
รัฐมนตรีโนเนม...ใครต้องรับผิดชอบ
ผลสำรวจของเอแบคโพลล์ที่บอกว่ามีรัฐมนตรีโนเนม 10 คน แปลว่าประชาชนส่วนใหญ่ที่ถูกสอบถามนั้นไม่รู้จักรัฐมนตรีเหล่านี้ 43% บ้าง, 42% บ้าง, 40% บ้าง, 39% บ้าง บอกว่าไม่รู้ว่าคนเหล่านี้เป็นรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีช่วย
น่าสังเกตว่าส่วนใหญ่เป็นรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาฯ กระทรวงวัฒนธรรม กระทรวงพลังงาน และกระทรวงคมนาคม สะท้อนว่านี่เป็นความล้มเหลวของทั้งระบบการเมือง และระบบตรวจสอบโดยสื่อมวลชน และการเมืองภาคประชาชน
เพราะว่าถ้าหากคนเหล่านี้ไม่มีผลงาน สะท้อนให้เห็นว่าประชาชนทั่วไปไม่รู้ว่าเขาทำอะไร ก็แปลว่าตัวรัฐมนตรีเองนั้นไม่มีฝีไม้ลายมือ
รัฐมนตรีบางคนเหล่านี้ถูกสัมภาษณ์เรื่องเป็นรัฐมนตรีโนเนม บอกว่าเป็นเพราะขาดประชาสัมพันธ์ ยืนยันว่าได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเข้มแข็ง
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็แปลว่าสื่อมวลชนก็ดี การเมืองภาคประชาชนก็ดี ไม่ได้ไปตรวจสอบการทำงานของคนเหล่านี้ ที่ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีช่วย แปลว่ารัฐมนตรีเองไม่สามารถจะชี้แจงบอกกับประชาชน ว่าตัวเองทำอะไรไป
ขณะเดียวกันก็แปลว่าสื่อมวลชนเอง กลุ่มเอ็นจีโอ กลุ่มการเมืองภาคประชาชน กลุ่มที่ควรจะตรวจสอบการทำงานของกระทรวงต่างๆ โดยเฉพาะกระทรวงสำคัญอย่างกระทรวงศึกษา กระทรวงพลังงาน รวมไปถึงกระทรวงวัฒนธรรม ไม่มีใครตรวจสอบเลยหรืออย่างไรว่า รัฐมนตรี, รัฐมนตรีช่วยเหล่านี้ทำงานตามเป้าหมายที่วางเอาไว้หรือที่รับปากกับประชาชนหรือไม่
ความจริงแล้วการเมืองไม่ควรจะมีรัฐมนตรีโนเนม อาจจะมีรัฐมนตรีที่ไม่ให้สัมภาษณ์สื่อบ่อย แต่ว่าต้องมีผลงาน ผลงานนั้นจะมาจากไหน ผลงานมาจากคนที่เกี่ยวข้อง มาจากการที่สื่อทำหน้าที่ตรวจสอบ จะมาจากกลุ่มกดดัน กลุ่มการเมืองภาคประชาชนที่จะคอยบอกประชาชนว่า รัฐมนตรีทั้งหลายทำงานได้มากน้อยแค่ไหนอย่างไร
ฉะนั้นเมื่อมีการสำรวจพบว่าประชาชนส่วนใหญ่ไม่รู้จักรัฐมนตรี 10 คนนี้ ก็แปลว่าเป็นความล้มเหลวทั้งระบบการเมือง ระบบตรวจสอบของสื่อมวลชน และของการเมืองภาคประชาชน จะโทษใครฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอย่างเดียวไม่ได้
สุทธิชัย หยุ่น



