กองกำลังกับสันติภาพ
กองกำลังกับสันติภาพ : เลียบค่าย โดยชัยกร ใบเงิน
ภาพความรุนแรงในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ดูจะชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ในแง่ความแข็งแกร่งฝ่ายตรงข้าม
ที่ชัดนั่นคือ กองกำลังโจรใต้ที่อยู่ในพื้นที่เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนใหญ่เริ่มจากเยาวชนที่เกิดจากการบ่มเพาะของบรรดาแกนนำกลุ่มอาร์เคเคบ้าง บีอาร์เอ็นบ้าง หรือในส่วนอื่นๆ ที่ก่อตัวจากอุดมการณ์ดั่งเดิม
ผิดกับยุคแรกๆ ที่เริ่มสถานการณ์ขึ้นมา ตอนนั้นจะเรียกว่ากลุ่มคนก็ว่าได้ อยู่ตามหมู่บ้าน หลบซ่อนในพื้นที่ เก็บตัววางแผนกันลับๆ อาวุธก็ไม่ได้ดีกว่าปืนพก ลอบวางระเบิดสำเร็จบ้าง ตรงเป้าบ้าง พลาดบ้าง ยังสะเปะสะปะอยู่
ผิดกับปัจจุบันที่คนกลุ่มนี้แข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำงานเป็นขั้นเป็นตอน ฝึกอาวุธจนช่ำชอง เชี่ยวชาญด้านการวางระเบิด เทียบกับแถบตะวันออกกลางหรือประเทศที่มีกองกำลังอิสระอย่างอินโดนีเซียหรือฟิลิปปินส์ได้เลยทีเดียว
เมื่อพวกนี้เริ่มก่อตัวฝึกอาวุธปลุกอุดมการณ์ได้อย่างอิสระในพื้นที่ ย่อมหมายถึงการขยายตัว
สิ่งที่ควรระวังคือ เมื่อถึงจุดหนึ่งที่ชาวบ้านไม่สนใจหรือเกิดความเคยชินกับเด็ก เยาวชนเหล่านี้ ตอนนั้นสถานการณ์อาจจะเลวร้ายลงหรือไม่
พล.ท.ภราดร พัฒนถาบุตร เลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ บอกไว้หลังเสร็จสิ้นการประชุมเพื่อหาช่องทางสันติภาพ เมื่อหลายวันที่ผ่านมาว่า กลุ่มที่ยอมคือเห็นด้วย ในส่วนที่ไม่เห็นด้วยก็ยังลงมือสร้างสถานการณ์ต่อไป
หากดูจากการลอบสังหารวางระเบิดในพื้นที่ 2-3 วันมานี้ก็พอมองออกว่าการวางอาวุธหรือยุติการโจมตีเป้าหมายนั้นง่ายจริงหรือไม่
ที่สูญเสียก็เป็นทหารติดอาวุธและก็ไม่ใช่เป้าหมายอ่อนแอตามที่เรียกกันในสนามรบตามเงื่อนไขที่ฝ่ายเราพยายามเสนอในช่วงการประชุมด้วย
หากว่ากันตามสถานการณ์ความรุนแรงต้องถามว่า ด้วยยุทธศาสตร์หรือยุทธการของผู้ก่อความไม่สงบแบบนี้ไปไกลถึงขนาดไหนแล้ว
ความพยายามหาสันติภาพจากกองกำลังที่แข็งแกร่งนั้นต้องมีวิธีการอย่างไร หรือต้องมีผลประโยชน์แลกที่คุ้มค่าพอ
นโยบายรัฐบาลจะเอาอย่างไร เดินตามแนวทางนี้หรือจะปรับเปลี่ยนวิธีคิด หาช่องทางใดที่จะยุติปัญหาอย่างรอบคอบ
รัฐบาลต้องรีบคิด กองทัพ และหน่วยงานด้านความมั่นคง ต้องเร่งกรุยทางหาช่องทางสันติภาพให้เจอ ก่อนที่กองกำลังเหล่านี้จะพัฒนาไปไกลกว่านี้