
ต่อรอยของรอยต่อ
ต่อรอยของรอยต่อ : วันเว้นวันจันทร์ พุธ ศุกร์กับ ประภัสสร เสวิกุล
ก่อนอื่นขอแสดงความยินดีแก่ ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร และ พรรคประชาธิปัตย์ สำหรับผลการเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม. ครั้งล่าสุด สำหรับ พล.ต.อ.พงศพัศ พงษ์เจริญ และ พรรคเพื่อไทยนั้น ก็ถือว่าได้ทำหน้าที่ในการแข่งขันอย่างดีที่สุดแล้ว แต่สุดท้ายแล้วการตัดสินใจว่าจะเลือกใครย่อมเป็นสิทธิของชาว กทม.
อย่างไรก็ตาม ก็เป็นเรื่องที่น่าหนักใจไม่น้อยสำหรับ คุณชายสุขุมพันธุ์ สำหรับการดำรงตำแหน่งผู้ว่าฯ กทม.สมัยที่สอง เพราะเชื่อแน่ว่าจะต้องเผชิญกับ “รอยต่อ” มากขึ้นและใหญ่ขึ้นกับรัฐบาล ขณะเดียวกันท่าทีของ คุณชายกับพรรคประชาธิปัตย์ ทั้งก่อนการลงสมัครรับเลือกตั้งและก่อนการทราบผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการ ก็แสดงให้เห็นเป็นนัยๆ ว่าคุณชายเองก็มี "รอยต่อ” กับ พรรคประชาธิปัตย์ อยู่พอสมควร ถึงขนาดมีท่าทีว่าอาจจะยุติบทบาททางการเมืองของตน หากพ่ายแพ้การเลือกตั้งผู้ว่าฯ คราวนี้
จากผลสำรวจของเอ็กซิทโพลล์ แสดงให้เห็นถึงการแบ่งกลุ่มของคนกรุงเทพฯ ต่อผู้สมัครและพรรคการเมืองใหญ่ทั้งสองพรรคอย่างค่อนที่จะข้างชัดเจน คือนักศึกษาจะเลือก คุณชาย ขณะที่ข้าราชการและผู้มีรายได้น้อยถึงปานกลางเลือก พล.ต.อ.พงศพัศ ส่วนผู้มีฐานะดี เอกชน และนักธุรกิจจะเลือก คุณชาย ซึ่งโดยทั่วไปแล้วนักศึกษาและคนหนุ่มสาวที่ใช้สิทธิในการเลือกตั้งครั้งแรกมักจะเป็นตัวแปรที่สำคัญ เพราะคนกลุ่มนี้จะมีความตื่นตัวทางการเมืองสูงและชอบความเปลี่ยนแปลงหรือความแปลกใหม่ แต่ครั้งนี้คนกลุ่มนี้กลับเทคะแนนให้ผู้สมัครที่สูงอายุจากพรรคการเมืองเก่าแก่
ความสำเร็จของ พรรคประชาธิปัตย์ ในครั้งนี้ ส่วนหนึ่งมาจากการสื่อสารกับประชาชนผ่านแผ่นป้ายโฆษณาหาเสียงที่ติดอยู่ทั่วเมือง และมีการปรับเปลี่ยนเป็นระยะๆ เพื่อไม่ให้นิ่ง จนถึงโค้งสุดท้ายที่ใช้แถบสีสดใสและถ้อยคำสั้นๆ ง่ายๆ และชัดเจน ทำให้ได้รับความสนใจจากคนทั่วไป ขณะที่ป้ายของผู้สมัครคนอื่นๆ แทบไม่มีความเคลื่อนไหว หรือสังเกตไม่เห็นความเคลื่อนไหวมากนัก และเชื่อว่า “ภาษาป้าย” ของพรรคประชาธิปัตย์นี่แหละครับที่ทำหน้าที่ในการเป็นปากเป็นเสียงแทนคุณชายได้เป็นอย่างดี
อย่างไรก็ตาม การชนะศึกไม่ได้หมายถึงการชนะสงคราม และศึกของ กทม.ก็มิได้มีแค่การเลือกตั้งผู้ว่าฯ เท่านั้น หากยังมีศึก ส.ก.-ส.ข. ศึก ส.ส.กทม. และศึกภายนอกภายในของ กทม.เอง อีกมากมาย ซึ่ง คุณชายสุขุมพันธุ์ คงจะต้องเหน็ดเหนื่อยอีกหลายยก แต่ทำยังไงได้ล่ะครับ เมื่อโดดออกมาอยู่กลางสายฝนแล้วก็ต้องไม่กลัวเปียกหรือกลัวเป็นหวัด
ครับ แม้ตอนนี้ป้ายหาเสียงจะถูกเก็บไปหมดแล้ว แต่คำมั่นสัญญาต่างๆ ที่อยู่ในป้ายนั้นไม่ได้เลือนหายไปจากความทรงจำของชาว กทม. หรอกนะครับ อะไรที่ท่านผู้ว่าฯ และพรรคประชาธิปัตย์ ได้โฆษณาไว้ตอนหาเสียง ก็ขอให้จำให้แม่นและทำให้ได้ตามนั้น
ไม่ใช่ตอนหาเสียงบอกว่า “ผมทำแล้ว และจะทำต่อไป”
แต่ตอนชนะแล้วบอกว่า “ผมลืมแล้ว และจะลืมต่อไป” ไม่ได้เชียวนะครับ



