อดีตแชมป์โลกว่ายน้ำมาราธอน | คมชัดลึก

                   คู่รักอินเตอร์ที่ตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน สิ่งแรกที่ต้องปรับตัวมักเป็นการเรียนรู้ภาษาของแต่ละฝ่ายเพื่อได้ใช้พูดคุยสื่อสารกัน แต่สำหรับคู่ของ "แดเนียล ยังหลุย มาเรีย ไมกี้ " วัย 69 ปี อดีตกัปตันเดินเรือชาวฝรั่งเศส อดีตแชมป์โลกว่ายน้ำมาราธอน และ "มนัสนันท์ หรือน้อย ศุภเสถียร " สาววารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี วับ 41 ปี บัณฑิตคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง กลับเห็นว่าภาษาพูดไม่จำเป็นสำหรับทั้งคู่ ฝ่ายชายใช้ภาษาฝรั่งเศสในการสื่อสาร ขณะที่ฝ่ายหญิงพูดภาษาอังกฤษ แม้จะพูดกันเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แต่ทั้งคุ่บอกว่า ที่สื่อสารกันทุกวันนี้คือ "ภาษาใจ " ภาษาที่กลั่นจากความรักความรู้สึกภายใน ใจตรงกันทุกอย่างก็ไม่ใช่เรื่องยาก

                   เมื่อ 6 ปีก่อน "แดเนียล" เดินทางมาพักผ่อนที่ชายฝั่งทะเลอันดามัน จังหวัดภูเก็ต ซึ่งมาเป็นประจำทุกช่วงพักผ่อนยาว แต่คราวนี้พรมลิขิตกลับขี้เส้นให้สาวอีสานและหนุ่มเมืองน้ำหอมได้มาพบกันในอีกฟากหนึ่งของเมืองไทย

                   "น้อย" นำเงินเก็บทั้งหมดที่ได้จากการทำงานในประเทศไต้หวันมาตั้งแต่ปี 2549 ร่วมหุ้นกับเพื่อนเปิดร้านอาหารเล็กๆ ริมหาดกะรน หน้าที่หลักคือทำทุกอย่างตั้งแต่หน้าร้านยันหลังร้าน ทั้งเป็นแม่ครัว เสริฟ ดูแลร้าน ดูแลลูกค้า แต่ตำแหน่งที่เต็มใจทำมากที่สุดคือ เก็บเงินลูกค้า

                   วันนั้นในปี 2549 "แดเนียล" และเพื่อนมานั่งรับประทานอาหารที่ร้านของน้อย ถึงเวลาคิดเงินก็ไปที่โต๊ะที่เขานั่งอยู่ แต่ก็คุยกันไม่รู้เรื่อง เพราะว่าเขาพูดภาษาอังกฤษได้น้อย ส่วนน้อยก็ไม่รู้ภาษาฝรั่งเศสเลย จะคุยอะไรกันก็ต้องผ่านเพื่อนเขา นอกจากเก็บเงินแล้วได้ะพูดคุยสอบถามทักทายกันบ้างเล็กน้อย ทราบเพียงว่าแดเนียลเป็นพ่อม่าย ภรรยาเสียชีวิตจากโรคมะเร็ง เขาจึงครองตัวเป็นโสดเรื่อยมา

                   จากวันแรกที่พบหน้า ได้พูดคุยทักทาย จากนั้นก็ได้พบกันอีกหลายครั้ง ทุกครั้งที่เจอน้อยจะตะโกนทักทายออกมาจากก้นครัว สร้างความเป็นกันเอง จนเป็นความสนิทสนมกัน

                   “คุณน้อยเป็นคนยิ้มเก่ง ทำกับข้าวอร่อยมาก ช่วงแรกๆ ไปกินอาหารที่ร้านก็ได้เจอพูดคุยกันบ้าง ถ้าว่างจากงานในครัวเขาก็จะออกมาคุยด้วย แต่ก็ไม่อยากรบกวนเพราะเกรงใจเขาต้องทำงานเหนื่อยทั้งวัน”

                   ระยะเวลากว่า 3 เดือน ช่วงที่อยู่ภูเก็ต ทั้งสองคนรู้จักและสนิทสนมกันมากขึ้น ทุกวันฝ่ายชายจะมานั่งเป็นลูกค้าประจำที่ร้าน ด้วยนิสัยที่เป็นคนใจเย็น ใจดี ชอบช่วยเหลือคนอื่น ทำให้เด็กๆในร้านรักเขามาก แต่ที่ผิดสังเกตุคือ เขามักจะนั่งส่งสายตาหวานมองน้อย ชวนไปกินข้าวสองต่อสอง ชวนไปเที่ยว แม้จะไม่ได้พูด ไม่ได้บอก แต่ท่าทางที่ส่งผ่านมากับความรู้สึก จึงแปลภาษารักได้ไม่ยากนัก

                  “เราก็ไม่ใช่เด็กๆแล้ว ท่าทางที่เขาแสดงออกก็ชัดเจน ประมาณ 1 ปีที่ดูใจกัน จนมั่นใจว่าเขาเป็นคนดีจริง จึงตัดสินใจตกลงใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ช่วงนี้เขาเอาแฟ้มประวัติและเอกสารของเขามาให้ดู บอกว่าเป็นแชมป์เปี้ยน แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นแชม์อะไร เพราะไม่ได้สนใจเลย ก่อนจะกลับไปทำงานที่ฝรั่งเศสก็บอกว่ามาครั้งหน้าจะไปจัดงานแต่งงานที่อุบลบ้านเกิด พอกลับมาภูเก็ตเขาซื้อแหวนหมั้นให้”

                    อยู่ด้วยกันจนมีพยานรัก ด.ช.กันตพัฒน์ ไมล์กี้ “น้องสิงห์” ลืมตาดูโลก น้อยยังคงเปิดร้านไปพร้อมกับดูแลลูกชาย จนลูกชายอายุได้หนึ่งขวบ จึงตัดสินใจกลับมาอยู่บ้านที่ อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี เพื่อจะได้มีเวลาดูแลลูกอย่างเต็มที่

                   “อยู่ภูเก็ตมีเวลาดูแลลูกน้อยมาก เพราะต้องดูแลร้าน ทำให้ต้องจ้างคนมาดูแลลูกก็ไม่ไว้ใจ รวมถึงสภาพแวดล้อม อยากให้ลูกโตในสังคมที่บ้านเกิด น้องสิงห์อายุได้ขวบกว่า ปรึกษาคุณแดเนี่ยล ว่าย้ายกลับมาอยู่ที่ อ.วารินชำราบ เขาก็ตามใจ มาอยู่ใหม่ๆ ก็สร้างบ้าน เปิดร้านมินิมาร์ทเพิ่มจากเดิมที่พ่อแม่เคยทำ ไปพร้อมกับเลี้ยงลูก ตอนนี้สิงห์อายุ 3 ขวบ 10 เดือน กำลังซน ยิ่งต้องดูแลเขามากขึ้น ”

                    การใช้ชีวิตอย่างสงบกับครอบครัวที่อบอุ่น พร้อมหน้าทั้งพ่อ แม่และลูก เมื่อ 3 เดือนช่วงพักผ่อนยาวแดเนียลเดินทางมาอยู่กับครอบครัว มีความคิดต้องการทำประโยชน์เพื่อสังคม เมื่อหลายส่วนทราบข่าวจึงเข้ามาให้ความร่วมมือ ทำให้น้อยต้องนำแฟ้มประวัติของสามีไปแปลเป็นภาษาไทยเพื่อให้ข้อมูลกับหน่วยงาน น้อยจึงรู้รายละเอียดว่าสามีที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมานานกว่า 6 ปี เป็นอดีตแชมป์โลกว่ายน้ำมาราธอน จากประเทศฝรั่งเศส

                   “เมื่อ 3 เดือนที่แล้วคุณแดเนียลเขาบอกว่า อยากว่ายน้ำการกุศล หาเงินสักก้อนช่วยเหลือเด็กพิการ เราทั้งคู่ก็หาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตก็สนใจที่โรงเรียนอุบลปัญญานุกูล จึงติดต่อโรงเรียนว่าเราต้องการช่วยเหลือ ระหว่างนี้ก็มีหลายหน่วยงานที่ทราบข่าวมาให้การสนับสนุน รวมถึงผู้สื่อข่าวที่รู้ก็ต้องการรู้ว่าแดเนียลเป็นใครมากจากไหน เพราะเราเองต้องเป็นคนที่คอยตอบคำถามทั้งหมด ข้อมูลต้องส่งให้ทางเทศบาลตำบลห้วยขะยูง จึงขอให้หลานมาช่วยเอาเอกสารของเขาไปจ้างแปล และค้นรายละเอียดของเขาในกูเกิ้ล ถึงรู้ว่าเขาเป็นถึงแชมป์โลก วันนั้นทั้งหลาน ทั้งน้าตื่นเต้นกันใหญ่”

                  จากความตั้งใจที่จะช่วยเหลือเด็กพิการในเมืองไทย วันที่ 17 กันยายน 2555 แดเนียล กลายเป็นที่รู้จักของชาวบ้านมากขึ้น เขาเริ่มว่ายน้ำมาราธอนการกุศล 6 ชั่วโมงต่อเนื่อง เริ่มตั้งแต่เวลา 11.00 ถึง 17.00 น. ที่อ่างเก็บน้ำหนองหัวลุง ต.ห้วยขะยูง อ.วารินชำราบ มีครอบครัวไปยืนให้กำลังใจไม่ห่าง ในช่วงการจัดงานน้อยได้แต่ภาวนาขอให้สภาพอากาศปลอดโปร่ง ไม่ให้มีแดดแรงเกินไป เพราะจะเป็นอุปสรรคต่อการว่ายน้ำ

                  “ผมชื่นชอบการว่ายน้ำมานานแล้ว เมื่อก่อนที่ผมว่ายน้ำมีจุดมุ่งหมายเพื่อชัยชนะ แต่สำหรับการว่ายน้ำในครั้งนี้ มีเป้าหมายคือการช่วยเหลือเด็กพิการโรงเรียนอุบลปัญญานุกูล เพราะรู้สึกสงสารเด็กๆ เงินรายได้ทั้งหมด 28,376 บาท ไม่หักค่าใช้จ่าย มอบให้โรงเรียนอุบลปัญญานุกูล นำไปช่วยเหลือเด็กพิการ ที่มีความบกพร่องทางด้านร่างกาย โดยเฉพาะเด็กออทิสติก นอกจากนี้ต้องการให้ทุกคน สนใจกีฬาว่ายน้ำ ด้วย”

                    การช่วยเหลือคนที่ด้อยกว่าถือเป็นความภูมิใจของครอบครัว ตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตคู่อยู่ร่วมกัน ไม่มีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งกัน เพราะฝ่ายชายเป็นคนใจดี อารมณ์เย็น ขณะที่แดเนียลก็เดินทางไปมาระหว่าง 2 ประเทศ คาดว่าอีกไม่นานเขาจะได้มาปักหลักอยู่อุบลราชธานีพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัว และยังคงเดินหน้าทำการกุศลด้วยการช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสต่อไปเรื่อยๆ

..................................................
(อดีตแชมป์โลกว่ายน้ำมาราธอนใช้ภาษาใจส่งรักสาววาริน : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...เสาวลักษ์ คงภัคพูน//กวินทรา ใจซื่อ)