'เหรียญ-มีด'สะกิดความทรงจำ'จอย'
ขอเวลานอก : 'เหรียญ' และ 'มีด' สะกิดความทรงจำ 'จอย-สรัลยา' : เรื่อง ชาญยุทธ ปะวะขัง/ ภาพ อนันต์ จันทรสูตร์
พื้นที่ความทรงจำของแต่ละคนใหญ่บ้างน้อยบ้างสุดแต่ประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามาแต่ละช่วงชีวิต สำหรับสาววัย 27 กะรัต "จอย" สรัลยา เลิศสุมิตรกุล เอ็กซ์เซ็คคูทีฟ ไดเร็คเตอร์ กลุ่มบริษัทพรีเมียร์ หนึ่งในทายาทรุ่นที่ 4 ธุรกิจรับเจียระไนเพชรรายใหญ่ของเมืองไทย ล่าสุดเพิ่งผุดร้านขายอัญมณีและเครื่องประดับแบรนด์ไทย "พรีเมียร่า เอ็กซ์ควิซิท จิวเวลรี่" ที่ห้างสยามพารากอน และก็เป็นสถานที่นัดพบผู้บริหารสาวเพื่อหอบเอาของสะสมสุดเลิฟอย่าง "เหรียญที่ระลึก" และ "ชุดมีดพก" อันมากด้วยคุณค่าทางจิตใจมาอวดพร้อมพูดคุยถึงงานอดิเรกดังกล่าวให้ฟังอย่างเป็นกันเอง
ทันทีที่กางสมุดสะสมคอลเลกชั่นเหรียญ และมีดพกไซส์มินิหลากลวดลายหลายสีสัน สาวยิ้มหวานก็เล่าถึงแรงจูงใจให้รู้สึกอยากมีไว้ในครอบครองว่า เริ่มจากสมัยเด็กๆ ตัวเองเรียนรู้เรื่องการสะสมจากแสตมป์ดวงจิ๋ว หลงไหลได้ปลื้มอยู่พักใหญ่ก่อนจะรู้สึกว่าสแตมป์มีที่มาหลากหลายเกินไป อีกทั้งผสมปนเปกันจนชวนปวดหัว ในที่สุดจึงเริ่มหมดศรัทธาประกอบกับได้เวลาเดินทางไปค้นหาประสบการณ์ชีวิตในต่างประเทศจึงมีโอกาสได้ทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่อย่างเหรียญที่ระลึกและมีดพกสารพัดประโยชน์
"เหรียญอันแรกได้มาตอนอายุ 10 ขวบ ไปเรียนภาษาอังกฤษช่วงซัมเมอร์ ที่รัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา เห็นเครื่องปั่นเหรียญก็รู้สึกสนุกดี แต่ด้วยความที่ไม่รู้ก็ใช้เหรียญดำๆ ไปรีดออกมามันก็เลยไม่ค่อยสวย พออันหลังๆ จึงเลือกเหรียญใหม่ๆ สวยๆ ไปรีด ออกมาก็สวยจริงๆ ส่วนมีดพกเริ่มจากตอนเรียนปริญญาโท ไปเจอบนยอดเขาที่สวิสเซอร์แลนด์ แทนที่เราจะซื้อแม็กเนทก็มีชุดมีดพกอันนี้ที่น่าจะแทนกันได้ ก็เลยคิดเก็บตั้งแต่นั้นมา 5-6 ปีที่แล้ว ของพวกนี้ไม่ใช่ทุกที่จะมีขาย หายากเหมือนกัน มีดพกบางอันเป็นลายอักษร "ไทยแลนด์" บังเอิญเห็นก็เลยซื้อมาแล้วให้เขาสลักชื่อเราลงไปให้ด้วย" สาวดีกรี ปริญญาตรี ด้านการจัดการระบบผ่านคอมพิวเตอร์ จากแบ๊บสัน คอลเลจ และปริญญาโทบริหารธุรกิจที่บอสตัน คอลเลจ เมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา ก่อนจะกลับมาเสริมความรู้ด้านอัญมณีฯ ที่สถาบันจีไอเอ เมืองไทย แล้วทำงานธนาคารอยู่ 3 ปี ท้ายสุดปักหลักกับธุรกิจของครอบครัวอย่างจริงจัง ฟื้นความทรงจำให้ฟัง
ความที่เป็นนักเดินทางและใช้ชีวิตต่างแดนค่อนข้างยาวนาน ปริมาณของสะสมแต่ละอย่างจึงเพิ่มจำนวนตามความถี่ในการไปเยือนสถานที่นั้นๆ แม้แต่เวลาเปลี่ยนเครื่องก็ตรงปรี่ไปปั่นเหรียญ เพราะถือว่าถึงที่หมายแล้ว ไม่ว่าจะเป็นบอสตัน นิวอิงแลนด์ นิวยอร์ค แอตแลนด์ต้า ญี่ปุ่น ยุโรป หรือไวท์เฮ้าส์ (ทำเนียบประธานาธิบดี สหรัฐเอมริกา) ซึ่งเหรียญที่ระลึกที่เห็นเป็นร้อย จะใช้เหรียญราคา 5 เซนทำ เสร็จออกมาแล้วราคาอยู่ที่ 50 เซน ซึ่งสถานที่เดียวกันที่ไปลวดลายบนเหรียญก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ แต่จะพยายามไม่ทำซ้ำกันเด็ดขาด
ระหว่างบรรจุเหรียญลงสมุดสะสมให้เป็นระเบียบ แล้วชี้ชวนให้ชมบรรดามีดพกแต่ละคอลเลกชั่น ทายาทหัวปีในจำนวน 2 คนของคุณพ่อสมบัติ เลิศสุมิตรกุล ผู้บริหารศรีไทยมาร์เก็ตติ้ง ในเครือศรีไทยซูเปอร์แวร์ กับคุณแม่นลินี เลิศสุมิตรกุล ผู้บริหารฝ่ายการเงินบริษัท พรีเมียร์ฯ เล่าต่อว่าตอนไปเที่ยวฮ่องกงไปเจอมีดพกยี่ห้อเดียวกันทำเป็นคอลเลกชั่นหน้ากากงิ้วสีแดง ถ้าจำไม่ผิดเป็นรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นด้วย บรรจุในกล่องสวยงาม บางอันก็เป็นลายตามราศีเกิด บางอันมีไทม์ไดรฟ์สำหรับบันทึกข้อมูลพร้อมปากกา ไม่ลังเลที่จะคว้ามาครอบครอง
"ประโยชน์ที่มากกว่ามีดตัด กรรไกร และตะไบเล็บ เป็นเสน่ห์ชวนเก็บนอกจากความสวยงามสะดุดตา ลักษณะการสะสมมีดพวกนี้ไม่ถึงกับไปเดินเสาะหา เพราะในช็อปน่าจะมีขายอยู่แล้ว มีรุ่นหนึ่งที่รูปแบบเป็นช็อกโกแลต อีกรุ่นทำจากไม้แท้กำลังหาอยู่ ราคาแต่ละอันก็ 10 กว่าเหรียญ ประมาณ 300-400 บาท อย่างตัวที่เป็นหน้ากากงิ้วก็พันกว่าบาท ส่วนใหญ่ซื้อเก็บไม่เคยใช้เลย ตัวที่ใช้จะแยกพกต่างหาก แต่เคยเลิกพกอยู่พักใหญ่ๆ ตอนเกิดเหตุการณ์ 911 เพราะเขาห้ามเอาขึ้นเครื่อง" ผู้บริหารระดับสูงของร้านเพชรป้ายแดง บอกพร้อมกับสะท้อนมุมมองว่า ผู้หญิงบางคนอาจมีกระเป๋าหรือรองเท้าจำนวนมากแล้วเรียกว่าสะสม แต่สำหรับตัวเองไม่คิดแบบนั้นเพราะของสะสมจริงๆ ก็ต้องเก็บอย่างเดียวไม่นำออกมาใช้ ที่แน่ๆ เวลานำออกมาชื่นชมและรำลึกถึงการได้มาจะรู้สึกมีความสุขอย่างประหลาด
"เหรียญแบบนี้จอยจะไม่ให้ใครซื้อมาฝากเลย ต้องไปเองซื้อเอง ทำเอง นั่นแสดงว่าจอยผ่านการเดินทางไปที่นั่นแล้วจริงๆ ทุกที่มีความทรงจำ ไม่จำเป็นต้องขนมาทุกอย่าง เลือกมาเฉพาะที่ชอบ แบบที่เราปลื้ม มีคุณค่าทางใจจริงๆ บางชิ้นไม่มีทำออกมาอีกแล้วแน่นอน ล่าสุดที่เพิ่งได้มาคือ ตอนไปเที่ยวฮาโกเน่ ประเทศญี่ปุ่น เป็นช่วงสงกรานต์ไปกันทั้งครอบครัวเลย 20 กว่าคน ได้ไปอาบน้ำแร่ และดีใจมากที่มีทำเหรียญที่ระลึกด้วยคือถ้าเป็นที่โตเกียวเราจะไม่แปลกใจเลย แต่ฮาโกเน่เป็นจังหวัดเล็กๆ ก็เลยรู้สึกประทับใจ เวลาหยิบออกมาดูแล้วทำให้คิดถึงช่วงเวลาดีๆ ที่เรามีความสุขอยู่กับครอบครัว" สาวนักเดินทาง เล่าอย่างออกรส
ใช่ว่าเฉพาะในต่างประเทศที่สาวเจ้าจะมีโอกาสได้สะสมของรักของหวง ทว่าเมืองไทยเธอบอกว่าก็มีให้สะสมเช่นกันอย่างพิพิธภัณฑ์ริบลี่ส์ พัทยา แต่เครื่องปั่นเหรียญอาจไม่ดีเท่าญี่ปุ่นกับอเมริกา รีดออกมาแล้วเป็นวงรียาวๆ เหมือนมีหาง ไม่ถูกใจ แต่ทุกชิ้นมากด้วยคุณค่าทางจิตใจสวนทางกับมูลค่าที่คงไม่เพิ่้มขึ้นเหมือนการสะสมแสตมป์
แม้ชั่วโมงนี้ผู้บริหารสาวจะมีภารกิจใหญ่ร่วมกับน้องชาย ("โจ้" นิธิ) และเครือญาติในการเข็นแบรนด์เครื่องประดับพรีเมียร่าให้ก้าวขึ้นทำเนียบอันดับต้นๆ ของประเทศ รวมถึงโกอินเตอร์ ซึ่งแต่ละวันนอกจากงานบริหารร้านและดูแลลูกค้าแล้วยังมีประชุมทุกสัปดาห์ที่โรงงานย่านสุรวงศ์ ซึ่งสไตล์ทำงานนั้นเธอจะเน้นเรื่องความซื่อสัตย์กับลูกค้าให้สมกับที่บริษัทแม่ก่อตั้งมาร้อยกว่าปีแล้ว
"เราไม่ใช่รุ่นที่ทำแต่งานตลอดเวลาแล้วเก็บเงินไม่ได้ใช้ ต้องเวิร์คฮาร์ดและเพลย์ฮาร์ด จริงๆ เคล็ดลับในการทำงานควรทำในสิ่งที่มีความสุขแต่ถ้าเลือกไม่ได้ก็ควรมีความสุขในสิ่งที่ทำ ว่างๆ ก็อาจหางานอดิเรกที่สนใจทำ อย่างการสะสม มีทริกง่ายๆ คืออย่าตามเทรนด์ เอาที่สนใจจริงๆ เพราะถ้าชอบไม่จริงวิ่งไล่เก็บตามคนอื่นสักพักก็จะไม่ใช่สิ่งสะสม จะกลายสภาพเป็นขยะในที่สุด" นักสะสมหัวสมัยใหม่ กล่าวทิ้งท้าย