
ข่มขืน! ควบคุมผู้ประท้วงหญิง (4)
นอกบ้านผ่านเมือง : ข่มขืน ! เครื่องมือควบคุมผู้ประท้วงหญิง (4) : โดย...บุญรัตน์ อภิชาติไตรสรณ์
ในเมื่อไม่สามารถพึ่งพาตำรวจแตงโมที่ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนได้ กลุ่มนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสตรีอียิปต์จึงได้ยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือผู้หญิงนักสู้เหล่านั้นเท่าที่จะทำได้ อาทิ ตั้งเป็นกลุ่ม "ปฏิบัติการต่อต้านการล่วงละเมิดทางเพศ" และกลุ่ม "ทาฮีร์บอดี้การ์ด" เพื่อคอยช่วยเหลือผู้ประท้วงหญิงที่ตกเป็นเหยื่อ รวมไปถึงการเปิดฮอตไลน์ให้แจ้งเหตุเมื่อมีการคุกคาม โดยกลุ่มอาสาสมัครทั้งชายหญิงจะรีบรุดไปช่วยเหลือโดยใช้สัญญาณไฟขับไล่ผู้คุกคาม จากนั้นจัดแจงให้เหยื่อสวมเสื้อผ้าแล้วพาไปยังเซฟเฮ้าส์ที่มีอยู่หลายสิบแห่งเพื่อให้ความช่วยเหลือทางการแพทย์ ทางจิตใจ และทางกฎหมาย ตลอดจนช่วยกันติดตั้งไฟฟ้าตามจุดต่างๆ มากขึ้น พร้อมกับเพิ่มการลาดตระเวนตามจุดต่างๆ
โซรายา บาห์กัต ผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรบุคคลวัย 29 ปี ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งกลุ่ม ทาฮีร์บอดี้การ์ด เผยว่าเธอตั้งกลุ่มนี้โดยอาศัยสื่อทางเลือกหรือโซเชียลมีเดียเป็นเครื่องมือในการระดมอาสาสมัคร หลังจากเห็นภาพข่าวโทรทัศน์ผู้ชายกลุ่มหนึ่งกำลังกลุ้มรุมทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่งขณะเดินทางไปร่วมชุมนุมประท้วงด้วย ผู้ชายกลุ่มนั้นทั้งกระชากเสื้อผ้าเธอจนหลุดลุ่ย ทั้งทำร้ายและลากเธอไปตามถนนอย่างไม่ปรานี จนทุกวันนี้ เธอยังคงอยู่ท่ามกลางความหวาดผวา เก็บตัวเงียบไม่ยอมพบใคร
กลุ่มทาฮีร์บอดี้การ์ดยังประกาศลั่นด้วยว่าจะไม่ยอมทนให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกต่อไป เพราะการคุกคามทางเพศไม่ได้เกิดขึ้นแค่ที่จัตุรัสทาฮีร์หรือกรุงไคโร แต่เกิดขึ้นทั่วอียิปต์ทั้งประเทศ
อันที่จริงการคุกคามและการรังควานทางเพศผู้หญิงในแดนสฟิงซ์ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ ผู้หญิงที่เดินไปไหนมาไหนตามถนนมักจะตกเป็นเหยื่อการคุกคามทุกรูปแบบ โดยเฉพาะจากแก๊งวัยรุ่นที่คอยกลั่นแกล้งผู้หญิงตามสวนสาธารณะหรือตามถนนในช่วงวันหยุดที่มีฝูงชนจำนวนมากออกไปเที่ยวนอกบ้านกัน
ผู้เชี่ยวชาญปัญหาสังคมหลายคนเชื่อว่า ส่วนหนึ่งอาจเป็นฝีมือของกลุ่มเคร่งศาสนาที่ต้องการต้อนผู้หญิงให้กลับไปอยู่แต่ในบ้านเหมือนในอดีต ไม่ให้ออกมาเรียกร้องร้องสิทธิเสรีภาพหรือปรากฏกายในที่สาธารณะดังที่เป็นอยู่ในขณะนี้ ทางหนึ่งที่จะทำได้ก็คือสร้างกำแพงแห่งความหวาดกลัวขึ้นโดยใช้การคุกคามทางเพศและการข่มขืนเป็นเครื่องมือ จากรายงานเมื่อปี 2551 ของศูนย์สิทธิสตรีในอียิปต์ระบุว่า มีผู้หญิงร้อยละ 83 เคยผ่านการล่วงละเมิดทางเพศไม่แบบใดก็แบบหนึ่งมาแล้ว
ทั้งหมดที่จะทำได้ก็คือผู้หญิงจะต้องก้ามข้ามกำแพงแห่งความหวาดกลัวนั้นให้ได้ หากต้องการมีชีวิตที่สดใสในอนาคต
--------------------
(นอกบ้านผ่านเมือง : ข่มขืน ! เครื่องมือควบคุมผู้ประท้วงหญิง (4) : โดย...บุญรัตน์ อภิชาติไตรสรณ์)



