เวลาช่วยเพาะบ่มความรัก | คมชัดลึก

               ความชื่นชอบฟังเพลงมาตั้งแต่เด็กทำให้ สมพร ทองเทียม หรือ ดีเจนิชา ปัจจุบันวัย 51 ปี ตั้งความหวังในอนาคตคือการทำอาชีพนักจัดรายการวิทยุ ความฝันเป็นจริงเมื่อเรียนต่อในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย หรือวิทยาลัยครูเลยในสมัยนั้น เสนอตัวช่วยจัดรายการของมหาวิทยาลัย จนสามารถสอบใบผู้ประกาศได้เพียงหนึ่งเดียว เมื่อเรียนจบในปี 2528 เริ่มต้นทำงานเป็นนักจัดรายการวิทยุที่สถานีวิทยุพิทักษ์สันติราษฎร์ เป็นยุคที่คลื่นเอฟเอ็มเริ่มคึกคักจึงทำงานตั้งแต่เช้าจนเย็น ชีวิตคู่กับคนไทยที่ต่างคนต้องทำงานหนักทำให้ต้องเลิกรากัน

               "อยู่คนเดียวใช้ชีวิตทำงานนาน 15 ปี ไม่เหงาเพราะอยู่กับเพื่อนกับสังคม มีงานทำใช้ชีวิตอย่างสบายๆ หารายได้ด้วยตัวเอง จนอายุ 42 หันไปหาเพื่อนๆ จะชวนไปเที่ยว แต่ทุกคนต่างมีครอบครัวที่ต้องดูแล เพื่อนสนิทแนะนำให้หาคู่ครองทางออนไลน์ จึงลองสมัครเข้าไปในเว็บไซต์ต่างประเทศ แต่ความตั้งใจในตอนนั้น ต้องการฝึกภาษา หาเพื่อนและเปิดโลกทัศน์ใหม่ๆ เพราะเราอายุมากแล้ว ไม่คิดว่าใครจะมาสนใจ"

               หลังจากตัดสินใจหาเพื่อนคุยผ่านโลกออนไลน์ หนุ่มๆ มากหน้าหลายตาพาเหรดเข้ามาพูดคุย รวมถึง ฟรองซัวร์ ปาแกงน์ ที่วัยห่างกันไม่มากนัก วิศวกรไฟฟ้าชาวแคนาเดียน เข้ามาพูดคุยทำความรู้จัก ไม่ใช่เพราะต้องการหาคู่ครอง แต่ชายหนุ่มกำลังวางแผนเดินทางมาท่องเที่ยวเอเชียในช่วงหยุดยาว จึงต้องการหาข้อมูลก่อนออกเดินทาง

                "ช่วงนั้นกำลังจะพักร้อน 1 เดือน วางแผนว่าจะเดินทางมาท่องเที่ยวทางเอเชีย ประเทศไทยก็อยู่ในแผนด้วย เห็นคุณนิชาเป็นคนไทยจึงเข้ามาคุย สอบถามเรื่องทั่วๆ ไป สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองไทย ถามว่าอยู่จังหวัดอะไรตอนนั้นยังไม่รู้จัก จ.ขอนแก่น เขาก็เล่าว่าขอนแก่นเป็นจังหวัดทางภาคอีสานของประเทศไทย มีวัฒนธรรมประเพณีที่สวยงาม ผู้คนโอบอ้อมอารีมีความเป็นมิตร ทำให้สนใจจะเดินทางมาขอนแก่น เพราะเป็นเมืองที่เรายังไม่เคยมา คุณนิชาก็ชวนมาท่องเที่ยวด้วย คุยกันอยู่ประมาณ 2 เดือนก็ตัดสินใจเดินทางมาเที่ยวที่ขอนแก่น"

               เมื่อเพื่อนต่างชาติเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาเยือนถึงถิ่นอีสาน เมืองเสียงแคนดอกคูน "นิชา" ต้อนรับเพื่อนใหม่ด้วยความยินดี เป็นไกด์นำเที่ยวไปตามสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อในจังหวัด ทั้งริมเขื่อน ไหว้พระ ตามนิสัยของชาวอีสานเมื่อมีแขกมาเยี่ยมเยือนจะเลี้ยงดูปูเสื่อ ฟรองซัวร์ จึงแปลกใจว่าทำไมนิชาต้องจ่ายค่าอาหาร ค่าข้าว ค่าน้ำให้ เมื่อสอบถามก็ได้รับคำตอบว่าวัฒนธรรมของคนอีสานที่ดูแลเพื่อนแบบนี้ เขาเป็นเพื่อนที่เดินทางมาไกลเพื่อมาเยี่ยมเรา ต้องดูแลอย่างดี การเจอกันครั้งแรกทั้งคู่จึงมีมิตรภาพที่ดีให้กัน ได้เรียนรู้วัฒนธรรม นิสัยใจคอ ทำให้ต่างประทับใจกันเป็นอย่างมาก

               "เราพบเห็นเรื่องคนต่างชาติหลอกลวงผู้หญิงไทยมาตลอด กลัวว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง ก่อนที่จะสมัครจึงสกรีนกลุ่มคนที่เราจะคุยด้วย คือจะเลือกคุยกับกลุ่มคนที่เรียนจบในระดับปริญญาตรี อายุไม่เกิน 50 ปี ไม่สูบบุหรี่ มีอาชีพที่มั่นคง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเชื่อข้อมูลทั้งหมด เชื่อแค่ครึ่งเดียว ที่เหลือตัดสินจากการพูดคุยว่าสุภาพไหม คุยทะลึ่งจาบจ้วงไหม คุณฟรองซัวร์ เขาอยู่ในมาตรฐานที่เราตั้งไว้ มาเจอตัวจริงก็เป็นคนสุภาพมาก จึงทำให้คบหาได้สนิทใจ"

               ตลอด 3 ปีที่ทั้งคู่ใช้เวลาว่างพูดคุยกันเริ่มจากการเป็นเพื่อน สานสัมพันธ์จนกลายเป็นความไว้ใจ ความรักค่อยๆ ก่อตัว จนฝ่ายชายตัดสินใจขอแต่งงาน ก่อนจะตัดสินใจใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน ฟรองซัวร์สงสัยว่าทำไมสาวคนรักจึงต้องเข้าไปสมัครในเว็บไซต์หาคู่ เป็นเรื่องที่ค้างคาใจมานาน เมื่อได้คำตอบว่า ความตั้งใจของนิชาต้องการจะเรียนรู้สังคมของชาวตะวันตก ได้ฝึกภาษาอังกฤษ มีเพื่อนต่างชาติต่างภาษา และเมื่อมาคบหาพบว่าพูดคุยแลกเปลี่ยนกันได้ วิถีชีวิต แนวคิดหลายเรื่องที่คิดตรงกัน คิดว่าจะสร้างชีวิตคู่กับสาวไทยคนนี้ จึงทำให้ตัดสินใจขอแต่งงาน

               "7 ปีแล้วที่ใช้ชีวิตคู่ พ่อกับแม่ของเราทั้งคู่ก็เป็นห่วงเพราะต่างคนก็ต่างกลัวว่าลูกจะถูกหลอก เพราะพ่อแม่ของคุณฟรองซัวร์เองก็ได้ยินเรื่องราวของหญิงไทยในทางไม่ดีมาเหมือนกัน แต่ก็พิสูจน์ตัวเองได้ เพราะเขาพาพ่อแม่มาเที่ยวเมืองไทยให้ครอบครัวของเราได้ทำความรู้จักกัน พ่อแม่เขาเห็นหน้าที่การงาน บ้านช่องของเราก็ทำให้เขามั่นใจว่าไม่หลอกลวงลูกเขา พ่อแม่เราเองก็รู้จักลูกเขยว่ามีหน้าที่การงานที่มั่นคง ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายรับรู้และร่วมยินดีหากเราจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน ถึงจะรู้จักเป็นเพื่อนกันมาก่อน แต่เมื่อต้องใช้ชีวิตคู่ร่วมกันความคิดในการใช้ชีวิตบางเรื่องไม่ตรงกัน ถึงแม้จะเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย เช่น การตัดหญ้าในสนามหน้าบ้าน การล้างจาน เพราะเราคิดว่าไม่มีอะไร แต่เรื่องเล็กน้อยเหล่านี้เมื่อมีพื้นฐานเรื่องวัฒนธรรมก็อาจพัฒนาเป็นเรื่องใหญ่ได้ การทำความเข้าใจกันจึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด"

               "นิชา" บอกว่าการเรียนรู้ให้เข้าใจเรื่องวัฒนธรรม และวิถีชีวิต ถือเป็นหัวใจสำคัญที่จะช่วยให้ชีวิตคู่อยู่รอด หญิงไทยบางรายมีข้อจำกัดเรื่องการใช้ภาษา ไม่เข้าใจวัฒนธรรมความเป็นอยู่ คนต่างชาติทุกคนเมื่อไม่ได้อยู่ในวัยเกษียณ ทุกคนต้องทำงานเลี้ยงดูครอบครัว บางรายสามีเลี้ยงดูได้แต่กลับใช้จ่ายเงินอย่างสุรุ่ยสุร่าย จนทำให้มีปัญหาการหย่าร้างตามมา ที่สำคัญคือต่างคนต้องมีความซื่อสัตย์ จริงใจให้กัน ชีวิตครอบครัวจึงจะมีความสุข

                ปัจจุบันนิชารอวีซ่าไปอาศัยอยู่ที่ประเทศแคนาดากับสามี ตั้งใจว่าเมื่อไปอยู่ต่างประเทศแล้ว หวังใช้ความรู้ความสามารถทำงานที่ตัวเองรัก คือการจัดรายการวิทยุที่เน้นการให้ความรู้กับหญิงไทยในการใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศเป็นวิทยาทาน การใช้ชีวิตประจำวัน ช่วยเหลือหญิงไทยที่อาจจะประสบเคราะห์กรรมในต่างประเทศด้วย

...................................

(เวลาช่วยเพาะบ่มความรัก ยิ่งนานยิ่งรักกัน : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...เสาวลักษ์ คงภัคพูน // กวินทรา ใจซื่อ)