ยี่สิบปีรักไม่เคยจืดจาง | คมชัดลึก

               ชีวิตวัยเด็กของ "ทองเลี่ยง เสนศรี" สาวศรีสะเกษ ในสมัยที่บ้านเมืองยังไม่มีความเจริญเหมือนปัจจุบัน สาวบ้านนอกจึงไม่มีทางเลือกมากนัก โดยเฉพาะเมื่อพ่อต้องเสียชีวิตด้วยโรคไข้ป่าขณะเธออายุได้เพียง 7 ปีเท่านั้น แต่ยังได้เรียนจนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 นับว่ามีโอกาสที่ดีแล้ว ครอบครัวที่มีพี่น้อง 4 คนกับที่นาเพียง 7 ไร่ไม่พอทำกิน เด็กหญิงจึงเลือกเดินทางพร้อมเพื่อนบ้านเข้าทำงานในเมืองกรุงตั้งแต่ยังไม่แตกเนื้อสาว

               รับจ้างล้างจานเป็นงานแรกที่ทำ จากนั้นรู้จักผู้คนก็ได้เข้าไปทำงานยังโรงงานเย็บเสื้อผ้า พอมีเงินเหลือส่งมาดูแลครอบครัวที่บ้านเกิดเพียงเดือนละ 400-500 บาท นาแล้งทำนาไม่ได้ผล ซ้ำเติมคนจนให้จนหนักขึ้นไปอีก เมื่อมีเพื่อนซึ่งกำลังจะไปทำงานที่ฮ่องกงมาชวน เงินเดือนเหยียบหมื่นแถมยังมีค่าล่วงเวลา ทำให้อยากไปหาเงินมาส่งเสียครอบครัวให้สุขสบาย แต่อีกใจก็กลัวถูกหลอกไปขาย

               "ทองเลี่ยง" ไปปรึกษานายจ้างที่ช่วยหาข้อมูล กระทั่งมั่นใจว่าไม่ถูกหลอกจึงเดินทางไปทำงานที่ฮ่องกงตั้งแต่บัดนั้น เมื่อถึงวันเดินทางใจหายเพราะในชีวิตไม่เคยคิดที่จะออกจากบ้านไปได้ไกลขนาดนี้ หลังจากที่ไปถึงงานก็ไม่ได้ดั่งใจ ไม่มีความสบาย ต้องทำงานภายในร้ายขายของชำ หรือร้านซูเปอร์ งานหนักได้หยุดพักสัปดาห์ละวัน ทำไปเหนื่อยไป มีปัญหามากมายเพราะพูดภาษาเขาไม่ได้ ทอนเงินผิดถูก เงินขาดบัญชีบ่อยๆ เงินเดือนออกก็ต้องใช้หนี้ที่ทำเงินขาดขณะขายของในร้าน ขาดกำลังใจในการทำงาน

               จังหวะที่ชีวิตเหนื่อยหน่ายท้อแท้ กลับมีสิ่งชโลมใจเมื่อได้รู้จักกับชายหนุ่มหล่อชาวอังกฤษ ชื่อ ปีเตอร์ ขณะที่เธอไปนั่งรับประทานอาหารริมฟุตบาทกับเพื่อนๆ ก่อนที่เดินทางกลับไปพักผ่อนยังห้องพัก มีชายหนุ่มหน้าตาดีเข้ามาพูดคุยขอทำความรู้จัก แนะนำตัวเองว่าเป็นชาวอังกฤษ ทำงานเป็นวิศวกรคุมงานก่อสร้างโรงพิมพ์ให้เกาะฮ่องกง คำสนทนาคืนนั้นสิ้นสุดที่การขอเบอร์โทรศัพท์ซึ่งเธอก็ไม่ปฏิเสธ

               จากนั้นทุกวันก่อนเริ่มงาน "ปีเตอร์" ต้องโทรมาทักทายพูดคุย และจะโทรทันทีเมื่อถึงเวลาเลิกงาน บ่อยๆ เข้าก็ชวนไปรับประทานข้าวก่อนเข้านอนพักผ่อน จากวันก็ขยับเป็นขอเวลาในช่วงวันหยุดพาไปเที่ยวในฮ่องกง ซึ่งทองเลี่ยงเคยไปเที่ยวกับเพื่อนๆ มาหมดแล้ว แต่เมื่อไปเที่ยวกับปีเตอร์ ทำไมสถานที่เหล่านั้นจึงดูสวยงาม มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก "ความรัก" เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ

               ที่สุดเมื่อใช้เวลาคบหาระยะหนึ่ง ปีเตอร์ได้ขอแต่งงานกับทองเลี่ยง ซึ่งตกลงปลงใจจัดงานแต่งเล็กๆ ที่ฮ่องกง ชวนเพื่อนฝูงที่รักใคร่ทั้งสองฝ่าย เชิญบิดา มารดา ทั้งสองฝ่ายจากบ้านเดินทางไปร่วมงานท่ามกลางความยินดีของญาติมิตร

               "ปีเตอร์" บอกว่า ในสายตา "ทองเลี่ยง" เป็นคนสวยมาก และดีใจมากเมื่อตกลงรับรัก เพราะตอนที่มาทำงานคุมงานก่อสร้างโรงพิมพ์ที่ฮ่องกง ก็ได้เดินทางมาเที่ยวที่เมืองไทยบ่อยๆ ทำให้รู้สึกชอบเมืองไทย อากาศที่เมืองไทยดีมาก คนไทยใจดีงาม ทำอาหารอร่อยๆ น่ารัก เมื่อพบหญิงไทยที่ฮ่องกงจึงเข้าไปชวนพูดคุย ยิ่งได้คบหาก็ยิ่งรู้สึกรัก จนเอ่ยปากขอแต่งงาน

               "หลังแต่งงาน ได้ขอให้เขาลาออกจากงาน เพื่อที่จะได้มีเวลาให้กันและกัน เมื่องานเสร็จสิ้นที่ฮ่องกง ก็ต้องไปคุมงานต่ออีกหลายประเทศ ซึ่งแน่นอนภรรยาต้องไปด้วย ในช่วงเวลานั้นถือโอกาสฮันนีมูนไปในตัว การได้อยู่ด้วยเป็นครอบครัวเดียวกันยิ่งทำให้รู้สึกรักมาก"

                ปัจจุบัน "ปีเตอร์" ในวัย 65 ปี ซึ่งทันทีที่เกษียณเมื่ออายุ 60 ปี ก็พาภรรยากลับมาอยู่เมืองไทย ซึ่งเป็นเมืองที่ฝันอยากมาอยู่นานแล้ว เมื่อมาถึงสิ่งแรกที่สามีภรรยาทำคือ เที่ยวให้ทั่วเมืองไทย จากนั้นมาซื้อบ้านที่หมู่บ้านสิริมงคล 2 บ้านหนองคู ตำบลหนองครก อ.เมือง จ.ศรีสะเกษ

               "มาอยู่ที่นี่ 6 ปีแล้ว รับประทานอาหารที่เขาทำให้ทุกมื้อ ยังอร่อยอยู่เลย จะขออยู่ที่ไทย เพราะรักแผ่นดินไทย จะขอตายในเมืองไทย ไม่จากไปไหนอีกแล้ว"

               ขณะที่ฝ่ายหญิงสะใภ้อินเตอร์บอกว่า "แต่งงานกันมา 20 ปีแล้ว รักเราไม่เคยจืดจาง สามีจะเรียกชื่อว่าเอมมี เพราะเรียกง่ายกว่า หน้าที่ทุกวันนี้คือคอยดูแลสามีอย่างดีที่สุด โดยเฉพาะเรื่องอาหารการกิน เพราะต้องการให้เขาอยู่กับเรานานที่สุด ทุกๆ 6 เดือนเขาจะพาไปเยี่ยมญาติๆ ที่บ้านเกิดในประเทศอังกฤษ ไปทำอาหารรับประทานกันในครอบครัวใหญ่ นอกนั้นก็จะใช้เวลาอยู่ในเมืองไทย อยู่ด้วยกันทุกวันอย่างมีความสุข"

 

...................................................

(ยี่สิบปีรักไม่เคยจืดจาง : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...เสาวลักษ์ คงภัคพูน // พงษ์พัฒน์ ไตรพิพัฒน์)