นิรโทษเผาเมือง? | คมชัดลึก

              วันอังคารนี้ แนวร่วม 29 มกราปลดปล่อยนักโทษการเมือง นัดรวมตัวเสนอร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญว่าด้วยนิรโทษกรรมและขจัดความขัดแย้ง ของคณะนิติราษฎร์ ซึ่งต่างกับ นปช.ที่เสนอให้ออกพระราชกำหนด และอุกฤษ มงคลนาวิน ที่เสนอร่างพระราชบัญญัติ

              ทั้ง 3 แนวทางต่างกัน แต่ผลเบื้องต้นเหมือนกัน คือนิรโทษกรรมให้ทั้งมวลชนเสื้อแดงและเสื้อเหลืองที่ต้องคดีจากการชุมนุมทางการเมือง ซึ่ง ณ วันนี้มีมวลชนเสื้อแดงถูกคุมขังอยู่ 21 คน เสื้อเหลือง 1 คน ขณะที่แกนนำทั้งสองฝ่ายได้ประกันตัว

              พรรคประชาธิปัตย์และสื่อกระแสหลักตั้งป้อมค้านแต่แรก ตั้งแง่ว่าจะช่วยทักษิณ แต่ต่อให้เคลียร์ว่าไม่เกี่ยวกับทักษิณ ก็ยังค้านอยู่ดี หรือบอกว่านิรโทษเฉพาะมวลชน ไม่นิรโทษแกนนำ ก็ยังค้านอยู่ดี

              เพราะมวลชนเสื้อแดงที่ติดคุกคือสัญลักษณ์แห่งความเกลียดชังของคนกรุงคนชั้นกลางต่อ “แดงเผาบ้านเผาเมือง” และเป็น “เครื่องมือ” โจมตีรัฐบาลว่าได้อำนาจมาเพราะเผาบ้านเผาเมือง แล้วจะช่วยพวกตัวเอง

              แน่นอนว่าถ้านิรโทษทั้ง 2 ฝ่าย ในความเป็นจริง เสื้อแดงได้อานิสงส์มากกว่าเสื้อเหลือง แม้การยึดราชประสงค์ “เผาบ้านเผาเมือง” กับการยึดทำเนียบ ยึดสนามบิน สร้างความเสียหายไม่แพ้กัน แต่เพราะม็อบเสื้อเหลืองได้รับการปกป้องจากกระแสคนกรุง สื่อ นักวิชาการ ตลอดจนทหาร ผู้นำฝ่ายค้านครั้งนั้นอภิปรายในสภา คัดค้านการใช้ พ.ร.ก.ฉุกเฉินกับม็อบยึดทำเนียบ แต่พอเสื้อแดงบุกสภา ยังไม่ได้ยึดเลย ตัวเองก็ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินร้ายแรง

              การใช้ความรุนแรงจากรัฐที่แตกต่างกัน ทำให้การตอบโต้ของมวลชนที่กลายเป็นความผิดอาญา รุนแรงแตกต่างกัน ถ้าตอนนั้น ทหาร “กระชับพื้นที่” ม็อบยึดสนามบิน ก็คงจะตายหลายร้อยศพ และสุวรรณภูมิคงแหลกเป็นจุณ

              แต่เพราะกระแสสังคมปกป้อง ม็อบเสื้อเหลืองจึงแทบไม่โดนคดีอะไรเลย จนบัดนี้แกนนำก็ยังเลื่อนนัดผัดฟ้อง มีคนเดียวที่ติดคุกคือมวลชนที่ขับรถชนตำรวจ ซึ่งศาลชั้นต้นให้รอลงอาญา แต่ศาลอุทธรณ์พลิกจำคุก ขณะที่เสื้อแดง นอกจากคนตายเกือบ 100 ศพที่ถูกคนกรุงพิพากษาว่า “สมควรตาย” เพราะเผาเมือง (ทั้งที่พวกเขาตายก่อนเกิดการเผา) หลังเหตุการณ์ มวลชนเสื้อแดงยังถูกกวาดจับไป 1,857 คน ส่งตัวขึ้นศาล 59 แห่ง

              คนเหล่านี้คือคนยากจน หาเช้ากินค่ำ ซึ่งปกติเมื่อถูกตำรวจจับ ก็ยากจะได้รับความยุติธรรม เมื่อถูกจับใต้ตราบาป “เสื้อแดง” ภายใต้สถานการณ์ฉุกเฉิน ก็ยิ่งประสบเคราะห์กรรมหนักไปใหญ่ พวกเขาไม่มีเงินจ้างทนาย ไม่มีใครให้คำปรึกษา เพราะแกนนำตอนนั้นถ้าไม่ถูกจับก็หนี จึงต้องสู้คดีตามยถากรรม บางคนไม่มีความผิดอะไรเลย สุดท้ายก็ยังโดนความผิดฐานฝ่าฝืน พ.ร.ก.ฉุกเฉิน คุก 1 ปี สารภาพลดเหลือ 6 เดือน ซึ่งส่วนใหญ่ก็ยอมเพื่อจะได้พ้นโทษ

              คดีเสื้อแดงหลายคดีมีข้อกังขาว่าถูกยัดเยียดพยานหลักฐาน เช่น คดี 5 บอดใบ้ที่วัดตะพาน จำเลย 5 คน คนหนึ่งตาบอดข้างหนึ่ง อีกคนหูหนวกเป็นใบ้ ถูกทหารจับฐานมีวัตถุระเบิด ศาลยกฟ้องเพราะหลักฐานไม่ได้มาพร้อมกับตัวจำเลย แต่ก็ติดคุกฟรีเป็นปี

              คดีผู้หญิงยิง ฮ. ศาลยกฟ้องแม่ค้า แท็กซี่ และคนสวน ซึ่งดีเอสไออ้างว่าพบถุงกอล์ฟใส่อาวุธอยู่ในท่อน้ำหน้าบ้าน แต่อาวุธทั้งหมดไม่มีลายนิ้วมือ และท่อน้ำกว้างแค่ 14 ซม. ถุงกอล์ฟยัดไม่ลง นี่คือคดีที่พรรคประชาธิปัตย์เอาไปตีปี๊บว่าจับ “ชายชุดดำ” ได้ ทั้ง 3 ติดคุกฟรีอยู่ 15 เดือน

              ถามว่าคดีที่ตัดสินไปก่อนนี้มีบ้างไหมที่จำเลยไม่มีโอกาสสู้ เสียเปรียบทุกประตู

              บางคดี มวลชนเข้าไปร่วมในเหตุการณ์จริง เช่น วันชัย รักสงวนศิลป์ ผู้เสียชีวิตในเรือนจำก่อนปีใหม่ เป็นคนรับจ้างดายหญ้า โกรธแค้นที่ม็อบเสื้อแดงถูกปราบ ไปร่วมชุมนุมที่ศาลากลางจังหวัดอุดรธานี มีภาพวันชัยยืนข้างถังน้ำมัน เป็นเหตุให้ติดคุก แต่ถามว่าคนรับจ้างดายหญ้าเป็นตัวตั้งตัวตีวางแผนเผาศาลากลางหรือ เขาควรได้รับนิรโทษไหม

              ใครเผาตึกเซ็นทรัลเวิลด์ ผมไม่เชื่อว่าแค่มวลชนที่โกรธแค้นจะใช้เศษผ้า ระเบิดขวด บั้งไฟ เผาตึกใหญ่โตขนาดนั้นได้ มันต้องมีกองกำลังที่จัดตั้งมา แต่คนที่ติดคุก คนที่ตกเป็นเหยื่อความเกลียดชัง คือคนหาเช้ากินค่ำที่อยู่ในเหตุการณ์

              กระนั้นคนกรุงที่รักเด็ก รักธรรมชาติ บริจาคผ้าห่มกันหนาวให้คนจน ก็บอกว่าต้องไปมีเมตตากับคนพวกนี้ทำไม ในเมื่อมันอยากเป็นเสื้อแดง

..............

(หมายเหตุ : นิรโทษเผาเมือง? : ว่ายทวนอารมณ์ โดยใบตองแห้ง  [email protected])