'เขียว'ดรัมเมเยอร์แห่งบ้านโคกกอก | คมชัดลึก

               สมัยก่อนชื่อเล่นของเด็กบ้านนอกอีสาน มักตั้งตามรูปพรรณสัณฐานที่เห็น หรือตั้งตามจุดเด่นจุดด้อยของแต่ละคน เรียกเด็กชายว่า "บักหำ"ขณะที่เด็กหญิงเล็กๆ มักจะเรียกกันง่ายๆ ว่า "หล้า" นอกนั้นก็ชื่อ ดำ แดง กันไปตามเรื่อง แต่หากเด็กหญิงได้รับฉายาว่า "เขียว" ย่อมหมายถึง เด็กหญิงที่มีสีผิวเกินดำไปอีกระดับหนึ่งจนถึงขั้นออก "แหล่" หรือว่า "เขียว"

               "พิศสมัย นาชาว" สาวน้อยบ้านนาแห่งบ้านโคกกอก ต.นาผือ อ.เมือง จ.อำนาจเจริญ ก็ได้รับสมญานามว่า "เขียว" เนื่องเพราะสมัยเด็กมีผิวสีดำ แต่ถึงจะดำอย่างไร ด้วยรูปร่างหน้าตา บุคลิกและความยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นจุดเด่นที่แซงหน้าขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด งามจนทำให้เธอได้รับเลือกเป็นคนถือป้ายงานกีฬาโรงเรียน และบางครั้งก็เป็นดรัมเมเยอร์ เดินอวดโฉมนำขบวนนักเรียนเป็นประจำ เรียกได้ว่า ถึงจะดำก็สวยชนะขาด

               เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมในหมู่บ้าน ก็ได้เข้าเรียนในตัวจังหวัด โดยเพื่อนชวนให้มาพักอาศัยด้วย ไม่ต้องเทียวไปมาระหว่างเรียน ประหยัดทั้งเงินและเวลา จากจุดผันแปรของสาวบ้านนอกที่ได้เข้ามาอยู่ในเมือง ห่างไกลการควบคุมดูแลของผู้ใหญ่ ประกอบกับความสวยสะพรั่งในวัยสาวแรกแย้ม กลายเป็นทุกขลาภ เมื่อหนุ่มๆ ดาหน้าเข้ามาจีบ ด้วยความไม่ประสาในชีวิต ทำให้เขียวมีรักระหว่างเรียน การเรียนไม่ก้าวหน้าต้องสะดุดลงกลางครัน

               แม้ว่าครอบครัวพ่อแม่ฝ่ายชายยินดีรับเขียวเป็นลูกสะใภ้ และพ่อกับแม่ของเขียวเองก็ให้อภัยที่ไม่เรียนต่อ ทั้งสองฝ่ายได้สนับสนุนเงินทุนให้ทำการค้าขายพอเลี้ยงชีพได้ระยะหนึ่ง ชีวิตคู่กับหนุ่มไทยสดใสในตอนต้น ความหวังและท้องฟ้าสดใสในวัยหวานที่มองอนาคตของครอบครัวเติมเต็ม มีพ่อ-แม่-ลูก เหมือนดั่งละคร ที่สุดแล้ว ชีวิตจริงไม่ใช่นิยาย เมื่อเธอมีลูกชายหญิงรวม 3 คน กลายเป็นครอบครัวใหญ่ การเงินก็ฝืดเคืองหนักเริ่มเข้าตาจน เข้าตำรา ผัวเมียจะร้างอยู่ในระหว่างเงินหมด

               ก็เป็นจริงดังว่า เมื่อครอบครัวเข้าตาจน เงินจะซื้อข้าวมาหุงแต่ละวันไม่มี สามีก็มาหนีหายจากไปไม่กลับบ้าน สี่ชีวิตจึงเหมือนแพแตก ลูกสามคนเขียวหอบไปให้พ่อแม่ที่บ้านโคกกอกเลี้ยง ส่วนตัวเองไปทำงานที่หาดป่าตอง แหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดภาคใต้ เพื่อหาเงินมาจุนเจือครอบครัว เลี้ยงลูกทั้งสามคนและยังพ่อแม่ที่บ้านอีก ภาระนี้หนักหนานัก

               ระหว่างตั้งหน้าตั้งตาทำงานส่งเงินไปเลี้ยงดูลูก จู่ๆ มีหนุ่มใหญ่ "โลแกน แมคอินทอช" วัยห่างกับเกือบ 20 ปี วิศวกรช่างไฟฟ้าจากประเทศอังกฤษ มาเป็นลูกค้าในร้านอาหารที่พิศสมัยทำงานอยู่ จากเริ่มต้นเพียงแค่ทักทายก็เริ่มพูดคุยสนทนากัน รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง คุยสัพเพเหระ และที่สุดก็คุยเรื่องของครอบครัว

               "เล่าให้เขาฟังทุกอย่างไม่ปิดบังนะว่า ครอบครัวแตกแยก เลยออกมาทำมาหากินส่งเงินให้ลูก 3 คนที่อยู่อำนาจเจริญเรียน หวังว่าเขาจะได้เรียนสูงๆ มีชีวิตที่ดีกว่านี้ พอเขาฟังจบก็สารภาพว่า รู้สึกสงสาร และบอกว่าต้องอยู่เมืองไทยประมาณอีก 2 เดือนเศษ อยากให้พากินพาเที่ยว ไม่ต้องไปทำงานอื่นอีก ส่วนเรื่องลูกเรา เขาจะช่วยดูแลส่งเสียเอง"

               จากนั้นตลอด 60 วัน เธอรับหน้าที่ไกด์พากินพาเที่ยว ขยับฐานะเป็นคนรู้ใจ เมื่อถึงเวลาเดินทางกลับประเทศ "โลแกน" ได้ให้เงินไว้ให้ส่งลูก 3-4 หมื่นบาท และยังส่งมาให้ทุกเดือนอย่างสม่ำเสมอ ชีวิตช่วงนี้จึงเริ่มดีขึ้นเริ่มมีเงินเก็บสะสมเพื่ออนาคตได้บ้าง

               "ตลอดสองเดือนที่ไปไหนด้วยกัน เป็นช่วงเวลาที่ผมอยากพิสูจน์ว่าสาวไทยดีจริงเหมือนกับที่เพื่อนๆ ชาวอังกฤษอวดอ้าง เมียคนไทยใจดีหรือไม่ เมื่อพิสูจน์ด้วยตนเองก็พบว่า นอกจากสาวไทยจะใจดี ยิ้มง่าย เอาใจเก่งแล้ว ยังน่าจะดูแลเราได้ดีอีกด้วย แค่สองเดือนก็ทำให้ตกหลุมรักอย่างจัง "

               กลับมาอีกครั้ง "โลแกน" สารภาพรักอย่างจริงจังและขอแต่งงาน โดยมีพิธีสมรสแบบเรียบง่ายที่บ้านเกิดฝ่ายหญิงในอำนาจเจริญ เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2556 ที่ผ่านมา

               "โลแกน" บอกว่า ชีวิตจากนี้จะขออยู่เมืองไทย อยู่กับลูกสาวลูกชายของพิศสมัย เขาได้พิสูจน์รักแท้แล้ว แม้ไม่ใช่พ่อแท้ของลูกๆ พิศสมัย แต่ความรักความผูกพันก็เหมือนพ่อลูกกันจริงๆ ตอนนี้เขาได้ซึมซับรับเอาประเพณีของไทยหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องการทำบุญให้ทานแก่ผู้ด้อยโอกาสและทุกวันพระหรือที่มีเทศกาลทำบุญประเพณีเขาจะช่วยเงินบริจาคให้แก่วัดไม่เคยขาด "เมื่อได้ไปวัดและทำบุญถวายเงินนักบวชมีความสุขมาก ตั้งใจจะส่งเสียให้ลูกๆ ได้เรียนต่อสูงๆ และทำงานมีครอบครัวที่ดีก้าวหน้ายิ่งๆ ขึ้น สมกับที่แม่เขาตั้งใจ เชื่อเพื่อนแล้วว่ามีเมียคนไทยนี่โชคดีจริงๆ"

 

........................................

('เขียว'ดรัมเมเยอร์แห่งบ้านโคกกอก : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...เสาวลักษ์ คงภัคพูน // สุชาติ สูงเรือง)