บริการทางการเงิน-ไม่ทำร้ายศก.ไทย(1) | คมชัดลึก

                          วันนี้ผมต้องบอกว่านโยบาย 1 ตำบล 1 ธนาคารของท่านกิตติรัตน์ ณ ระนอง รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เพื่อสร้างกลไกทางกายภาพในการเข้าถึงบริการทางการเงินให้เกิดความทั่วถึง สะดวก ปลอดภัย มีต้นทุนที่ถูกไม่เป็นภาระทางการเงินต่อผู้คนในชนบทมากเกินสมควร

                          จากข้อมูลที่ปรากฏในข่าวสารทางสื่อมวลชนระบุว่าประเทศไทยมีจำนวน 800 อำเภอ แต่มีจำนวน 130 อำเภอ ที่ไม่มีสำนักงานสาขาของธนาคารใดตั้งอยู่เพื่อให้บริการประชาชนเลย และท่านยังแนะนำว่าควรนำเอาแนวคิดการดำเนินกิจกรรมเพื่อสังคม หรือ ซีเอสอาร์ หรือนำงบประชาสัมพันธ์ของธนาคารเปลี่ยนเป็นงบจัดตั้งสำนักงานสาขาแทน โครงการแบบนี้น่าจะเรียกได้ว่า "การเงินเพื่อสร้างความมั่นคงยั่งยืนให้สังคม"

                          เราลองมาคิดดีๆ นะครับ อย่างร้านสะดวกซื้อ ทำไมจึงมีให้บริการกระจายไปจนถึงระดับตำบล ส่วนในระดับอำเภอไม่ต้องพูดถึง ผมว่ามีอยู่เพียบ บริการทางการเงินด้านการโอน รับชำระก็มีรองรับ หรือจะเป็นไปรษณีย์ก็มีบริการ หากเราสามารถหารูปแบบธุรกิจการให้บริการทางการเงินแบบต้นทุนต่ำ (Low cost financial service) หรือ บริการการเงินเพื่อชนทุกชั้น (Financial for all) โดยทำไปพร้อมๆ กับการส่งเสริมความรู้ให้แก่เยาวชน นักเรียน ผู้ประกอบการรายย่อย หรือแม้แต่กลุ่มแม่บ้าน กลุ่มสหกรณ์ที่มีการค้าขายสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ หรือโอท็อป ให้ยกระดับขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ ทำในลักษณะโครงการ "รู้ไว้จะไม่จน" อะไรประมาณนี้

                          ผมขอลองเสนอแบบนี้นะครับ ติชมให้ความเห็นกันมากๆ นะครับ เพื่อบ้านเพื่อเมืองของเรา

                          1. สาขาที่จะตั้งให้ใช้สถานที่ร่วมกับไปรษณีย์ องค์การโทรศัพท์ หรือบนที่ว่าการอำเภอได้หรือไม่ จะได้ไม่ต้องมีต้นทุนในการลงทุนสิ่งปลูกสร้างมากเกินไป ทำเป็นความร่วมมือระหว่างกัน (เอ็มโอยู) หรือ Co location initiatives ได้ไหม

                          2. เอาตู้ยามของตำรวจ หรือจุดตรวจในเมืองของตำรวจไปตั้งร่วมด้วยเพื่อความปลอดภัย และอาจมีการให้บริการรับแจ้งความ ในบางวันของสัปดาห์เหมือนที่ครั้งหนึ่งธนาคารที่ย่านสีลมมีตำรวจตั้งโต๊ะรับแจ้งทุกวันพุธ ขอความร่วมมือสภาทนายความส่งทนายอาสามาให้คำปรึกษาในสถานที่ในบางวันของสัปดาห์ด้วยยิ่งดี ลองคิดดูสาขาธนาคารเป็นที่พักพิงเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจของผู้คน

                          3. ลองคิดว่าเอาสาขาธนาคารไปตั้งในอนามัยอำเภอ หรือโรงพยาบาลอำเภอได้ไหม ท่านลองไปดูที่โรงพยาบาลรามาฯ โรงพยาบาลศิริราชสิครับ เราก็ย่อส่วนลงมาเท่านั้น ทั้งข้อ 1-3 คิดจากพื้นฐานที่ว่าคนในอำเภอเขาไปที่ไหนกันเป็นส่วนใหญ่ บวกกับการลดต้นทุนการปลูกสร้าง ใช้ของหลวงที่มีอยู่เดิมเป็นหลักได้ไหม

                          ข้อเสนอของผมยังไม่จบแค่นี้นะครับ แต่ด้วยพื้นที่ในกระดาษมีจำกัด ไว้สัปดาห์หน้าผมจะมาพูดคุยในเรื่องแนวทางการที่จะทำให้สังคมที่อยู่ห่างไกล สามารถเข้าถึงบริการทางการเงินได้ทั่วถึงมากกว่าที่เป็นอยู่ในขณะนี้ เพื่อสร้างความมั่นคงยั่งยืนให้สังคมไทย

 

 

--------------------

(สวัสดีเศรษฐกิจ : รูปแบบบริการทางการเงิน เพื่อสังคมที่ไม่ทำร้ายศก.ไทย (1) : โดย...สุรพล โอภาสเสถียร)