กองกำลังป้องกันร่วมของยุโรป | คมชัดลึก

              ขาหลักที่สำคัญหนึ่งในสามขาของการเข้าสู่ประชาคมอาเซียนคือด้านความมั่นคง รวมทั้งการทหาร ที่กำลังมีความคืบหน้าอย่างมาก จนอาจฝันได้ถึงอนาคตของกองกำลังป้องกันร่วมอาเซียน ซึ่งแน่นอนว่ากองทัพไทยควรเป็นแกนนำของกลไกนี้ แต่เมื่อดูจากพัฒนาการของกองกำลังป้องกันร่วมยุโรป เราสามารถมองเห็นได้ถึงอุปสรรคนานัปการ ซึ่งถ้าจะทะลวงไปให้ถึงขั้นบูรณาการอย่างสมบูรณ์ ก็อาจต้องเปลี่ยนนิยามของรัฐชาติกันไปเลย ซึ่งยังมองไม่เห็นทางในอนาคตอันใกล้
 
              นับตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 พวกพี่เบิ้มของยุโรปตะวันตกก็อยากให้มีกองทัพร่วมสำหรับยุโรป การจัดตั้งนาโตเพื่อชนกับกองกำลังร่วมค่ายคอมมิวนิสต์นั้นเป็นการบรรลุความต้องการร่วมกันในระดับหนึ่ง แต่เมื่อสิ้นยุคสงครามเย็นและวอร์ซอว์แพ็กสลายตัว พวกพี่เบิ้มเหล่านี้ก็อยากปลดแอกตนเองจากนาโตที่สหรัฐครอบงำอยู่ และอยากได้กองกำลังใหม่เพื่อตอบสนองต่อภัยคุกคามที่เป็นเฉพาะแต่กับยุโรปเอง ซึ่งในเวลานั้นแถวยูโกสลาเวียกำลังยุ่งเชียว เลยฝันกันถึงขนาดจะจัดตั้งกองกำลังเคลื่อนที่เร็วตั้ง 5.6 หมื่นนาย รบได้นานเป็นปี โดยเยอรมนีเป็นแกน ฝรั่งเศสเป็นหัว

              ทั้งนี้สภาสหภาพยุโรปอนุมัติแนวคิดนี้แล้วตั้งแต่สิบสองปีก่อน แต่ก็ล้มเลิกไปแล้ว เพราะติดขัดอุปสรรคหลายอย่าง กระนั้นก็ตาม กองกำลังป้องกันร่วมของยุโรปก็พอที่จะก่อตั้งขึ้นได้ แต่เป็นกองกำลังเฉพาะกิจไม่เกินคราวละ 2,000 นาย ไปรักษาสันติภาพในที่ต่างๆ รวมทั้งนอกยุโรปก็ได้ ให้ประเทศที่สามมาช่วยก็ได้ สมาชิกอียูคนไหนจะส่งทหารช่วยหรือไม่ก็ตามแต่ใจสมัคร มีงบประมาณของสหภาพยุโรปสนับสนุน สถานที่ที่เคยส่งกำลังไปมาแล้วมีทั้งบอสเนีย ชาด คองโก ร่วมลาดตระเวนทางน้ำที่อ่าวเอเดนก็เคย
 
              ข้อขัดข้องหลักๆ ที่เห็นคือต้องพึ่งพานาโต ดีดออกยาก ยุทโธปกรณ์ต่างๆ ก็ไม่พร้อม โดยเฉพาะด้านการส่งกำลังบำรุง ฮ.ขาดมาก บางพื้นที่ทะเลทรายต้องขออูฐจากอินเดียมาช่วยลำเลียงทีเดียว ประเด็นทางยุทธศาสตร์ก็สำคัญ เช่น อังกฤษไม่อยากส่งทหารเข้าไปในพื้นที่อิทธิพลของฝรั่งเศส เพราะไม่ได้ผลประโยชน์อะไรด้วย แต่ประเด็นที่สำคัญที่สุดที่น่าจะทำให้พัฒนาการของกองกำลังป้องกันร่วมของยุโรปไม่กลายเป็นกองทัพถาวรหรือไปไกลกว่าที่เป็นอยู่ปัจจุบัน ก็คือมติมหาชนยังแตกออกเป็นฝักฝ่ายเรื่องอธิปไตย
 
              ปัจจุบันบูรณาการด้านการเงินของสหภาพยุโรปที่เคยคิดกันว่าเป็นก้าวแรกของการเป็นยุโรปหนึ่งเดียวมาถึงทางตัน เห็นปัญหาว่าอาจจะเป็นหนึ่งเดียวกันไม่ได้ ด้านอื่นที่มีพัฒนาการน้อยกว่ายิ่งหมดหวัง ตราบใดที่แต่ละชาติยังเห็นแก่รัฐชาติของตน ก็จะไม่ยอมสละอำนาจทั้งหมดของกลไกที่มีหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้ตัวเองอย่างสูงสุดไปอยู่ใต้รัฐอื่น ความไม่ไว้ใจนี้เป็นขีดจำกัดสุดท้ายของมนุษย์ต่อสิ่งต่างๆ ถ้ายังก้าวพ้นไม่ได้ การรวมกันอย่างแท้จริงก็จะไม่มีวันเกิดขึ้น

..........

(หมายเหตุ : ขอบคุณภาพจาก chaoprayanews.com)