หลากเหตุผลว่าที่สงครามเกาหลีรอบใหม่ | คมชัดลึก

          รอกันจนเหงือกแห้งมาหลายสัปดาห์ จนความสนใจของโลกหันไปสู่เรื่องก่อการร้ายในบอสตันบ้าง วิกฤติยุโรปที่แรงขึ้นบ้าง รัฐบาลเปียงยางก็ไม่กล้าโจมตีสหรัฐ และพันธมิตรที่ยังลอยลำซ้อมรบยั่วยุสักที แม้ว่าโวหารจะรุนแรงขึ้นและมีปฏิบัติการสร้างความตึงเครียดอย่างต่อเนื่อง อย่างที่ไม่เคยเกิดมาเป็นเวลานนานหลายสิบปีแล้วก็ตาม แต่ผู้ดูเสมอนอกส่วนใหญ่ก็ยังคงไม่ให้ราคาว่าประธานาธิบดีหนุ่มน้อยจะกล้าใช้ขีปนาวุธยิงเข้าใส่ปรปักษ์จริง แต่ก็มักจะติดติ่งว่าอะไรร้ายแรงก็อาจจะเกิดขึ้นได้ ทั้งนี้อาจเพราะหน้าตาที่เอ๋อของ คิม จอง อึน มีส่วนที่ทำให้ไม่มีใครไว้ใจสิ่งที่อยู่ใต้สมองเขา

          สิ่งที่คิมกำลังทำอยู่นี้เหมือนกับการผูกเชือกรัดคอตนเองแน่นขึ้นทีละนิด ยิ่งเคลื่อนไหวมาก ขู่มาก ก็ยิ่งหาทางลงยากขึ้น นักวิเคราะห์ต่างคิดกันไปนานาถึงเหตุผลที่เขาต้องเล่นแรงอย่างนี้ เหตุผลหลักๆ ที่เชื่อกัน มีอาทิ เหตุผลมาตรฐานที่เชื่อว่า เกาหลีเหนืออยากพัฒนานิวเคลียร์ เอาไว้แบล็กเมล์ขู่เข็ญให้ปรปักษ์เอาเงินเอาอาหารมาช่วยเหลือตนเองมากๆ แนวคิดนี้เข้าใจว่า คิม จอง อิล ผู้พ่อก็เล่นแบบนี้ตลอดชีวิต แต่คิมผู้ลูกนั้นเล่นอย่างแข็งกร้าวดุดันกว่าซะอีก เหตุผลอื่นที่เชื่อกันก็เป็นเหตุผลมาตรฐานเช่นกันที่ว่า เกาหลีเหลือเตรียมรบกับสหรัฐ และพรรคพวกจริงๆ เพราะฝรั่งจะร่วมกับโสมขาวยึดคาบสมุทรเกาหลีถ้าโอกาสอำนวย เกาหลีเหนือจึงหยุดพัฒนาขีดความสามารถทางทหารไม่ได้เลย ไม่มีใครลืมว่าต่างฝ่ายต่างดำรงสถานะคู่สงครามกันอยู่ และถ้ารบกัน ไทยซึ่งสังกัดอยู่ฝ่ายโลกเสรีต้องเข้าไปเกี่ยวด้วยแน่ อาจไม่ถึงกับส่งทหารไปรบเหมือนปี 2493 แต่ก็คงต้องไปรักษาสันติภาพกันเป็นกองร้อยกองพัน ไม่ใช่เพียงหมู่เชิญธงเท่านั้น 

          จีนเป็นตัวเสริมแนวคิดนี้ไปในทางของตนซึ่งไม่พอใจท่าทีของสหรัฐ ในเอเชียแปซิฟิกอยู่แล้ว โดยมองว่าอเมริกานั่นแหละปั่นคิมเพื่อหวังผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงภายในของเกาหลีเหนือ หรือถ้าคิมเกิดหุนหันเริ่มสงครามก่อน ฝ่ายสัมพันธมิตรจะรุมกินโต๊ะตามที่จอห์น แครี รัฐมนตรีต่างประเทศคนใหม่ของวอชิงตันแย้มพรายไว้ เมื่อพิจารณาแล้วแนวคิดนี้ก็ไม่ได้ไร้สาระ เพราะการซ้อมรบเกาหลีใต้-สหรัฐ คราวนี้นานเกินไปจริงๆ ทั้งยุทโธปกรณ์ล้ำสมัยจากฝั่งอเมริกาก็เสริมเติมตลอด

          สำหรับอีกแนวคิดหนึ่งที่กำลังมาแรงนั้น คือ ระบอบเปียงยางกำลังปั่นป่วนภายใน การกร้าวของคิมนั้นก็ไม่ต่างจากความกร้าวของรัฐบาลทหารอาร์เจนตินาต่ออังกฤษสมัยสงครามฟอล์กแลนด์ หรือรัฐบาลก่อนของประเทศแถวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ต่อเพื่อนบ้าน ก็เพราะต้องการดึงความสนใจจากปัญหาในประเทศที่เป็นสิ่งที่ผู้นำวิตกจริงๆ การรวมพลังรักชาติทวงคืนคาบสมุทรเกาหลีนั้นแท้จริงแล้ว ไม่ใช่แค่การโชว์พาวว่าผู้นำคนใหม่ไม่ใช่ไก่อ่อน แต่เป็นการสยบผู้เห็นต่างในประเทศว่าไม่มีใครหน้าไหนจะท้าทายผู้บริหารระบอบปัจจุบันได้ แนวคิดนี้มีเค้าว่าจะเป็นจริงอยู่มาก เพราะถึงโสมแดงจะมีขีดความสามารถทางทหารอย่างน่าตระหนก แต่สภาพสังคมในประเทศนั้นน่าตระหนกเสียยิ่งกว่าและด้วยสภาพสังคมแบบยุคปลายพระเจ้าซาร์แบบนี้จะไม่มีการรวมตัวของคนที่ยังมีสมองต่อต้านบ้างเชียวหรือ หรือแม้แต่ในกลุ่มขุนทัพเอง คนที่คิดว่าตัวเองเก่งกว่าหนูหน้าเอ๋อ อยากมีอำนาจแทนที่จะไม่มีบ้างเชียวหรือ การแย่งชิงอำนาจในระบอบเผด็จการของประเทศต่างๆ ก็มักมีขึ้นในช่วงผลัดแผ่นดินใหม่ สำหรับเกาหลีเหนือแล้ว มีข่าวลือว่าลุงของคิม มีอำนาจมากกว่าเขาเสียอีก

          แต่ความคิดที่ว่าระบอบคิมจองอึนไม่เป็นเอกภาพ อาจล้มจากภายในได้ทั้งด้วยกำลังทหารแปรพักตร์หรือฝ่ายประชาชนนั้นอาจจะไม่เป็นจริงก็ได้ ตั้งแต่ที่คิมขึ้นครองอำนาจมีการกำจัดนายพลจำนวนมากที่เคยภักดีต่อพ่อของเขาไปแล้ว และแทนที่ด้วยคนของตนเอง อีกทั้งวัฒนธรรมของทหารเกาหลีเหนือตั้งแต่สมัยปู่คิม อิลซุง ยังไม่เคยแสดงออกเลยว่ารักในการชิงดีชิงเด่น แย่งกันดัง พวกเขามักอยู๋เบื้องหลังและให้ผู้นำออกหน้า แม้ว่าผู้นำนั้นจะไม่ได้เรื่องขนาดไหน  นี่เป็นคำตอบที่ว่า ระบอบคิม จอง อิล ผู้พ่ออยู่มาได้นานหลายสิบปีโดยปราศจากการท้าทายแจ้งชัด ในยามที่ทหารโสมแดงทุกคนล้างสมองตนเองไปนานแล้วและเผชิญกับข้าศึกที่ไม่เคยพูดดีกับตนเลย พวกเขาอาจจะเป็นเอกภาพมากกว่าที่ใครคาด สัปดาห์หน้ามาว่ากันถึงเหตุผลของผมที่เชื่อว่าน่าจะอยู่ในใจคิม จองอึนกันครับ