เลือกผู้ว่าฯผิดคิดจนกรุงเทพฯทลาย | คมชัดลึก

               ในบรรดาผู้สมัครรับเลือกตั้งชิงตำแหน่งผู้ว่าฯ กทม. นั้น พอจะจำแนกได้ 4 ประเภท ประเภทแรกคือผู้สมัครที่มีความพร้อมมาตั้งแต่ในมุ้ง คือนอกจากตัวผู้สมัครจะมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปแล้ว ก็ยังมีฐานเสียงในจำนวนที่ค่อนข้างแน่นอน มีเงินทองที่ใช้ในการดำเนินงานอย่างเต็มไม้เต็มมือ และที่สำคัญคือสังกัดพรรคการเมืองใหญ่

               ประเภทที่สอง เป็นคนมีชื่อเสียงในระดับหนึ่ง มีความมุ่งมั่นตั้งใจที่จะทำงานใหญ่ แต่มีจุดอ่อนที่ขาดฐานเสียงสนับสนุน ขาดเงินทอง และมักเป็นผู้สมัครอิสระที่ไม่สังกัดพรรคการเมือง

               ประเภทที่สาม เป็นนักวิชาการที่ร้อนวิชา มีความคิดในเชิงทฤษฎีหรืออุดมคติ แน่นอนว่าคนประเภทนี้ไม่ค่อยจะมีฐานเสียง ไม่มีเงิน และไม่มีพรรคมีพวก จัดอยู่ในพวก “ตัวกูผู้เดียวจะสู้ตาย” แล้วก็มักจะได้ตายสมใจเสมอ

               ประเภทสุดท้าย เป็นคนที่ได้ยินเสียงปี่เสียงกลองไม่ได้ ต้องลุกขึ้นมารำป้อทุกทีไป แม้จะรู้ว่าชาตินี้ไม่มีทางที่จะเอาชนะใครได้ หรือคนอื่นจะเห็นเป็นเรื่องขบขันอย่างไรก็ไม่สนใจ ถือว่าเป็นสีสันอย่างหนึ่งของการเลือกตั้ง

               ผมจะไม่พูดถึงผู้สมัครประเภทแรกและประเภทหลัง เพราะท่านผู้อ่านคงจะพอมองเห็นภาพอยู่แล้ว แต่อยากจะพูดถึง ประเภทที่สอง และประเภทที่สาม

               ผู้สมัครประเภทที่สองนั้น ในอดีตที่ผ่านมาก็มีผู้สมัครอิสระหลายคนที่ถือว่าเป็นม้านอกสายตา สามารถที่จะควบเข้าเส้นชัยได้ โดยมีเงื่อนไขสำคัญคือผู้สมัครคนนั้นจะต้องมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ มีนโยบายที่โดนใจประชาชน มีเครือข่ายในเชิงลึกพอสมควร และสามารถที่จะสร้างกระแสหรืออาการฟีเวอร์ให้เกิดขึ้นได้

               และปัจจัยอีกประการหนึ่งก็คือเป็นช่วงที่คนเอือมระอากับพรรคการเมือง และผู้สมัครซึ่งครองตำแหน่งอยู่เดิม ซึ่งบอกได้ว่าเหตุประจวบเหมาะดังกล่าวไม่ใช่จะเกิดขึ้นบ่อยๆ และผู้สมัครในงวดนี้บางคนที่คิดว่าจะเข้ามาเป็นตัวแทรกกลาง เพราะประชาชนคงจะเบื่อหน่ายความขัดแย้งของพรรคการเมืองใหญ่นั้น ก็อาจจะเป็นความคิดที่เก่าไปสักหน่อย เพราะสถานการณ์ในปัจจุบัน แม้ความขัดแย้งจะยังดำรงอยู่แต่ก็ไม่ได้ลุกโชนเหมือนเมื่อ 4 ปีที่แล้ว

               และคนเริ่มเรียนรู้ที่จะรักษาสภาพ “ไม่มีสงคราม-ไม่มีสันติภาพ” เอาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดังนั้น ผู้สมัครประเภทนี้จึงต้องคิดหาวิธีที่จะทำให้ตัวเองมีความโดดเด่นจนเป็นที่สะดุดตา และชูนโยบายที่เจ๋งจริงๆ สัก 2-3 เรื่อง ไม่ใช่เปะปะไปหมด และเมื่อใดที่สามารถสร้างกระแสขึ้นมาได้ เมื่อนั้นก็มีโอกาสได้-เสีย

               สำหรับผู้สมัครประเภทที่สามนั้น อาการน่าเป็นห่วงกว่าเพื่อน เพราะถึงแม้จะมีความรู้ ความคิดดีๆ แต่ปัญหาใหญ่อยู่ที่การสื่อสาร เพราะทำอย่างไรความคิดของคุณจึงจะได้ถึงประชาชนในวงกว้าง และทำอย่างไรประชาชนจึงจะเข้าใจในสิ่งที่คุณคิด รวมทั้งมั่นใจว่าคุณเป็นคนเดินดินกินข้าวแกง ไม่ใช่เพิ่งลงมาจากหอคอยงาช้าง หรือเป็นศาสตราจารย์สติเฟื่อง ปัญหาเหล่านี้ไม่ได้ยากเหมือนกับการคำนวณสูตรทางฟิสิกส์ แต่นักวิชาการหลายคนก็มักจะตายน้ำตื้น

               ผู้สมัครทั้งสี่ประเภท ท่านจะรักใคร ชอบใคร เลือกใคร ก็เป็นสิทธิของท่าน แต่รำลึกไว้อย่างหนึ่งว่า 4 ปี เราถึงจะมีโอกาสเลือกผู้ว่าฯ กทม.สักครั้งหนึ่ง โบราณว่าปลูกเรือนผิดคิดจนเรือนทลาย แต่ถ้าเลือกผู้ว่าฯ ผิด ก็เห็นทีจะต้องคิดกันจนกทม.ทลายแหละครับ

               ท้ายคอลัมน์วันนี้ ขอเชิญชมละครเพลงแฟนตาซี “เธอเท่านั้น สุนทราภรณ์ เดอะมิวสิคัล” ในบรรยากาศละครเวทีนำแสดงโดย "บอย" พิษณุ นิ่มสกุล, "ฝ้าย" ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล, "อี๊ฟ" พุทธธิดา ศิระฉายา ฯลฯ จัดโดย เจ เอส แอล โกลบอล มีเดีย และมูลนิธิสุนทราภรณ์ แสดงที่โรงละครเอ็ม เธียเตอร์ ถนนเพชรบุรี กทม. เพียง 11 รอบตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม-17 กุมภาพันธ์ 2556 ติดต่อจองบัตรได้ที่ไทยทิคเก็ตเมเจอร์ ทุกสาขา

...........

(หมายเหตุ : เลือกผู้ว่าฯผิดคิดจนกรุงเทพฯทลาย : วันเว้นวันจันทร์ พุธ ศุกร์กับประภัสสร เสวิกุล)