'นางฟ้าชุดขาว'กำหัวใจ'ดร.เมืองเบียร์' | คมชัดลึก

 

                         "เหมือนอ้อมกอดรัก แม้ได้โอบใคร ชาติ ภาษาไม่สำคัญที่ใจตรงกัน รักข้ามขอบฟ้า..."

                         เพียง 1 ท่อนของบทเพลง "รักข้ามขอบฟ้า" ซึ่งคุณเอ๋ พัชรา แวงวรรณ ขับร้อง แผ่วลอยมากระทบโสต ทำให้นึกถึงความรักระหว่าง "อ้วน" พัชรพรรณ เลิศทอง พยาบาลงานป้องกันและควบคุมการติดเชื้อ โรงพยาบาลพะเยา กับหนุ่มเมืองเบียร์ "ดร.คริสตอฟ ชอนเทค" ดอกเตอร์ด้านเคมี อาจารย์มหาวิทยาลัยพะเยา ผู้สร้างตำนานรักข้ามขอบฟ้ากับพยาบาลสาวไทยเมืองน้ำกว๊าน จ.พะเยา

                         พัชรพรรณ หรือ ”พี่อ้วน” ของน้องๆ และ ”ไอ้อ้วน” ของเพื่อนๆ ตลอดจนผู้บังคับบัญชา เป็นนางพยาบาลตัวเล็กๆ หุ่นบอบบาง ท่าทางปราดเปรียดคล่องตัว ปากนิด จมูกหน่อย ยิ้มง่าย อารมณ์ดี แต่ภายใต้ภาพลักษณ์เหล่านั้นก็ยังมีบุคลิกนักวิชาการอยู่ในที

                         งานที่เธอทำเป็นงานวิชาการ ด้านการป้องกันและการควบคุมการติดเชื้อ ซึ่งงานส่วนนี้ คนที่ทำต้องมีใจรักและเสียสละอย่างสูง เนื่องจากเป็นเรื่องของงานวิชาการ ต้องเดินทางไปประชุมทั้งในและต่างประเทศอยู่บ่อยๆ เหตุนี้เธอจึงไม่มีเวลาให้กับหัวใจ เพื่อเป็นรางวัลชีวิต วัน เวลา ทั้งหมดทุ่มเทเพื่อหน้าที่การงาน

                         เวลานั้นหากถามว่า ”ความรัก” คืออะไร เธอบอกได้เพียงว่า รัก คือ การให้ การเสียสละ ตามแบบคำนิยามที่หนังสือแนวรักโรแมนติกเขาเขียนไว้ และแล้ววัน เวลา ที่จะให้รางวัลหัวใจของพัชรพรรณก็ถูกลิขิตด้วยมือของเทพตัวเล็กๆ ในมือถือคันศร

                         ในปี 2545 ขณะที่เธอกำลังคุยกับนักวิชาการด้านการควบคุมโรค กับชาวสวิตเซอร์แลนด์ทางอินเทอร์เน็ต สายตาก็เหลือบไปเห็นกระทู้หนึ่งโผล่เข้ามาในสายตา ข้อความในกระทู้ที่ถูกเขียนขึ้น บอกชัดเจนเลยว่า เจ้าของข้อความนั้นต้องท้อแท้ หดหู่ สิ้นหวัง ต้องการกำลังใจและการปลอบประโลม ทราบเพียงเจ้าของข้อความนั้นชื่อ คริสตอฟ ซอนเทค (CHRISTOPH SONTAG) หรือ ”คริส” ดอกเตอร์ทางเคมี หนุ่มชาวเยอรมัน ที่ทำงานที่สวิตเซอร์แลนด์เท่านั้น

                         ดร.คริส ตกงานพร้อมประชากรสวิตเซอร์แลนด์นับหมื่นนับแสนคน เนื่องจากเป็นช่วงฟองสบู่แตก ทำให้เขารู้สึกท้อแท้และสิ้นหวังในชีวิต

                         ด้วยประสบการณ์ในวิชาชีพพยาบาล ถ้าใครสักคนจะเขียนหรือพูดถึงความรู้สึกหดหู่ ท้อแท้ สิ้นหวัง ให้คนอื่นได้รับรู้ นั่นย่อมเป็นสัญญาณที่ไม่ดี และคนนั้นอาจจะทำอะไรในสิ่งที่คิดไม่ถึงได้โดยง่าย ก็เลยโพสต์ปลอบและให้กำลังใจ เหมือนเคยทำให้คนไข้ยามสิ้นหวัง

                         "ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร นอกจากการให้กำลังใจเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน หลังจากปลอบโยน ให้กำลังใจกันอยู่นาน จนกระทั่ง ดร.คริส ไว้ใจเล่าเรื่องครอบครัวให้ฟัง จึงสามารถวิเคราะห์สาเหตุได้ว่า ทำไม ดร.คริส จึงได้รู้สึกสิ้นหวังกับชีวิตเพียงแค่เรื่องตกงาน ความจริงก็คือ ดอกเตอร์อยู่ตัวคนเดียว พ่อ แม่ พี่สาว เสียชีวิตแล้วทั้งหมด" พัชรพรรณ ย้อนอดีต

                         กระนั้นยิ่งเธอรู้ภูมิหลังของเขา ความสงสารก็เกิดขึ้นกับหัวใจดวงเล็กๆ อย่างจับใจ สารพัดถ้อยคำอ่อนหวาน ปลอบประโลมใจถูกนำมาใช้เพื่อให้เขาลุกขึ้นมาต่อสู้อีกครั้งให้ได้ในเร็ววัน กว่า 3 เดือน แห่งการเพาะบ่ม "กล้ารัก" โดยมีคำว่า "สงสาร" เป็นข้ออ้างของหัวใจ จนทำให้ ดร.คริส กลับมาฮึดสู้อีกครั้งด้วยกำลังใจและหัวใจอันเปี่ยมสุข

                         ดอกรักเกิดขึ้นในเวลานั้นเอง และสายใยแห่งรักเริ่มถักทอ ขณะที่การกลับมาทำงานอีกครั้งของ ดร.คริส ในครั้งนี้ เป็นการทำงานเพื่อที่จะได้มาอยู่ใกล้ชิดกับผู้หญิงไทย ตัวเล็กๆ ที่คอยปลอบ คอยห่วงใยในยามที่เขาไม่มีใคร ดร.คริส ตัดสินใจไปทำงานที่ดูไบ โดยหวังว่าเก็บเงินได้สักก้อนแล้วจะมาทำงานและอยู่ในเมืองไทย เพื่ออยู่ใกล้กับผู้หญิงที่เขารัก

                         แต่การทำงานที่ดูไบ ไม่ได้สร้างความสุขให้แก่ ดร.คริส เพราะหัวใจอยู่ที่เมืองไทย เขาจึงตัดสินใจบินมาเมืองไทย เพื่อทำตามหัวใจเรียกร้อง พร้อมกับสมัครเป็นอาจารย์สอนตามโรงเรียนในกทม. แต่ก็ยังไม่ใกล้กับพัชรพรรณ จึงมาสอนที่โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ จ.พะเยา ก่อนจะมาทำงานที่โรงพยาบาลพะเยา ทำหน้าที่ดูแลระบบอินเทอร์เน็ตให้แก่โรงพยาบาล ทำให้ความสัมพันธ์ของคนสองคนแน่นแฟ้นมั่นคงตามลำดับ

                         ต่อมาทางมหาวิทยาลัยพะเยาเปิดรับสมัครอาจารย์สอนเคมี จึงสมัครเข้าทำงาน ซึ่งทางมหาวิทยาลัยพะเยาก็รีบอ้าแขนรับทันที 

                         เกือบ 5 ปี ที่พัชรพรรณดูใจและศึกษานิสัยใจคอ ดร.คริส จนแน่ใจแล้วว่า ผู้ชายคนนี้เป็นคนดีจริงๆ จึงยินยอมแต่งงานใช้ชีวิตคู่ ท่ามกลางความปลาบปลื้มของบรรดาเพื่อนและญาติๆ

                         "ดร.คริสเป็นคนอบอุ่น มีเหตุผล อารมณ์ขัน สุภาพ เป็นคนจิตใจดี ขี้เล่น และที่สำคัญเป็นคนที่เชื่อมั่นในพระเจ้า เป็นคริสเตียนที่เคร่งครัด ใช้ชีวิตแบบสมถะ เมื่อใช้ชีวิตด้วยกันจึงรู้สึกว่า รักผู้ชายคนนี้หมดใจ"

                         ขณะที่ ดร.คริส สารภาพหลังการแต่งงานว่า เขาเฝ้ารอผู้หญิงในสเปก คือ ต้องเป็นคนจิตใจดี มีเมตตาและเข้าใจคนอื่น ที่สำคัญต้องมีมันสมอง แต่ไม่เคยเจอคนที่ครบตามสเปกที่วางไว้ทั้งหมด จึงไม่ยอมแต่งงานกับใคร พอได้มาพบกับพัชรพรรณ เขาเองก็ต้องใช้เวลาเกือบ 5 ปี ในการพิสูขจน์ว่า "นางฟ้า" ที่เขารอคอยนั้นมีจริงและเป็นจริง

                         สิ่งที่ ดร.คริส และพัชรพรรณ ยังไม่สมหวังทีอย่างเดียวคือ การมีลูกน้อยไว้เป็นพยานรัก ทั้งที่ใช้ความพยายามทางการแพทย์แล้วแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ แต่ทั้งสองก็หวังว่า สักวันปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้น เหมือนครั้งหนึ่งปาฏิหาริย์ทำให้ทั้งคู่ได้เจอ และใช้ชีวิตคู่เฉกเช่นสามีภรรยา

                         "ถ้าทางวิทยาศาสตร์ไม่ได้ผล คงต้องพึ่งไสยศาสตร์แทนแล้ว" พัชรพรรณ กล่าวติดตลก อันเป็นเสน่ห์ประจำตัว

 

 

---------------------

(เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : 'อ้วน' พัชรพรรณ เลิศทอง นางฟ้าชุดขาว ผู้กำหัวใจ ดร.เคมี เมืองเบียร์ : โดย...นพพร ทาทาน)