ผู้นำไร้ความละอาย | คมชัดลึก

            มีเพื่อนกวีชาวอินเดียโพสต์ข้อความมาให้ทางอีเมล อ่านดูแล้วเห็นว่าน่าสนใจ จึงแปลเป็นภาษาไทยและขอนำมาลงเผยแพร่ต่อ

            ข้อความเรื่องนี้ใช้ชื่อว่า “ยินดีต้อนรับสู่โลกในศตวรรษที่ 21” โลกที่...โทรศัพท์ ไร้สาย/ อาหาร ไร้ไขมัน/ ความสัมพันธ์ ไร้ความหมาย/ ทารก ไร้บิดา/ ความรู้สึก  ไร้จิตใจ/ การศึกษา ไร้คุณค่า/ เด็กๆ ไร้มารยาท/ วัยรุ่น ไร้งานทำ/ ผู้นำ ไร้ความละอาย ฯลฯ

            เมื่ออ่านครั้งแรก ผมอดถามตัวเองไม่ได้ว่า นี่เพื่อนพูดถึงโลกในประเทศของเขา หรือโลกในประเทศของผม ? เพราะสิ่งต่างๆ มิได้มีอะไรที่แตกต่างกันเลย โดยเฉพาะในเรื่องหลังๆ ซึ่งใครก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่า เวลานี้ความสัมพันธ์ระหว่างคนในครอบครัว ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง หรือคนในที่ทำงาน ไม่ได้มีความผูกพันแน่นแฟ้นเหมือนเมื่อก่อน ผู้คนไม่ค่อยไปมาหาสู่เยี่ยมเยียนกัน หรือเอื้อเฟื้อเกื้อกูลกัน

            ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นเพราะต่างคนต่างก็ไม่มีเวลา เพราะวุ่นวายอยู่กับการทำมาหากินและวิถีชีวิตในสังคมยุคใหม่ อย่างดีก็แค่ติดต่อกันทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์เป็นครั้งคราว และความสัมพันธ์ส่วนใหญ่จะอิงกับผลประโยชน์เป็นสำคัญ

            ทารกที่ไร้บิดา เป็นผลผลิตทางสังคมยุคนี้ สาเหตุมาจากการมีเพศสัมพันธ์ก่อนเวลาอันสมควรของวัยรุ่น การไม่ยึดถือประเพณีแต่งงาน หรือค่านิยมเรื่องการรักนวลสงวนตัวของสาวๆ และการขาดความเป็นลูกผู้ชายของหนุ่มๆ เมื่อพลาดพลั้งตั้งครรภ์ขึ้นมา จึงมักมีทางเลือกอยู่เพียงการทำแท้งหรือยอมให้เด็กเป็นลูกไม่มีพ่อ ซึ่งกลายเป็นปัญหาของสังคมทั้งสองทาง

            ความรู้สึกที่ไร้จิตใจ ทำให้คนทุกวันนี้มีสภาพใกล้เคียงกับหุ่นยนต์หรือเครื่องจักรที่ถูกตั้งโปรแกรมการทำงานไว้ ตั้งแต่การไหว้ การทักทาย หรือคำพูดและกิริยาอาการที่ถอดแบบกันมาเป็นชุด โดยไม่มีชีวิตจิตใจอยู่ในน้ำเสียงหรือท่าทาง

            ส่วนการศึกษาที่ไร้คุณค่า ก็คงเห็นกันโดยทั่วไปแล้วว่า คนในศตวรรษนี้ส่วนใหญ่เล่าเรียนกันไม่ได้ต้องการความรู้ หากแต่ต้องการเพียงปริญญาเพื่อใช้เป็นใบเบิกทางแก่อาชีพและสถานะทางสังคม จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่บ้านเมืองมีคนที่มีดีกรีการศึกษาสูงๆ แทบจะเดินชนกันตาย แต่ประเทศชาติกลับไม่มีการพัฒนาเท่าที่ควร

            เรื่องเด็กๆ ที่ไร้มารยาท นั้น ผมเคยคิดว่าจะมีแต่ในเมืองไทย แต่ตอนนี้ก็ได้ทราบว่าเด็กอินเดียก็เป็นโรคเดียวกัน มารยาทของอินเดียกับไทย น่าจะคล้ายคลึงกัน เพราะเราก็รับวัฒนธรรมมาจากอินเดียพอสมควร แต่บางส่วนก็นำมาปรับให้เข้ากับจริตของคนไทย และมารยาทก็เป็นเครื่องหมายของอารยชน การไม่มีมารยาทก็คือการคืนกลับไปสู่สภาพของอนารยชนหรือความเป็นคนป่าเถื่อนนั่นเอง

            วัยรุ่นไร้งานทำ เป็นปัญหาที่ซับซ้อน นั่นคือเป็นเพราะการเป็นลูกไม่มีพ่อหรือเปล่า จึงทำให้ขาดคนส่งเสียเลี้ยงดูและให้การศึกษา และหากมีการศึกษา ก็ต้องกลับไปดูว่าเป็นเพราะการศึกษานั้นไม่มีคุณค่า ไม่ได้ให้ความรู้ที่แท้จริงหรือเปล่า จากนั้นก็ต้องมาพิจารณาว่าสืบเนื่องจากปัญหาทางเศรษฐกิจ เช่นเศรษฐกิจถดถอยจนโรงงานต้องลดจำนวนแรงงานลงหรือเปล่า รวมถึงการว่างงานจำแลง คือเจ้าตัวไม่ต้องการที่จะทำการทำงานด้วยหรือเปล่า

            สำหรับผู้นำที่ไร้ความละอายนั้น มหาตมะ คานธี ผู้นำทางความคิดและจิตวิญญาณของอินเดีย บัญญัติให้ “เล่นการเมืองโดยไม่มีหลักการ” เป็นบาปประการที่หนึ่งในบาปทั้งเจ็ด เนื่องจากผู้นำที่เล่นการเมืองโดยไม่มีหลักการนั้น จะพูดอย่างไรจะทำอย่างไร ก็ได้ทั้งนั้นแหละครับ เพราะปราศจากความละอายต่อบาป

            ส่วนประชาชนตาดำๆ ก็ได้แต่ดูแต่ฟังเรื่องตลกพกลมไปวันๆ