ภาษาเพื่อการค้า | คมชัดลึก

                           ประเทศในภูมิภาคอาเซียนกำลังจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เมื่อปี พ.ศ.2558 มาถึง ด้วยว่าจะมีการเปิดพรมแดนและลดข้อขัดข้องทางด้านภาษีอากรลงไป เพื่อให้มีการเคลื่อนย้ายแรงงานและการทำการค้าเศรษฐกิจระหว่างประเทศ เป็นไปด้วยความเสรีมากยิ่งขึ้น

                           ผู้คนในประเทศไทยจำนวนไม่น้อยที่เริ่มรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้น และหลายคนได้เตรียมตัวที่จะรับการเปิดพรมแดนในนามของเออีซี สิ่งแรกที่คนส่วนใหญ่คิดว่าเป็นปัญหา เมื่อมีการเปิดการค้าเสรีระหว่างชาติในอาเซียนก็คือเรื่องของภาษา และเกือบทุกคนเมื่อมองเห็นปัญหาด้านการสื่อสาร ก็จะเริ่มหันไปเร่งทำการศึกษาภาษาสากล นั่นก็คือภาษาอังกฤษเป็นอย่างแรก

                           ช่วงปีใหม่ผมมีโอกาสไปเยี่ยมเพื่อนเก่าที่จังหวัดชายแดนแห่งหนึ่ง เพื่อนคนนี้ของผมทำธุรกิจที่รับช่วงต่อมาจากพ่อแม่ นั่นคือธุรกิจค้าส่งสินค้าอุปโภคและบริโภคทั่วไป ซึ่งนอกจากจะค้าส่งเฉพาะในจังหวัดที่เขาอาศัยอยู่แล้ว หลายปีที่ผ่านมาเขายังขยายฐานลูกค้าออกไปสู่พ่อค้าในประเทศเพื่อนบ้านอีกด้วย

                           ช่วงที่ผมไปเยี่ยมเยียนอยู่นั้น เพื่อนของผมกำลังมีปัญหากับลูกชายวัยหนุ่มผู้เพิ่งจบปริญญามาหมาดๆ ด้วยเหตุผลที่แม้พ่อลูกทั้งคู่คิดตรงกันว่าประตูการค้าระหว่างประเทศกำลังจะเปิดกว้าง ก็ต้องเร่งทำการเรียนรู้ภาษาสำหรับสื่อสารกับคู่ค้าอย่างเร่งด่วน โดยฝ่ายลูกเห็นว่าจะต้องเรียนภาษาอังกฤษให้แตกฉาน ในขณะที่คนเป็นพ่อซึ่งมีพื้นฐานสำเร็จการศึกษาจากต่างประเทศมาเสียด้วยซ้ำ กลับมีความเห็นว่าภาษาอังกฤษไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนสำหรับลูกชาย แต่ภาษาที่ต้องเรียนอย่างเร่งด่วนจริงจังคือภาษาพม่า

                           เหตุผลของคนเป็นพ่อก็คือการค้าของเขามีคู่ค้าที่พูดแต่ภาษาพม่าเท่านั้น ทั้งสองฝ่ายล้วนใช้ภาษาไทยเป็นภาษาหลักในการเจรจาการค้า ดังนั้น เมื่อจะขยายการค้าเข้าไปสู่เมืองอื่นๆ ในพม่า จึงควรเรียนภาษาพม่าเอาไว้ก่อนที่จะไปเรียนภาษาอื่น เพื่อที่จะได้ไม่ต้องยืมจมูกคู่ค้ารายใหญ่ในปัจจุบัน ที่ดำรงตนเป็นหุ้นส่วนเจรจาการค้า กับคู่ค้ารายใหม่ๆ ในพม่าพร้อมกันไปด้วย 

                           อีกทั้งลูกจ้างที่ใช้แรงงานอยู่ในสถานประกอบการของเขา ซึ่งมีจำนวนถึงเกือบหนึ่งร้อยคนล้วนแต่เป็นแรงงานต่างด้าว ที่ใช้ภาษาพม่าเมื่อเจรจาพูดคุยในกลุ่มพวกเดียวกันเองอีกต่างหาก ทำให้หลายครั้งเกิดความเข้าใจไม่ตรงกันในการสั่งงานขึ้นมา ทำให้เกิดผลเสียต่อธุรกิจมาแล้วหลายครั้ง

                           ผมอยู่ร่วมวงฟังพ่อลูกถกกันด้วยปัญหาเรื่องภาษา ที่ต้องเร่งด่วนฝึกฝนสำหรับการเปิดประตูการค้าเสรี แล้วก็กลับมานั่งคิดทบทวนใหม่ว่า แนวคิดของผู้เป็นพ่อเป็นแนวคิดที่ไม่ค่อยมีใครคิดถึงมากนัก ทั้งที่ในความเป็นจริงของประเทศไทยทุกวันนี้ พ่อค้าชายแดนและแรงงานต่างด้าวที่หากินกับคนไทย ไม่ว่าจะอยู่ด้านไหนของเขตแดนประเทศไทย  ล้วนพูด, ฟัง และเข้าใจภาษาไทยได้เป็นอย่างดี  

                           แต่คนไทยที่เป็นคู่ค้าคู่ธุรกิจของคนเหล่านั้น กลับมีความรู้ความเข้าใจในภาษาพูดของเพื่อนบ้านน้อยเหลือเกิน ดังนั้น หากถึงวันที่เปิดชายแดนติดต่อค้าขายกันจริง คนไทยเราสามารถพูดเจรจาภาษาอังกฤษได้ฉะฉาน แล้วคิดกันบ้างไหมว่าเพื่อนบ้านคู่ค้าของเรา เขาฉะฉานพอที่จะใช้ภาษาอังกฤษเจรจากับเราหรือยัง ดังนั้น จึงต้องพิจารณาถึงลักษณะและขนาดของธุรกิจหรือกิจการค้าของตัวเองให้ดี เพื่อที่จะได้เลือกเรียนรู้ภาษาสำหรับสื่อสารเพื่อการค้าให้ถูกต้องจะดีกว่าครับ

 

 

---------------------

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : ภาษาเพื่อการค้า : โดย...พัฒนเดช  อาสาสรรพกิจ)