
'เราจะเป็นลมหายใจของกันและกัน'
'เราจะเป็นลมหายใจของกันและกัน' : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...เสาวลักษ์ คงภัคพูน // พงษ์พัฒน์ ไตรพิพัฒน์
ความสวยงามของเมืองไทย อากาศดี คนมีน้ำใจ ยิ้มแย้มแจ่มใส ค่าครองชีพถูก เป็นข้อมูลที่ "เอินสท์ มัตธิแอส " วิศวกรบริษัทใหญ่ในออสเตรียรับทราบเสมอจากเพื่อนฝูงที่มักเลือกจะมาพักผ่อนในเมืองไทยในช่วงฤดูหนาวอันแสนหนาวเหน็บของเมืองเวียนนาบ้านเกิด สร้างความทุกข์ทรมาณในการดำรงชีวิตประจำวันอย่างมากที่สุด เมื่อหลายปีก่อน เขาตัดสินใจใช้วันหยุดพักผ่อนประจำปี ด้วยการแพ็คกระเป๋าเดินทางมาท่องเที่ยวในเมืองไทย มุ่งหน้าสู่ "ภูเก็ต" เมืองแห่งทะเลสวย น้ำใส เมืองยอดนิยมของนักท่องเที่ยวต่างชาติ
อาจจะด้วยโชคไม่เข้าข้าง หรือ "เอินสท์" ตั้งความหวังไว้สูง เขาบอกว่า ครั้งนั้นกลับต้องพบกับความผิดหวังจากบางคนที่เห็นแก่ตัว และถูกหลอกลวง จนทำให้ตัดสินใจหนีไปพักบนเขาหลักแทน ที่นี่ ธรรมชาติเงียบสงบและผืนฟ้ากว้าง ทำให้"เอินสท์" กลับมารู้สึกหลงรักเมืองไทยอีกครั้ง เมื่อกลับไปออสเตรีย จึงได้พยายามสืบค้น ศึกษาประเทศไทย หาข้อมูลจากอินเตอร์เนต และพบว่า แท้จริงแล้วเมืองไทยน่าอยู่ มีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย หลากหลายรสชาติ หลายบรรยากาศ และประเทศไทยไม่มีภัยพิบัติรุนแรง อีกแง่มุมหนึ่งประชาชนคนไทยส่วนใหญ่น้ำใจงาม
เมื่ออายุมากขึ้น "เอินสท์" ตัดสินใจขอเกษียณจากงานก่อนครบกำหนด เพื่อใช้ชีวิตท่องเที่ยวให้คุ้มค่ากับที่เหนื่อยมาทั้งชีวิต ตัดสินใจหาคนไทยน้ำใจงามพาเที่ยว แนะนำประเทศไทย และด้วยอาจเป็นเพราะ "เราคู่กัน " มาแต่ชาติปางก่อน จึงได้พบกับ "ภรภัทร หรือ น้อย สำราญ" ม่ายสาวชาวอุทุมพรพิสัย ศรีสะเกษ ที่แยกทางเดินกับสามีชาวไทย แบกหัวใจช้ำๆไปทำงานเป็นพยาบาลที่กรุงเทพ เพื่อลืมเรื่องราวความทุกข์แต่หนหลัง
"น้อย"แสวงหาเพื่อนใหม่ชาวต่างชาติผ่านทางเวปไซด์ต่างๆ เพื่อได้พูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างถิ่น และที่สุดก็พูดคุยถูกคอกับ "เอินสท์" สองเดือนที่ใช้วิธีพูดคุยกันผ่านระบบอินเตอร์เนต เปลี่ยนมาเป็นนัดหมายพบกัน โดยฝ่ายสาวรับจะเป็นไกด์พาเพื่อนฝรั่งเที่ยวเมืองไทยด้วยความยินดี
เมื่อพบหน้ากันครั้งแรกต่างก็ประทับใจในกันและกัน แม้ว่าพูดคุยแบบรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็มิใช่อุปสรรคในการคบหา เมื่อครบกำหนดที่เอินสท์ต้องเดินทางกลับ ครั้งนี้ขอให้น้อยไปประเทศออสเตรียด้วยกัน ซึ่งกว่าน้อยจะตอบตกลง ก็ได้ถามเพื่อน ญาติสนิท ผู้รู้ สอบประวิตอย่างชัดเจนก่อนที่จะตัดสินใจเดินทางติดตามไปออสเตรียด้วย
เมื่อเดินทางไปถึงพบว่า บ้านของเอินสท์ อบอวลด้วยไออุ่น การต้อนรับของครอบครัวสุดแสนประทับใจ ทำให้น้อย ตัดสินใจที่จะรัก...รัก เอินสท์ ตลอดไป
เมื่อกลับเมืองไทย "เอินสท์ " ก็มาเที่ยวที่บ้านเกิดของน้อย ที่จังหวัดศรีสะเกษ เอินสท์ ได้มาพบบรรยากาศบ้านนอกจังหวัดศรีสะเกษ ทำให้ประทับมากยิ่งขึ้น เร่งทำเรื่องเอกสารของน้อยเพื่อที่จะได้เดินทางไปแต่งงานกันที่ออสเตรีย เมื่อวีซ่าผ่าน น้อยได้เดินทางไปออสเตรียอีกครั้งในฐานะแฟนของ เอินสท์ และเมื่อถึงออสเตรีย เอินสท์ ได้ขอน้อย แต่งงาน จากนั้นก็ลาออกจากงานวิศวกร แต่ยังเป็นที่ปรึกษาให้บริษัทเก่าอยู่ เพราะบริษัทยอมรับในฝีมือของ เอินสท์ ทำให้ทั้งสองมีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น ท่องเที่ยวไปยังสถานที่ต่างๆ ด้วยกันมากขึ้น และทั้งสองตั้งแน่วแน่ที่จะ รัก..รักกันตลอดไป...
เอินสท์ บอกว่า ทำงานมาตลอดครึ่งชีวิต วันนี้มาพบว่าแท้จริงของชีวิตแล้ว ความสุขอยู่ตรงหน้า ไขว่คว้าและเก็บรักษาให้ดีที่สุด นานที่สุด เกิดมามีชาติเดียว เพราะชาติที่แล้วก็จำไม่ได้ ชาติหน้าก็ไม่รู้จะมีหรือไม่ เพราะฉะนั้น เมื่อมาพบกับน้อย สาวไทย ที่เมื่อพบแล้วหลงรักอย่างมาก ทำให้ไม่อยากใช้ชีวิตคนเดียวอีกต่อไป จากนี้เราจะมีเวลาให้กันและกันตลอดไป
" ในบ้านไม่มีทีวีดู เพราะทีวีจะสร้างสิ่งมัวเมาให้ จะพรากเวลาส่วนตัวของเราไปจากกัน ทีวีก็มีเพียงละคร และโฆษณา เท่านั้น หากจะดูข่าวสารบ้านเมืองก็จะเสียเวลาเข้าเวบไซต์ เพียง 1 ชั่วโมงตอนเช้า และอีก 1 ชั่วโมงตอนเย็น ก็จะทราบข่าวสารบ้านเมือง รวมทั้งอากาศที่ไหนอยู่ที่เท่าใด เวลาส่วนตัวของทั้งคู่ก็จะไม่หายไปไหน จะมีกันและกันตลอดไป ตอนนี้ใช้ชีวิตตั้งอยู่บนความไม่ประมาท เพราะเชื่อว่าชีวิตของเรามีเพียงชาตินี้ชาติเดียว "
"น้อย" บอกว่า เมื่อได้คุยกัน ก็ทำให้มีความรู้สึกว่า เจอคู่ของเราที่รอมานาน และเมื่อได้พบกันจริงๆ ก็ยิ่งแน่ใจว่าใช่ จากนั้นได้ไปเที่ยวไทย เที่ยวออสเตรียด้วยกัน ยิ่งทำให้มั่นใจมากขึ้น เขาชอบเมืองไทย บรรยากาศดี คนไทยมีน้ำใจงาม โดยเฉพาะคนที่อยู่บ้านนอก อย่างจังหวัดศรีสะเกษ คนเฒ่าคนแก่มีน้ำใจ อาหารอร่อย
" เราตกลงกันว่า เพื่อไม่ให้เสียทั้งสองครอบครัว จะอยู่เมืองไทย 6 เดือน และจะไปอยู่ออสเตรีย 6 เดือน โดยขณะที่เมืองไทยเข้าสู่ฤดูหนาว ที่ เมืองลินซ์ ประเทศออสเตรีย จะหนาวมาก ถึงลบ 30- 50 องศา แต่พอเมืองไทยร้อน ที่ เมืองลินซ์ ประเทศออสเตรีย จะเป็นฤดูใบไม้ผลิ พอดี จึงทำให้เราอยู่ได้ทั้ง 2 เมืองในรอบ 1 ปี นอกจากการท่องเที่ยวไปยังเมืองต่างๆ ประเทศต่างๆ นอกจากประเทศที่เราไปเกือบจะครบทุกแห่ง ทุกภาคแล้ว "
.........................................
( 'เราจะเป็นลมหายใจของกันและกัน' : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...เสาวลักษ์ คงภัคพูน // พงษ์พัฒน์ ไตรพิพัฒน์)



