'เด็กแว้น'เรื้อรัง
'เด็กแว้น'เรื้อรัง: เลียบค่าย โดยชัยกร ใบเงิน
ถ้า น.ส.หฤทัย ม่วงบุญศรี หรืออุ๊ นักร้องสาวชื่อดังไม่ออกมาขู่ว่าจะหอบลูกหนีเด็กแว้นย่านลุมพินี บ่อนไก่ ก็คงไม่มีใครสนใจ
ปัญหาเด็กแว้น กลายเป็นเรื่องเรื้อรังสำหรับคนกรุงเทพฯ และเมืองใหญ่ๆ ในภูมิภาคไปแล้ว
แก้ไขไม่ได้ หาทางออกไม่เจอ ชาวบ้านต้องผจญกับอันตรายบนท้องถนน
บางครั้งเหมือนอยู่ท่ามกลางสงคราม เด็กพวกนี้มีทั้งมีด ทั้งปืน ล้วนอันตรายต่อชาวบ้านทั้งสิ้น
การแก้ปัญหาโดยตำรวจฝ่ายเดียวไม่มีทางสำเร็จ การปิดล้อมจับกุมไม่ได้ช่วยให้ปัญหาเบาบางหรือดีขึ้นแต่อย่างใด
พอตำรวจเลิกเข้มงวดเด็กพวกนี้ก็กลับมาอีก ความจริงเรื่องนี้เป็นนโยบายเร่งด่วนแรกๆ ของพล.ต.อ.อดุลย์ แสงสิงแก้ว ผบ.ตร. เลยด้วยซ้ำ
จะแก้ปัญหาโดยตำรวจฝ่ายเดียวคงไม่สำเร็จ ผู้ปกครอง โรงเรียน หรือแม้แต่ผู้ที่ร่วมในวงจรปัญหาต้องมีส่วนรับผิดชอบด้วย
ลำพังเด็กจะไปซื้อรถจักรยานยนต์รวมถึงค่าใช้จ่ายต่างๆ คงไม่ได้ หากผู้ปกครองไม่ให้ ก็เท่ากับว่าผู้ปกครองส่งเสริม
แม้ตำรวจจะออกมาขู่เอาผิดก็ไม่มีผลใด เอาเข้าจริงก็ไม่มีการดำเนินคดีผู้ปกครอง อ้างว่า ไม่มีเวลา ต้องทำมาหากิน ปัดความรับผิดชอบให้สังคมไปเสียอีก
ถ้าจะหยุดปัญหาต้องร่วมมือกันทุกฝ่าย ตำรวจ ผู้ปกครอง สถาบันการศึกษา แม้กระทั่งร้านจำหน่าย
กฎหมายต้องเอาจริงเอาจัง ตั้งแต่การซื้อ ต้องมีมาตรการด้านการป้องกัน เช่น ใครเป็นคนซื้อ ใครค้ำประกัน เมื่อนำรถจักรยานยนต์ไปกระทำความผิด พวกนี้ต้องมีส่วนด้วย จะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับพฤติกรรมแห่งคดี
ก็เหมือนกับที่ พล.ต.ต.ปิยะ อุทาโย โฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ บอก ซื้อรถมันง่ายมีเงินนิดหน่อยก็ออกได้ บริษัทหรือร้านขายรถควรเข้ามาร่วมรับผิดชอบ ไม่ใช่คิดแต่ขายโดยไม่สนใจความเดือดร้อนของสังคม
ผู้ปกครองต้องร่วมรับผิดต่อการกระทำของเด็ก อย่าขู่อย่างเดียว ดำเนินคดีให้เป็นแบบอย่าง
อย่าให้วัฏจักรปัญหาเป็นแบบนี้ซ้ำซาก
ขณะที่ครู อาจารย์ ก็ต้องดูแลด้วยเช่นกัน ต้องทำถึงขนาดกดดันทางวิชาการหากเด็กไปทำผิด อาจลดปัญหาและช่วยได้อีกทางหนึ่ง
ที่ผ่านมาตำรวจแก้ปัญหาไม่จบจะให้ไปยืนปรามทั้งคืนก็คงไม่ได้ เรื่องนี้ต้องพูดกันจริงๆ จังๆ เป็นวาระด่วนของรัฐบาลเลย ไม่งั้นไม่จบ
ตอนนี้ถ้าใครเดือดร้อนกับเด็กแว้นก็แจ้งไปได้ที่หมายเลข 1599 ดูสิว่าจะหาทางแก้กันยังไง นอกจากไปไล่จับ