จม.(2)ถึง'ชัชชาติ-วิเชียร-ประภัสร์' | คมชัดลึก

                          จันทร์ที่แล้ว ผมขอให้รัฐมนตรีและปลัดกระทรวงคมนาคม พร้อมด้วย คุณประภัสร์ จงสงวน ผู้ว่าการ ร.ฟ.ท.ลงไปดูพื้นที่ย่านพหลฯ พร้อมๆ กัน วันนี้ผมขอสมมุติว่าทั้งสามท่านได้ “ลงพื้นที่” นั้นแล้ว และทั้ง 3 ท่านคงเห็นนะครับว่าผู้บริหาร ร.ฟ.ท.ยุคที่ผ่านมา ได้ปล่อยดินโคลนห่อทองคำเอาอย่างน่าเสียดายจริงๆ ที่ปากทางเข้าย่านสินค้าพหลฯ นั่นก็เขรอะไปด้วยสิ่งปลูกสร้างอะไรก็ไม่รู้จนเปรอะไปหมด เหนือขึ้นไปจนถึงสถานี บขส.ก็มีบริษัทรถทัวร์เอกชนนำรถเข้าไปจอดอย่างไรระเบียบ ริมถนนก็มีร้านค้ามาปลูกสร้างโรงเรือนขนานกับใต้ทางด่วนที่เต็มไปด้วยรถทัวร์เอกชนอีกเช่นกัน

                          ฝั่งตะวันตกของที่ดินแปลงนี้ มีรางรถไฟอยู่หลายเส้นทอดยาวอยู่ ที่ไม่รู้ว่าใช้สำหรับการเดินรถกี่เส้น แต่ที่เห็นๆ ก็คือบนรางเหล่านั้นมีตู้สินค้าเก่าๆ สภาพเหมือนเศษเหล็กกองทับอยู่ เหนือขึ้นไปบริเวณบ้านพักคนรถไฟ กม.11 ที่ในอดีตน่าอยู่น่าอาศัยวันนี้ได้กลายสภาพเป็นสลัม บางวันก็มีการจัดตลาดที่ริมถนนอย่างไร้ระเบียบ ข้ามทางรถไฟไปที่บริเวณโรงซ่อมตึกแดง สภาพสิ่งแวดล้อมต่างๆ ของที่นั่นก็ไม่ได้ดีไปกว่าย่านบ้านพัก กม.11 หรอกครับ ในบริเวณนี้ที่ดูดีหน่อยก็น่าจะเป็นสนามกอล์ฟของการรถไฟเท่านั้นกระมัง (ไม่นับสวนสาธารณะใกล้ตลาดนัดสวนจตุจักร)

                          ในพื้นที่ทั้งหมดนี่แหละ ที่ผมขอเสนอให้กระทรวงคมนาคมปรับภูมิทัศน์เสียใหม่ แล้วสร้างเป็น “ศูนย์กลางการคมนาคมทางบก” แทนการลงทุนที่ย่านมักกะสัน ผมอยากให้ ร.ฟ.ท.วางแผนการเดินรถไฟที่มีอยู่เดิมให้เป็นไปตามปกติแล้วเนรมิตให้พื้นที่ใต้ดินย่านพหลฯ เป็นศูนย์รวมของสถานีรถไฟฟ้าทั้ง 10 สาย ที่สามารถขนคนเข้าไปในเมืองได้ตามที่วางแผนไว้ 2.พื้นที่บนดิน สร้างเป็นสถานีรถไฟแห่งใหม่รองรับรถไฟความเร็วสูง 3.พื้นที่ส่วนหนึ่งขยายสถานีขนส่งสายเหนือและอีสานให้ใหญ่ขึ้น (ไม่ต้องไปหาที่ใหม่) และอีกส่วนหนึ่งเป็นสถานีแอร์พอร์ตลิงค์เชื่อมสุวรรณภูมิกับดอนเมือง

                          ปี 2558 เราต้องเปิดประตูรับมวลสมาชิกจากประเทศเพื่อนบ้าน รวมทั้งนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก หากระบบการขนส่งของเรายังไม่เชื่อมต่อกันอย่างรื่นไหล คงเป็นปัญหาสำหรับชาวต่างชาติไม่น้อยเลย นึกภาพดูนะครับเมื่อนักท่องเที่ยวลงเครื่องที่สุวรรณภูมิ แล้วนั่งแอร์พอร์ตลิงค์มาลงที่ “ศูนย์กลางคมนาคม” ที่ว่านี้ เพื่อซื้อตั๋วรถไฟความเร็วสูงไปเชียงใหม่ หนองคาย หรือภาคใต้ หรือจะเปลี่ยนเครื่องไปขึ้นสายการบินต้นทุนต่ำที่ดอนเมือง หรือจะนั่งรถ บขส.ไปทั่วประเทศได้อย่างสะดวกสบาย ไม่ต้องลงเครื่องแล้วเรียกรถแท็กซี่ไปส่งที่โน่นที่นี่ให้ยุ่งยาก เสียงชื่นชมจากต่างชาติจะกึกก้องเพียงใด

                          แทนที่กระทรวงคมนาคม จะแบ่งเงินเหมือน “เบี้ยหัวแตก” ให้การรถไฟของคุณประภัสร์ ไป “ปะผุ ร.ฟ.ท.” ตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อยเหมือนที่ผู้บริหารชุดก่อนๆ ทำมา ก็สร้างศูนย์กลางการขนส่งระบบรางขึ้นพร้อมๆ เสียเลยไม่ดีหรือ และถ้าจะให้ดีก็สร้าง“โมเดลจำลอง” ขึ้นมาให้นักธุรกิจภาคเอกชนดู เผื่อใครอยากลงขันด้วยก็ยิ่งดี และไหนๆ รัฐมนตรีชัชชาติ ก็เคยปรารถกับคุณประภัสร์ว่า “ผมไว้ใจพี่” มาแล้ว ก็น่าจะปล่อยให้คุณประภัสร์ สำแดงฝีมือดูสักตั้งนะครับ คุณประภัสร์นี่เคยทำขนส่งใต้ดินมาแล้ว หากทำขนส่งบนดินสำเร็จ ขนส่งทางอากาศอย่างการบินไทยก็คงไม่ไกลเกินเอื้อมหรอกครับ

--------------------

(ชาวบ้านร้านตลาด : จดหมายเปิดผนึก (2) ถึง 'ชัชชาติ-วิเชียร-ประภัสร์' : โดย...ภาณุมาศ ทักษณา)