่สำคัญต้องวอร์มร่างกายก่อนทุกครั้ง ผมเคยบาดเจ็บตรงไหล่ ตรงเข่า เพราะไม่ได้ให้ความสำคัญกับการวอร์มนี่แหละ และเมื่อเล่นเสร็จก็ต้องไม่ลืมคลู ดาวน์ ด้วยการยืดเส้นยืดสาย ไม่งั้นเส้นยึดแน่ๆ เลย"นักวาดรูปคนดังกล่าวปิดท้าย