
รถเมล์ เช่า หรือ ซื้อ เจ๊งได้เหมือนกัน
สัปดาห์ที่แล้ว ท่านผู้อ่านคงหูอื้อ-ตาลายกับข่าวโครงการเสนอเช่ารถเมล์ 4,000 คัน ของพรรคภูมิใจไทย ที่สื่อทุกชนิดประโคมเช้าประโคมเย็น และบางคนก็อาจจะปากเปียกปากแฉะกับการด่าคณะรัฐมนตรี ที่แทนที่จะตัดเชือกไปเลยว่า จะเอาโครงการนี้หรือไม่เอา แต่ดันใช้เล่ห์เพทุบ
แล้วแทนที่จะตั้งโจทย์ว่า “ควรเลิก” หรือไม่ ดันทะลึงตั้งคำถามว่าจะ “เช่า” หรือ “ซื้อ” ดี แปลว่าโครงการที่ประชาธิปัตย์เคยแฉตอนเป็นพรรคฝ่ายค้านว่า น่าจะมีอะไรเคลือบแฝงอยู่นั้น ตอนนี้ผ่องใสแล้วว่างั้นเถอะ แต่ผมเชื่อว่า ไม่ว่าสภาพัฒน์จะว่ายังไง หากรัฐบาลตัดสินใจเดินหน้าโครงการนี้ต่อไป ก็ไม่รอดครับ
ตั้งแต่มีข่าวนี้มา ผมไม่เคยเห็นใครหน้าไหนพูดถึง “ต้นตอ” คือ องค์กรขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) แม้แต่คนเดียวว่า ตอนนี้สภาพภายในของ ขสมก. มันเน่าขนาดไหน ประสิทธิภาพของพนักงานแต่ละคน ตั้งแต่ผู้อำนวยการ จนถึงระดับล่างสุด เป็นอย่างไร ถูกโกงจุดไหนบ้าง ขสมก.ขาดทุนฉิบหายวายป่วงปานนี้
การทำธุรกิจหรือการบริหารรัฐกิจนั้น แค่ขาดทุนปีแรกก็น่าจะค้นหาสาเหตุกันแล้วครับ ว่าเป็นเพราะผู้บริหารระดับสูงห่วยแตก หรือพนักงานจ้องที่จะโกงกินหรือไม่... ไม่ใช่ปล่อยให้มันเจ๊งไปเพราะไม่ใช่เงินของบรรพบุรุษตัวเอง (ตอนแรกว่าจะเขียนว่า ไม่ใช่เงินของพ่อมัน-เกรงว่าจะไม่สุภาพน่ะ) แล้วจึงมาแก้ปัญหาโง่ๆ อย่างที่ทำอยู่
พูดออกมาได้ยังไง ว่าหากไม่หารถใหม่ที่ตอนแรกภูมิใจไทยจะขอเช่า แต่ ประชาธิปัตย์ โดย นายกฯ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อยากให้ซื้อมาให้ ขสมก. วิ่ง ละก็จะทำให้ ขสมก. ขาดทุนสะสมเพิ่มอีกบานตะเกียง...
วาดวิมานในอากาศเป็นตุเป็นตะว่า หากมีรถใหม่วิ่งแล้วจะมีรายได้เพิ่มเท่านั้นเท่านี้ เลอะเทอะครับ
ถามจริงๆ ว่าพวกที่พล่ามออกมาน่ะ เคย “สัมผัส” ธุรกิจการเดินรถกันมากน้อยแค่ไหน และรู้หรือไม่ ว่าธุรกิจประเภทนี้ หากผู้ประกอบการ “รู้ไม่ลึก” ควบคุมไม่ทั่วถึง และมีพนักงานไม่สัตย์ซื่อเสียแล้ว มัน “โกง” กันได้ทั้งคัน แล้วธุรกิจพวกนี้นะเจ๊งมาแล้วหลายราย
การแก้ปัญหา “ขาดทุน” ของธุรกิจเดินรถด้วยการซื้อรถใหม่มาให้บริการน่ะ เป็นการแก้ปัญหาที่โง่เง่าที่สุด เหมือนหา “ขี้กองใหม่” ไปทดแทน “ขี้กองเก่าที่แห้งกรัง” ให้ “หมาแย่งกันกิน” นั่นแหละ
รัฐบาล...(ขานชื่อออกมาแล้วแหยงๆ นะ ไม่รู้พึ่งได้แค่ไหน-ฮา) ต้องเข้าไปตรวจสอบองคาพยพของ ขสมก. อย่างละเอียดครับ ที่ควรจะลึกลงให้มากที่สุด คือ การพิมพ์ตั๋วรถเมล์ ว่า สั่งพิมพ์ที่ไหน พิมพ์ครั้งละเท่าไหร่ มีการตรวจรับอย่างละเอียดลออหรือไม่ เบิกไปใช้อย่างไร ฯลฯ และระบบตรวจสอบตั๋วที่ขายทั้งในสำนักงานและบนรถเมล์แต่ละสายนั้น เข้มข้นหรือหละหลวม
พนักงานขายตั๋ว ยังนิยมการเลี้ยงช้างไว้ขี่หรือเปล่า (ฮา) หากยังมีการ “ขี่ช้าง” กันอยู่อย่างสนุกสนานก็ไม่ว่า รถเมล์ใหม่จะได้มาด้วยการ “เช่า” หรือ “ซื้อ” ขสมก.ก็เจ๊งไม่มีวันจบสิ้น เว้นแต่ว่า รถใหม่ที่ว่า มีที่เก็บค่าโดยสารและจ่ายตั๋วอัตโนมัติติดมาด้วยครับ
ภาณุมาศ ทักษณา



