เลือกตั้งสหรัฐกับละครน้ำเน่าแบบไทยๆ | คมชัดลึก

              ต้องขอบคุณเทคโนโลยีการสื่อสารโทรคมนาคมที่ทำให้โลกใบนี้แทบจะไร้ซึ่งพรมแดน ระยะทาง ความห่างไกลไม่ได้เป็นอุปสรรคขัดขวางข้อมูลข่าวสาร เพราะเพียงไม่กี่ชั่วโมงภายหลังปิดหีบเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ประชากรทั่วโลกรวมถึงประชาชนคนไทยทั้งหลายซึ่งอยู่ทวีปตรงกันข้ามก็สามารถล่วงรู้แล้วว่าใคร ผู้ใดได้รับชัยชนะ เป็นประธานาธิบดีคนต่อไป

               การเลือกตั้งประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาเป็นประเด็นที่สื่อมวลชนทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทยให้ความสำคัญสนใจเป็นพิเศษ ถึงขนาดสำนักข่าวต่างๆโดยเฉพาะสถานีโทรทัศน์ทั้งฟรีทีวีและทีวีดาวเทียม ต่างพากันส่งทีมข่าวบินไปเกาะติด ตามทำข่าวถึงสหรัฐอเมริกา

               หนังสือพิมพ์-เว็บไซต์ต่างๆ ก็เปิดพื้นที่พิเศษ รายงานข่าวการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกากันเอิกเกริกครึกโครม

               หลายวันที่ผ่านมานี่ เข้าอินเทอร์เน็ต พลิกหน้าหนังสือพิมพ์ หรือเปิดโทรทัศน์ไปช่องไหนก็จะเต็มไปด้วยข่าวการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา

               อย่างไรก็ตาม เป็นที่น่าสงสัยใคร่ครวญอยู่ไม่น้อยว่าข่าวสารการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาได้ซึมซาบ ก่อผล เกิดประโยชน์อย่างไรบ้างต่อประชาชนคนในประเทศนี้

               มีใครเข้าใจ เข้าถึง “ประชาธิปไตย” อันเป็นแก่นแท้ สาระของข่าวการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาบ้าง เริ่มตั้งแต่นิยามความหมายของประชาธิปไตย รูปแบบการปกครอง โครงสร้างของรัฐ ความสัมพันธ์กับประชาชนผู้เป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตยที่แท้จริง ตลอดจนการตรวจสอบ-ถ่วงดุลนักการเมือง

               สดับตรับฟังติดตามข่าวสารแล้วสงสัยกันหรือไม่ว่าเหตุไฉน ไยการนำเสนอนโยบายผ่านการ “ดีเบต” ของผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี จึงเป็นที่ยอมรับจนกลายเป็นวัฒนธรรมในการเลือกตั้งไป โดยไม่มีใครเห็นเป็นแค่เรื่องของการตีฝีปากหรือดีแต่พูด

               ไม่มีข้ออ้าง ไม่มีคำแก้ตัวใดๆ ที่ผู้เสนอตัวเป็นประธานาธิบดีจะปฏิเสธการดีเบต และไม่มีประชาชนคนไหนพลอยเห็นดีเห็นงาม สนับสนุนเห็นด้วยกับการที่นักการเมืองคนใดจะหลบลี้หนีหน้า หลบเลี่ยงการดีเบตอีกด้วย

               ประหลาดใจกันบ้างหรือเปล่าที่ประเทศซึ่งถือเป็นแม่แบบประชาธิปไตยแท้ๆ แต่ไม่เห็นมีกฎหมายบังคับให้ประชาชนต้องไปใช้สิทธิเลือกตั้ง ข่มขืนใจให้ชาวบ้านต้องไปลงคะแนนเสียง ใช้เป็นข้ออ้างสร้างความชอบธรรมให้แก่กระบวนการได้มาซึ่งอำนาจรัฐของนักการเมือง

               ละจากข่าวเลือกตั้งประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา ลองย้อนกลับมาพินิจ ดูข่าวการเมืองไทยบ้างแล้วต้องอึ้งไปกับสถานการณ์ความพลิกผันทางการเมืองที่รัฐบาลกำลังเผชิญมรสุมรุมเร้าจากทั้งภายนอกภายใน ไหนจะต้องเผชิญกับฝ่ายต่อต้านและฝ่ายค้าน ไหนจะต้องผจญกับความไม่พึงพอใจภายในพรรคเพื่อไทยและเสื้อแดง

               แต่แล้วจู่ๆ ก็มีข่าว นายพานทองแท้ ชินวัตร โหมประโคมผ่านเฟซบุ๊กว่ามีขบวนการลอบสังหารบิดาอีกครั้ง ทั้งยังตีโพยตีพายใส่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมที่ไม่รับสมอ้าง ในขณะที่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้ยกเลิกกำหนดการพบปะมวลชนเสื้อแดงที่จังหวัดท่าขี้เหล็กของพม่า

               อีกทางหนึ่งก็ปลุกปล้ำสร้างข่าวหาทางรับรองเขตอำนาจศาลอาญาระหว่างประเทศอีกครั้ง เพื่อเอาผิดผู้เกี่ยวข้องกับความตายร่วมร้อยศพจากการชุมนุมของเสื้อแดงเมื่อกลางปี พ.ศ. 2553

               เหมือนหนังเก่าละครน้ำเน่าที่นำกลับมาฉายวนไปเวียนมา ชอบหรือไม่ ถูกใจใครหรือเปล่า ขึ้นอยู่กับรสนิยมส่วนตัวของแต่ละคนโดยแท้