ปลุกผีแธตเชอร์-ชาเวซ2 | คมชัดลึก

          "เสียง" ของชาวเมืองผู้ดีกลุ่มที่ 2 ที่ถูกนางสิงห์เหล็กมาร์กาเร็ต แธตเชอร์ ทำลายจนกลายเป็นคนไร้เสียง ก็คือเสียงของผู้ใช้แรงงานหลายหมื่นชีวิตที่ต้องตกงานจากผลของการแปรรูปรัฐวิสาหกิจแล้วปล่อยให้อุตสาหกรรมหลายแห่งทยอยปิดตัวเองเป็นแถวๆ รวมไปถึงเสียงของชาวบ้านธรรรมดาๆ ที่ถูกรัฐขูดรีดภาษีอย่างไม่เป็นธรรม เมื่อถูกบีบให้ต้องจ่ายภาษีบำรุงท้องที่แบบเหมารายหัว ไม่ว่าจะรวยหรือจนก็ต้องจ่ายเสมอภาคกัน
 
          ลูกหลานของคนสองสามกลุ่มแรกนี้จึงดีอกดีใจถึงขั้นปิดถนนเต้นรำกันยกใหญ่ที่หนี้แค้นนี้ได้รับการปลดเปลื้องเมื่อรู้ว่าศัตรูตัวเอ้ผู้ซึ่งปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของชาวเมืองผู้ดีให้กลายเป็นสังคมเห็นแก่ตัวมีอันพ่ายแพ้ต่อสังขาร และคนกลุ่มนี้เองที่ประกาศเสียงดังเป็นพิเศษว่าไม่เห็นด้วยที่รัฐจะตำน้ำพริกละลายในแม่น้ำด้วยการควักเงินถึง 10 ล้านปอนด์ จัดงานศพอย่างยิ่งใหญ่ให้นางสิงห์เหล็กในยามที่เศรษฐกิจประเทศกำลังซบเซาเช่นนี้
 
          ส่วนกลุ่มที่ 4 ที่ดีใจที่โลกสิ้นนางสิงห์เหล็กแห่งปัจจิมทิศก็คือชาวไอร์แลนด์เหนือ ผู้เคยสนับสนุนกลุ่มกลุ่มติดอาวุธกองทัพปลดปล่อยไอริช (ไออาร์เอ) ให้ก่อวินาศกรรมหมายจะแยกดินแดนเป็นอิสระจากอังกฤษรวมไปถึงการสนับสนุนนักโทษไออาร์เอให้อดอาหารประท้วง สุดท้ายมีนักโทษตกเป็นเหยื่อความใจแข็งของนางแธตเชอร์อดอาหารตายฟรีถึง 10 คน กลุ่มสุดท้ายก็คือชาวอาร์เจนตินาที่พ่ายแพ้ในสงครามชิงเกาะฟอล์คแลนด์ทั้งๆ ที่เกาะนี้อยู่ติดอับอาร์เจนตินาและเคยเป็นของประเทศนี้มาก่อน
 
          นี่แค่เป็น 5 กลุ่มหลักที่ได้รับผลกระทบจากนโยบายสุดโต่งของนางแธตเชอร์ ไม่นับรวมไปถึงศัตรูการเมืองในต่างประเทศอีกหลายกลุ่ม รวมไปถึงกลุ่มประชาคมยุโรป (อียู) ที่เธอมองข้ามขณะเอื้อมมือยาวข้ามทวีปไปกระชับความสัมพันธ์กับแดนดินถิ่นอินทรีแทน หรือกลุ่มที่ไม่เห็นที่เธอยอมคืนฮ่องกงกลับไปสู่อ้อมอกของจีน เป็นต้น
 
          ทั้งหมดนี้ได้กล้ำกลืนความเจ็บแค้นมานานและเพิ่งมีโอกาสระบายออกอย่างสันติวิธีผ่านสื่อออนไลน์ต่างๆ รวมไปถึงทวิตเตอร์และเฟซบุ๊ก โดยเฉพาะผ่านเสียงเพลง "ดิงดอง แม่มดตายแล้ว" เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "พ่อมดแห่งออซ" เมื่อกว่า 70 ปีมาแล้ว ทำให้เพลงนี้กลับขึ้นมาติดชาร์ตเพลงฮิตในอังกฤษ ถือเป็นรูปแบบใหม่ของการประท้วงผ่านสื่อออนไลน์โดยไม่จำเป็นต้องออกไปประท้วงตามถนนอีกต่อไป โดยตำรวจก็ทำอะไรไม่ได้เนื่องจากเป็นเสรีภาพในการแสดงออก แม้ว่าจะเป็นการสาบแช่งลับหลังคนที่ตายไปแล้วก็ตาม
 
          เรียกได้ว่าเป็นการแก้แค้นอย่างสงบสันติที่สุดแสนหอมหวานและสะใจจริงๆ สมกับที่รอคอยมานานถึง 20 ปี
.......................................
(หมายเหตุ ปลุกผีแธตเชอร์-ชาเวซ (2) : คอลัมน์ นอกบ้านผ่านเมือง โดย... บุญรัตน์ อภิชาติไตรสรณ์)