บริการทางการเงิน-ไม่ทำร้ายศก.ไทย(จบ) | คมชัดลึก

                          สัปดาห์นี้มาผมขอแลกเปลี่ยนความเห็นเรื่องของการให้บริการทางการเงินในท้องถิ่นที่ห่างไกล หรือในชนบทกันต่อนะครับ หลังจากที่สัปดาห์ก่อน ผมเสนอไปแล้ว 3 ข้อ ก็ขอทิ้งท้ายต่ออีกสักข้อนะครับ

                          4.กำหนดมาตรการบังคับพร้อมการจูงใจให้กับเอกชน เช่น เปิดสาขาในเมืองต้องเปิดสำนักหรือจุดให้บริการในพื้นที่ที่ยังไม่มี พูดง่ายๆ คือใน 130 อำเภอที่ไม่มีใครมาขอเปิดสาขา ที่ไหนก็ตามให้เลือกในรายการ 130 อำเภอไปด้วยจะเอาแบบ 1 ต่อ 1 หรือ 2 ต่อ 1 ก็ตามใจ ขณะเดียวกันมูลค่าที่ดิน การก่อสร้างอาคาร สิ่งปลูกสร้างและอุปกรณ์ที่ลงไปเพื่อให้เกิดสาขานั้นๆ เอามาหักภาษีได้ 70% ดีไหม กำหนดการวัดผลสำเร็จในแบบคำขอเปิดสาขาเป็น Economic rate of return ไม่ใช่ Financial rate of return มองในด้านการช่วยลดต้นทุนคนในชุมชนเป็นหลัก

                          ลองคิดดูว่ามีสาขาหรือศูนย์ให้บริการทางการเงินที่โรงพยาบาล องค์การโทรศัพท์ สถานที่ราชการ คนมาติดต่อมีทุกข์เรื่องเงิน เรื่องสัญญา เรื่องนิติกรรมมีทนายอาสามาช่วย ปลอดภัยเพราะมีตำรวจอยู่ใกล้ๆ รูปแบบสาขาไม่เว่อร์ ไม่ต้องสวยเริด สวยเว่อร์จนชาวบ้านไม่กล้าเข้าไป เอาว่าพอดีไม่น่าเกลียด มีความสะอาดเป็นหลัก มีน้ำเย็นให้ดื่ม ผู้คนที่ให้บริการเป็นกันเองเป็นลูกเป็นหลานในอำเภอนั้นๆ พูดจาภาษาถิ่น มีความทันสมัยเพราะได้รับการสนับสนุน 3G จากองค์การโทรศัพท์ จะสัมภาษณ์กับเจ้าหน้าที่วิเคราะห์สินเชื่อก็ทำผ่าน Face time

                          เอกสารส่งที่จุดให้บริการนั้นไม่ต้องไปที่อื่นๆ เงินกู้ไม่ต้องมีวงเงินมากเอาแค่หลักแสน ผูกโยงกับโครงการ Micro finance product program ที่เน้นสร้างงาน สร้างอาชีพ ไม่ส่งเสริมเงินกู้เพื่อการบริโภคกินใช้ฟุ่มเฟือย ใครจะกู้ต้องทำบัญชีครัวเรือนมาส่งให้เห็นเป็นประจักษ์ ใครปลอมเอกสาร ไม่ซื่อสัตย์รับรองเรื่องจะเผยแพร่ในประชาคมแน่นอน มีการใช้กระบวนการให้สัจจะเพื่อการออมเพื่อการกู้ยืม เช่น เซ็นสัญญากันในโบสถ์ต่อหน้าพระประธานดีไหม

                          หากเป็นการขอเงินกู้เยอะๆ ให้เป็นเรื่องการส่งต่อให้จังหวัด ภาค เขตรับไปภายใต้เงื่อนไขลูกค้าต้องไม่เดินทางไปหา มาที่สาขาอำเภอตามวันที่นัด ใช้เทคโนโลยีผ่านคอมพิวเตอร์เป็นหลัก (ผมเอามาจากโฆษณาประโยชน์ของการมี 3G) มีการวัดความสำเร็จจากการที่คนคืนถิ่น มีธุรกิจเล็กๆ เพิ่มขึ้น วัดจากกิจกรรมการให้ความรู้ทางการเงินจากการประเมินผลของผู้เข้าอบรม ผลสำเร็จที่ทำกับโรงเรียนประจำอำเภอ จำนวนผู้ทำบัญชีครัวเรือนอย่างต่อเนื่อง ท้ายสุดสถานที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในหลายที่หลายแห่งที่ใหญ่โตน่าจะผันมาทำประโยชน์ได้ดี

                          "การมีคนไทยหลายแสนคนใน 130 กว่าอำเภอที่ไม่มีสาขาธนาคารตั้งอยู่เลย ทำให้ประชาชนไม่สามารถฝากเงินกับธนาคาร ไม่สามารถขอสินเชื่อจากธนาคาร ไม่ว่าธนาคารรัฐหรือเอกชน คนมีฐานะจะฝากเงินต้องนั่งรถไปฝากถึงในจังหวัด ถือเป็นความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจในชนบทไทย มานานแล้ว" คำกล่าวสัมภาษณ์ท่านรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังครั้งนี้น่าจะเป็นสัญญาณที่บ่งบอกได้ว่า ทุนนิยมที่น่ารักมองสังคมอยู่ดีมีสุขเป็นเป้าหมายน่าจะทำได้และตอบโจทย์การปรับสมดุลอีกเรื่องหนึ่งของประเทศไทยเรา...วิพากษ์วิจารณ์กันให้ตกผลึกและลงมือกัน ช่วยกันอีกครั้งนะครับ

 

 

--------------------

(สวัสดีเศรษฐกิจ : รูปแบบบริการทางการเงิน เพื่อสังคมที่ไม่ทำร้ายศก.ไทย (จบ) : โดย...สุรพล โอภาสเสถียร)