เข้าป่าหากล้วยไม้ครั้งแรกในชีวิต (1)
จากชีวิตในช่วงที่ยังเป็นเด็กเล็กๆ มาจนถึงวัยกว่า 15 ปี สิ่งซึ่งตนเองได้รับการถ่ายทอดจากพ่อ ทำให้เห็นได้ชัดเจนว่า พ่อต้องการเลี้ยงลูกให้เรียนรู้สัจธรรมจากความลำบาก และการต่อสู้ด้วยลำแข้งตัวเองมาโดยตลอด ถึงกับบางครั้งได้ยินคำปรารภจากญาติผู้ใหญ่ที่กล่าวว่า ค
ภาพของกล้วยไม้พื้นบ้าน 5-6 กระเช้า ซึ่งปลูกใส่กระเช้าไม้สักแขวนทิ้งไว้บนราวกลางแดดกลางฝน โดยที่อาศัยร่มเงาชายคาเล็กๆ น้อยๆ หน้าเรือนไม้ชั้นเดียว อันเป็นที่อยู่อาศัยของพ่อแม่ และผม ซึ่งตัวเองไม่เพียงเดินผ่านไปมาวันละหลายๆ เที่ยว แต่ยังมีใจจดจ่ออยากรู้อยากเห็นว่ามันเป็นกล้วยไม้อะไร ยิ่งไปกว่านั้น ความรู้สึกลึกๆ แล้วยังสร้างภาพเป็นจินตนาการที่เชื่อมโยงไปถึง ภาพอันสวยสดงดงาม ที่ช่วยให้เกิดความรู้สึกมีชีวิตชีวา ของกล้วยไม้ซึ่งกำลังออกดอกสะพรั่งอยู่ท่ามกลางบรรยากาศของป่าอย่างเป็นธรรมชาติ
ยังมีอีกสิ่งหนึ่ง ซึ่งผมและน้องๆ ได้รับการฝึกฝนมาจากพ่อคือ ความรัก ความสนใจ ในการใช้ชีวิตนอนกลางดินกินกลางป่า และฝึกให้ลูกๆ รู้จักการยิงปืน ตลอดจนถึงการรักษาปืน พ่อมีปืน ลูกซองแฝด อยู่กระบอกหนึ่ง เป็นปืนซึ่งสั่งซื้อมาจากยุโรปเป็นพิเศษ ก่อนการสั่งซื้อได้มีการวัดความยาวช่วงแขนของพ่อและส่งข้อมูลไปประกอบการทำช่วงพานท้ายปืนกระบอกนี้ให้มีขนาดและความยาวอย่างสอดคล้องกัน ที่ด้านนอกของโก่งไกปืนมีลายเซ็นของพ่อสลักไว้อย่างสวยงาม
กับอีกกระบอกหนึ่ง คือ ปืนยาวอัดลมเบอร์ 2 ซึ่งปืนกระบอกนี้มีการดัดแปลงกลไกที่อยู่ภายในไว้เป็นพิเศษ กล่าวคือ อัดเอาสปริงลูกสูบเข้าไว้ถึงสองท่อน ให้มีแรงอัดลมเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าของปืนอัดลมธรรมดา สำหรับปืนลูกซองนั้นภายในซองกระสุนจะบรรจุกระสุนไว้มากน้อยแล้วแต่ลักษณะของเป้าที่ต้องการจะยิง ถ้ายิงสัตว์ขนาดกลางก็มักใช้เบอร์ 9 เนื่องจากขนาดของเม็ดกระสุนที่บรรจุอยู่ในซองค่อนข้างโตแต่มีจำนวนน้อย หรือ 9 เม็ด ถ้าเป็นสัตว์ขนาดเล็ก แต่มีความไวในการเคลื่อนไหวค่อนข้างสูงก็จะใช้เบอร์ 12 ซึ่งยิงหนึ่งนัดกระสุนจะออกไปเป็นกลุ่มถึง 12 เม็ด บางคนก็เรียกกันว่าลูกดาวกระจาย
โดยเฉพาะปลายกระบอกปืนของพ่อ ตัดสั้นกว่าปกติเล็กน้อย เพื่อทำให้กลุ่มกระสุนมีการกระจายเป็นลำกว้างมากขึ้น !
"ระพี สาคริก"