'ธนิก' ใช้วันหยุดไปกับ 'เวคบอร์ด' | คมชัดลึก

 

                     การพักผ่อน...มีหลากหลายวิธี ขึ้นอยู่กับวิถีที่แต่ละบุคคลจะเลือก สำหรับทายาทดีลเลอร์จำหน่ายรถยนต์ค่ายโตโยต้า ธนบุรี ในวัย 25 ปีเต็ม "นิก" ธนิก ภูวนัตตรัย ซึ่งชื่นชอบการออกกำลังกายเป็นชีวิตจิตใจ ณ จุดนี้ เขามีกีฬาทางน้ำอย่าง "เวคบอร์ด" เป็นสีสันในวันหยุด..วันแห่งการพักผ่อนให้ตัวเอง

                     เริ่มเล่นเวคบอร์คเมื่อ 3 ปีที่แล้ว เล่นครั้งแรกกับเพื่อนๆ ก็ติดใจเลย ถึงขนาดไปเล่นสัปดาห์ละ 4 ครั้ง ไปครั้งหนึ่งก็อยู่เล่นกันหลายชั่วโมงกว่าจะกลับ "นิก" ธนิก หลานตาของ บัญชา ภาณุประภา เสาหลักของบริษัทโตโยต้า ธนบุรี ย้อนให้ฟังถึงที่มาของกิจกรรมสุดโปรดในขณะนี้

                     "เมื่อปี 2010 หลังจากผมเรียนจบทางด้านบริหารจาก International Business Studies University of West of England เมืองบริสโทล์ ประเทศอังกฤษ กลับมาประมาณกลางปี คุณพ่อคุณแม่ลงความเห็นว่า ให้เวลาพัก 6 เดือน ก่อนเริ่มต้นทำงานจริงๆ จังๆ ตอนนั้นเพิ่งได้ยินเรื่องเวคบอร์ดว่ามีสถานที่ใหม่อยู่แถวๆ ลำลูกกาชื่อว่า "ไทย เวค พาร์ค" เห็นว่าน่าสนใจดี น้ำสะอาด คนยังไม่เยอะ จึงรวมตัวกับเพื่อนๆ มาเล่นกัน ติดใจเลย พอมาได้ประมาณ 3-4 ครั้ง ก็ลงทุนซื้ออุปกรณ์พวกบอร์ด หมวกกันน็อก เป็นของตัวเอง จนถึงวันนี้ แรกๆ ตอนนั้นยังว่างอยู่ทำให้มีโอกาสได้เล่นบ่อยๆ สัปดาห์หนึ่งมีไม่ต่ำกว่า 4 ครั้ง จนกระทั่งต้องเริ่มทำงานแล้วจึงลดลงเหลือแค่สัปดาห์ละครั้ง คือไปเล่นเฉพาะวันหยุด" ลูกชายคนโตในจำนวน 2 คน พี่น้องของคุณพ่อมงคล ภูวนัตตรัย และ คุณแม่สุรัชฎา ภาณุประภา เปิดฉากคุยอย่างเป็นกันเองตามสไตล์หนุ่มอัธยาศัยดี

                     ในขณะที่นั่งรอคิวหนุ่ม "ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายลูกค้ารายใหญ่" บริษัทโตโยต้า ธนบุรี ฆ่าเวลาด้วยการแลคเชอร์เกี่ยวกับมนต์เสน่ห์แห่ง "เวคบอร์ด" ซึ่งเป็นหนึ่งในกีฬาเอ็กซ์ตรีมที่เขาชื่นชอบ

                     "โดยพื้นฐานผมชอบเล่นกีฬาอยู่แล้ว เพราะคุณพ่อส่งให้เรียนกอล์ฟตั้งแต่อายุ 8 ขวบ ส่วนคุณแม่ชอบเล่นเทนนิส ก็ส่งให้ผมเรียนเทนนิส ผมเลยเล่นกีฬาทั้งสองอย่าง ขณะเดียวกันผมก็ชอบทำอะไรแบบเอ็กซ์ตรีมเล็กๆ พอมาเล่นเวคบอร์ดก็ติดใจ คิดว่ามาถูกทางแล้ว สำหรับเสน่ห์ของเวคบอร์ดอยู่ที่ตรงเล่นยังไงก็ไม่มีวันจบ ถึงจะเห็นว่าแค่ถูกดึงให้กระดานลื่นไปตามผิวน้ำเป็นรอบๆ ก็ตาม เพราะในแต่ละจุดจะมีอุปกรณ์ให้เล่นหลายอย่าง ยิ่งเวลาได้เห็นพวกนักกีฬาดีกรีเป็นแชมป์ระดับประเทศเล่นกันแล้ว ยิ่งทำให้อยากทำให้ดียิ่งๆ ขึ้นไปอีก มันเหมือนเป็นแรงบันดาลใจ อยากทำได้เหมือนเขาบ้าง ทำให้เลิกกลัว มีความกล้าเพิ่มมากขึ้น จากตอนแรกแค่ยืนบนบอร์ดเฉยๆ ไม่กล้าขึ้นอุปกรณ์" หนุ่มนิก เล่า

                     พร้อมกันนี้ "หนุ่มนิก" ยังแบ่งปันเทคนิคการเล่นเพื่อให้เกิดความสนุกแบบปลอดภัยให้ฟังด้วยว่า ก่อนอื่นผู้เล่นเองต้องรู้ตัวด้วยว่าสามารถเล่นได้ในระดับไหน ถ้ายังไม่เก่งแล้วไปฝืนเล่นท่ายากๆ ก็มีสิทธิ์เจ็บตัวได้ง่ายกว่า สิ่งสำคัญคือ พื้นฐานต้องแน่นก่อนแล้วค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นไป

                     "สำหรับการเล่นเวคบอร์ด พอเราได้ฟิลกับมันแล้ว คราวนี้จะค่อยๆ เรียนรู้ไปเองว่า ถ้าอยากเลี้ยวขวาต้องทำอย่างไร เลี้ยวซ้ายต้องดึงแค่ไหน ตัวเองดูแลตัวเองไม่ต้องพึ่งใคร ขณะเดียวกันยังสามารถเล่นพร้อมๆ กับเพื่อนๆ ครั้งละหลายๆ คน (แต่ต้องมีความเก่งพอสมควร) ผมว่าตรงนี้ได้อารมณ์ของพักผ่อน (ฮอลิเดย์) มากกว่า ซึ่งมันเหมาะกับการมาในวันหยุดวันพักผ่อนมากๆ แต่ผมก็ยังยืนยันว่า การเล่นแบบ สเต็ป บาย สเต็ป ปลอดภัยชัวร์ โดยขั้นแรกควรเริ่ม บอร์ดนั่ง หรือ Knees Board ซึ่งจะช่วยให้เรียนรู้ได้ว่าแรงดึงจากเคเบิลนั้นมากน้อยแค่ไหน และจากตรงนี้จะช่วยให้เรียนรู้ต่อไปว่า หากต้องการ "ยืนเล่นบนบอร์ด" ที่ทรงตัวยากกว่า ต้องบาลานซ์น้ำหนักตัวอย่างไร หลังจากนั้นก็เป็นการเล่นกับ "บอร์ดชนิดรองเท้าแตะ" เพราะสะดวกเมื่อตกน้ำ และง่ายต่อการเก็บบอร์ดด้วย จนเมื่อเริ่มเล่นได้แล้วถึงค่อยขยับมาใช้ "บอร์ดบูท" และบอร์ดชนิดนี้เองจะกลายเป็นแรงผลักดันให้ผู้เล่นเริ่มอยากฝึกท่ายากๆ ขึ้น เพราะช่วยเซฟร่างกายได้ในระดับหนึ่งต่างจากการใส่รองเท้าแตะ หากตกลงมาข้อเท้าอาจได้รับบาดเจ็บได้ และสำหรับผู้ที่ว่ายน้ำไม่เป็นก็สามารถเล่นเวคบอร์ดได้ เพราะการเล่นทุกครั้งต้องใส่เสื้อชูชีพอยู่แล้ว ยังไงๆ ก็ไม่มีวันจมน้ำแน่นอน" ทายาทดีลเลอร์รถยนต์ค่ายดังให้แนวทาง

                     หลังจากปล่อยให้โชว์ลีลาสุดพลิ้วกับการเล่นกีฬาทางน้ำจนหนำใจ เมื่อ "หนุ่มนิก" กลับขึ้นฝั่งมานั่งพักเหนื่อย เจ้าตัวยังมีข้อคิดดีๆ จากการเล่นเวคบอร์ดที่บางเรื่องสามารถนำกลับไปใช้กับงานขายรถยนต์ได้อย่างแยบยลมาฝากอีกด้วย

                     "การเล่นเวคบอร์ด ทำให้ผมรู้สึกว่าอยากทำให้ตัวเองดียิ่งขึ้น พอเราทำอะไรสำเร็จในด่านหนึ่งก็อยากจะเล่นได้ในด่านต่อไป เช่นเดียวกับการขายรถเดือนหนึ่งตั้งเป้าหมายไว้ 30 หรือ 40 คัน พอผมขายได้แล้ว ผมก็อยากจะขายได้มากยิ่งขึ้นไปอีก อีกอย่างมันเป็นความท้าทาย เป็นการลุ้นว่าจะสำเร็จตามความคาดหมายหรือไม่ อย่างตอนเล่นเวคบอร์ดขณะที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศสมองเราคิดว่าถ้าลงมาแล้วจะสำเร็จหรือไม่ ถ้าสำเร็จเราเองจะดีใจมาก และพอดีใจก็ทำให้สนุกอยากเล่นอีก เพื่อไปลุ้นอะไรที่มียากขึ้นไปอีก ขณะเดียวกันหลักการเล่นเวคบอร์ดนั้น ถ้าเราให้สลิงเป็นตัวดึงเรามากเกินไปแปลว่าเราใช้แรงน้อยไปหน้าจะคว่ำ ในทางตรงข้ามถ้าเราออกแรงดึงสลิงมากไปก็จะหงายหลัง เพราะฉะนั้นถ้าตรึงไว้แค่กลางๆ อย่างพอดี เราก็สามารถทรงตัวอยู่บนบอร์ดได้ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับการดำเนินชีวิตและการทำงาน คือ ต้องเดินอยู่บนทางสายกลางอย่างมีเป้าหมาย" นักธุรกิจรุ่นใหม่ให้คำเปรียบเทียบ

                     ถึงจะเป็นหนึ่งทายาท ซึ่ง "คุณตา" วางตัวไว้ให้สานต่อธุรกิจของครอบครัวร่วมกับพี่ๆ น้องๆ โดยรับหน้าที่ดูแลด้านการขายในอนาคต เพราะมีบุคลิกเป็นคนชอบพบปะพูดคุย ทำให้ความถนัดมากกว่าการบริหารด้านอื่น กระนั้นเขาก็ต้องเรียนรู้งานตั้งแต่ในระดับผู้ปฏิบัติการกันเลยทีเดียว ซึ่งเจ้าตัวบอกว่าสนุก อีกทั้งยังไม่รู้สึกน้อยใจเลย

                     "เอาจริงๆ นะ เรื่องความน้อยใจไม่มี แต่ผมกลับรู้สึกแอบอายซะด้วยซ้ำ เพราะเป็นหลานของคุณตาแท้ๆ แต่ยังทำได้ไม่ดีเท่าพนักงานในบริษัท เพราะว่าพนักงานทุกคนก็พยายามเต็มที่เพื่อบริษัท ในขณะที่ตัวผมเป็นถึงหลานควรต้องทำให้ดีกว่าถึงจะถูก แทนที่จะน้อยใจผมเองกลับเอาตรงนี้มาผลักดันตัวเองให้ดียิ่งขึ้น แต่สำหรับในวันนี้ผมถือว่าระยะเวลา 1 ปี ที่เข้ามาช่วยงานในบริษัทโตโยต้า ธนบุรี ของคุณตา ผมเริ่มต้นจากการเป็นพนักงานขายรถธรรมดา ขายให้ได้ตามเป้าหมายที่บริษัทตั้ง พอทำได้ประมาณ 6 เดือน จึงขยับมาดูเรื่องสต็อกรถดูแลเรื่องรถเข้ารถออก เอกสารภายในบริษัท จากนั้นก็เริ่มมาขายแบบลูกค้ารายใหญ่ ขายบริษัทรถเช่า เพิ่งทำได้เพียง 2 เดือน ซึ่งแน่นอนว่ามีความท้าทายมากกว่า เพราะเป็นการขายสินค้าลอตใหญ่" นักขายรถยนต์อนาคตไกลให้ความกระจ่าง ก่อนจะขอตัวออกไปพักผ่อนในไลฟ์สไตล์ของตัวเองอีกรอบ