ประมูล3จี | คมชัดลึก

               นับวันสังคมไทยดูเหมือนจะมีปัญหาเกี่ยวด้วยภาษาและการสื่อสารระหว่างกันหนักหนาสาหัสเข้าไปทุกที

                หากเป็นภาษาฝรั่งอังกฤษก็ว่าไปอย่าง คงไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาแม่ แต่ที่เป็นปัญหาโต้แย้งถกเถียงจะเป็นจะตายกันทุกวันนี้หาใช่อะไรอื่นเลยไม่ กลับเป็นภาษาไทยที่เราท่านทั้งหลายได้ยินได้ฟังตั้งแต่ออกมาจากท้องแม่ ใช้สื่อสารพูดจากันตั้งแต่แบเบาะ ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเสียด้วยซ้ำ

                ร่ำเรียนวิชาภาษาไทยกันแต่อนุบาลยันมัธยมกลับมีปัญหาการสื่อสาร พูดจากันอย่างเหลือเชื่อ

                วันก่อนถกเถียงจะเป็นจะตายเกี่ยวกับโครงการรับจำนำข้าวเปลือกของรัฐบาล โดยนักวิชาการ ฝ่ายค้าน หรือแม้แต่กูรูผู้ซึ่งเป็นมันสมองให้แก่รัฐบาลออกมาแสดงความไม่เห็นด้วยกับการรับซื้อข้าวเปลือกในราคาที่สูงกว่าท้องตลาดมากมายมหาศาลเกือบเท่าตัว ซึ่งขัดแย้ง ไม่สอดคล้องต้องด้วยนิยามความหมาย คำว่า “จำนำ” ที่เรียกขานกัน

                เป็นภาระต่องบประมาณแผ่นดินของประเทศ เปิดช่องให้เกิดการทุจริตคอร์รัปชั่น สร้างความเสียหายให้แก่แผ่นดินนับหมื่นนับแสนล้านบาท

                อันที่จริงแล้วผู้คนส่วนใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวบ้านร้านตลาด รากหญ้าทั้งหลายล้วนน่าจะเคยมีประสบการณ์ ผ่านเข้าออกโรงรับจำนำกันอย่างน้อยหนึ่งครั้งในชีวิต ย่อมเข้าใจดีว่าการรับจำนำหมายถึง การที่ผู้จำนำนำสังหาริมทรัพย์ไปเป็นประกันการชำระหนี้แก่ผู้รับจำนำ โดยส่งมอบสังหาริมทรัพย์นั้นให้แก่ผู้รับจำนำ

                ไม่มีใครเขารับจำนำกันเกินกว่ามูลค่าทรัพย์สินที่วางเป็นหลักประกัน เช่น ทองบาทละสองหมื่น ขืนรับจำนำสองหมื่นห้าหรือสามหมื่นก็เจ๊งกันพอดี คงไม่มีผู้ใดไปไถ่ถอนคืน

                อาเจ็กอาแปะเจ้าของโรงรับจำนำเขายังไม่ทำกัน แต่ประหลาดที่รัฐบาลพรรคเพื่อไทยกลับเดินหน้าผลักดันนโยบายรับจำนำข้าวเปลือกด้วยการรับซื้อในราคาสูงกว่าท้องตลาดเกือบเท่าตัว ใครออกมาคัดค้านไม่เห็นด้วย นายกรัฐมนตรี เสนาบดี หรือแม้แต่มวลชนรากหญ้าก็มักจะกล่าวอ้างแต่เพียงว่านโยบายดังกล่าวทำให้เกษตรกรชาวนาลืมตาอ้าปากได้

                ถามช้างตอบม้า จับชาวนาเป็นตัวประกัน หรือโล่กำบังทางการเมือง ใครไม่เห็นด้วยถูกด่าทอตำหนิว่าไม่อยากเห็นเกษตรกรลืมตาอ้าปากได้หรืออย่างไร

                มาตอนนี้มีการโต้แย้งถกเถียงกันเกี่ยวด้วยการประมูลใบอนุญาต 3จี โดยนักวิชาการ ประชาชนจำนวนไม่น้อยไม่เห็นด้วยกับกระบวนการดำเนินการของคณะกรรมการ กสทช. ที่ชวนให้เคลือบแคลงสงสัยว่า มีการเสนอราคาแข่งขันกันตามนิยามความหมายของคำว่า “ประมูล” จริงแท้แน่นอนเพียงไร

                เพราะข้อเท็จจริง มีการแบ่งใบอนุญาตออกเป็น 9 สล็อต สลอตละ 5 เมกะเฮิรตซ์ จากคลื่นความถี่ที่นำออกมาเปิดประมูล 45 เมกะเฮิรตซ์ โดยราคาเริ่มต้นที่สล็อตละ 4,500 ล้านบาท มีเอกชนเข้าประมูล 3 รายแต่ละรายประมูลได้ไม่เกิน 3 สล็อต

                ปรากฏมีการเสนอราคาแข่งขันเพียง 3 สล็อต คือ 4,725 ล้านบาท หนึ่งสล็อต และ 4,950 ล้านบาท สองสล็อต ที่เหลืออีก 6 สล็อต อยู่ที่ราคาตั้งต้น 4,500 ล้านบาท โดยปราศจากการเคาะราคาแข่งขันแม้แต่ครั้งเดียว

                ขณะที่ผู้คนตั้งคำถามว่า กระบวนการดำเนินการประมูลคลื่นความถี่ครั้งนี้ กสทช.ได้ทำหน้าที่รักษาผลประโยชน์ให้แก่ประชาชนเพียงไร มีการเสนอราคาแข่งขันกันจริงหรือไม่ อย่างไร แต่กรรมการกสทช.ซึ่งแต่ละคนรับประทานเงินเดือนกันคนละ 3-4 แสนบาท กลับพยายามกล่าวอ้างว่า ภารกิจคราวนี้เป็นการประมูลคลื่นความถี่เพื่อชาติและประชาชน โดยต้องการที่จะนำเอาคลื่นความถี่ 3จีออกมาให้ประชาชน

                ตอบไม่ตรงกับคำถาม จับประชาชนเป็นตัวประกัน ใครไม่เห็นด้วยกลายเป็นยักษ์มารขัดขวางไม่ให้ได้ใช้ 3จีไป

                ประเคนใบอนุญาตหรือประมูลใบอนุญาตกันแน่ พ่อคุณทูนหัว