'รักแท้บนโลกออนไลน์'ลูกย่าโมรักหนุ่มเมืองผู้ดี | คมชัดลึก

               ตัวหนังสือในโลกออนไลน์ จะแต่งแต้มให้สวยงามดูดีอย่างไรก็ทำได้ หากโชคร้ายก็พบคนที่เข้ามาหวังประโยชน์ สร้างความทุกข์ใจแสนสาหัส แต่สำหรับบางคน โชคดีที่พบคนดีมีความจริงใจก็มีไม่น้อยเหมือนกัน ดังเช่นชีวิตของ "ธนภร มหาสิทธิ์" หรือ "ปุ๋ย" อดีตพนักงานโรงแรมแห่งหนึ่งในโคราช วัย 35 ปี ซึ่งได้ใช้เว็บไซต์หาคู่เป็นสื่อรักออนไลน์จนได้พบรักแท้ที่อยู่ห่างไกลถึงประเทศอังกฤษ ทั้งที่ไม่ค่อยรู้เรื่องภาษา และวัฒนธรรมของประเทศอังกฤษเลย

               ก่อนหน้านี้การดำเนินชีวิตแต่ละวันของปุ๋ย ทำงานเป็นพนักงานโรงแรมแห่งหนึ่ง ในตัวเมืองโคราช แต่งงานมีครอบครัว มีลูกสาว 1 คน แต่เมื่อลูกสาวอายุ 8 ขวบ ก็ต้องปิดฉากชีวิตครอบครัวลง จากปัญหารุมเร้าหลายเรื่อง ที่ฝ่ายแฟนหนุ่มเป็นผู้สร้างขึ้น ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจแยกทางกัน หลังจากนั้นมา เธอก็เลือกที่จะใช้ชีวิตโสดอยู่กับลูกสาวสองคน

               ถึงแม้ว่าอาชีพพนักงานโรงแรม จะมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่เข้ามาจีบอย่างไม่ขาดสาย แต่เพราะเธอเข็ดกับความรักครั้งก่อน จึงไม่พร้อมที่จะเปิดรับใครมาเป็นคู่ใจสักคน เวลาผ่านไป 1 ปี เมื่อเธอทำใจได้กับความผิดหวังในชีวิตคู่ที่ผ่านมา จึงได้เริ่มเปิดโอกาสให้ตัวเอง แต่ครั้งนี้เธอเลือกที่จะให้โอกาสกับชาวต่างชาติด้วยการส่งรูปและประวัติเข้าไปที่บริษัทจัดหาคู่ที่กรุงเทพมหานคร ผ่านทางเว็บไซต์แห่งหนึ่ง

              อีกฟากของซีกโลก ที่ประเทศอังกฤษ หนุ่มใหญ่ วัย 38 ปี นามว่า ไนเจิล คอนราด รอยสโตน ซึ่งเป็นผู้อำนวยการโรงงานแห่งหนึ่งในเมืองบาร์นสลีย์ ก็กำลังอยู่ในช่วงผิด หวังในชีวิตคู่เช่นกัน เขามักจะใช้ช่วงเวลาหยุดพักร้อนเดินทางมาท่องเที่ยวในเมืองไทยหลายครั้ง เพราะชอบอากาศในเมืองไทยมาก โดยเฉพาะทะเลที่สวยงาม ซึ่งก่อนหน้านั้นก็เคยคบหาดูใจกับสาวไทยอยู่หลายคน แต่ก็ไปกันไม่รอด เพราะเมื่อกลับไปทำงานที่ประเทศอังกฤษก็พบว่าแฟนสาวมีผู้ชายมาติดพันหลายคน จึงตัดสินใจเลิกกัน

               และด้วยความที่ชอบเมืองไทยจึงอยากมาปักหลักอยู่ที่นี่เป็นการถาวร จึงเริ่มมองหาสาวไทยเพื่อจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน โดยติดต่อผ่านทางเว็บไซต์บริษัทจัดหาคู่แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร แล้วเลือกส่งอีเมลมาหาสาวไทยหน้าคมคนหนึ่ง ซึ่งถูกชะตาเป็นอย่างมาก

              ส่วนสาวปุ๋ย ซึ่งกำลังรอความหวังจากบริษัทจัดหาคู่อยู่ที่ประเทศไทย หลังจากส่งประวัติลงในเว็บไซต์ไม่นานก็มาเปิดอีเมลดู

             "ตอนนั้นมีอีเมลชาวต่างชาติเข้ามาเยอะมาก แต่ปุ๋ยเลือกเปิดเมลแรกและได้พูดคุยกันผ่านทางอีเมลเรื่อยมาระยะหนึ่ง โดยไม่เปิดเมลอื่นหรือติดต่อกับใครอีกเลย

             จากนั้นไม่นานเขาก็บอกว่าจะมาเที่ยวเมืองไทย ไปเที่ยวสมุยด้วยกันไหม ในตอนนั้นก็คิดว่าไปพักผ่อนก็ดีเหมือนกัน จึงตอบตกลงไป เจอเขาครั้งแรกที่สนามบิน ตื่นเต้นตั้งแต่นั่งรถทัวร์ไปจากโคราชแล้ว เพราะภาษาเราก็ไม่เก่ง จดหมายฉบับหนึ่งกว่าจะเขียนตอบได้ ต้องมานั่งแปลกันข้ามคืนเลยทีเดียว คิดในใจว่า ถ้าเจอตัวเขาเป็นๆ จะทำหน้ายังไง จะเริ่มยังไงสับสนไปหมด"

             เธอเล่าถึงความหลังเมื่อครั้งที่นัดเจอเขาครั้งแรกด้วยความตื่นเต้น เนื่องจากครั้งนี้อาจจะเป็นจุดเปลี่ยนครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตของเธอก็เป็นได้ ทันทีที่เข้าไปในสนามบินดอนเมือง เธอได้ไปรอเขาอยู่ฝั่งขาออก ตาก็มองที่จอมอนิเตอร์ตลอดว่าเครื่องลงเมื่อไหร่ พอรู้ว่าเครื่องลงก็เริ่มเห็นคนเดินออกมาจำนวนมาก คนข้างๆ ที่มารอรับญาติ บางคนก็มีป้ายให้รู้ว่ามารับใคร

              เธอเล่าภาพความทรงจำแรกที่พบกันว่า "จากภาพที่ส่งหากันทางอีเมล จำได้เพียงว่าเขามีลักษณะศีรษะโล้น ตาสีฟ้า ซึ่งก็พยายามมองหาตั้งแต่คนแรก เขาเดินออกมาเกือบคนสุดท้าย ซึ่งครั้งแรกที่เห็นมันราวกับคนละคนที่เห็นในภาพถ่าย ในใจก็คิดว่าทำไมเป็นคนถ่ายรูปไม่ขึ้นเอาซะเลย คือตัวจริงเขาดูดีกว่าในรูปมาก ก็แบบว่าโดนใจใช่เลยประมาณนั้น"

              ขณะที่ไนเจิล ก็รู้สึกถูกชะตากับปุ๋ยทันทีที่พบหน้า "ก่อนหน้านั้นผมสื่อสารกับปุ๋ยผ่านทางตัวหนังสือตลอด เมื่อได้พบหน้าครั้งแรกก็รู้ทันทีว่าเธอคือคนที่ใช่สำหรับผม"

              หลังจากนั้นมา ทั้งคู่ก็เริ่มคบหาดูใจกัน โดยการพาไปเที่ยวในเมืองไทยหลายแห่ง

              "เขาเป็นคนที่ใช้เหตุผลมาก ทำอะไรมีเหตุผลกำกับตลอด ส่วนปุ๋ยไปไหนมาไหนพกดิกชันนารีเป็นเล่มๆ เพราะเราไม่เก่งภาษา ตอนแรกก็อึดอัดแต่ก็พยายามปรับเข้าหากัน อย่างอื่นก็ไปกันได้ ไนเจิล เป็นคนกินง่าย กินอาหารไทยเก่ง กินรสจัดได้ และที่สำคัญเขาสามารถเข้ากับครอบครัวและลูกสาวเราได้ดี ส่วนการแต่งงานของเราสองคนนั้นเกิดขึ้นเร็วมาก 

               ช่วงระหว่างที่เราอยู่ด้วยกันที่สมุย ก็ลองใจถามเขาว่า จะแต่งงานกับฉันหรือเปล่า ในใจก็คิดว่าคงปฏิเสธแน่ แค่ขำๆ แต่เขาตอบกลับว่า ตกลงครับ พรุ่งนี้เราจะบินไปหาคุณพ่อคุณแม่คุณ ก็ทำเอาช็อกเหมือนกันค่ะ แต่ปุ๋ยเชื่อในบุพเพสันนิวาส ถ้ามันใช่ก็ใช่แหละ"

                คำว่าบุพเพสันนิวาส ที่ปุ๋ยพูดถึงนั้นก็ไม่น่าจะเกินความจริงนัก เมื่อเทียบกับความคิดที่ไนเจิล รู้สึกอยู่  "เหตุผลที่ผมเลือกภรรยาเป็นคนไทย เพราะผมรู้สึกว่าเธอมีจิตใจดี มีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น ไม่เห็นแก่ตัว และไม่เอาแต่ใจตัวเอง ซึ่งผมก็รู้สึกดีใจที่เลือกปุ๋ย ความทรงจำที่ดีที่สุดสำหรับผมก็คือวันที่เราสองคนจัดงานฉลองสมรสกัน

                ผมชอบรูปแบบและวัฒนธรรมที่สวยงามของไทย คนมาร่วมงานแม้จะไม่รู้จักผม สื่อสารภาษาอังกฤษไม่ได้ แต่ผมก็รู้สึกถึงมิตรภาพได้จากรอยยิ้มของพวกเขาที่ร่วมยินดีกับเรา"

               ส่วนอนาคตนั้น ทั้งสองคนอยากใช้บั้นปลายของชีวิตท่องเที่ยวไปทั่วเมืองไทย "ปุ๋ยก็ไม่ได้หวังอนาคตอะไรมาก แค่ให้ลูกได้เรียนหนังสือ และมีงานทำอย่างมั่นคง

              ส่วนตัวเองก็อยากไปท่องเที่ยวกับสามีตามที่เขาตั้งใจไว้ ซึ่งเดือนตุลาคมนี้ก็ครบรอบวันแต่งงานปีที่ 7 แล้ว"

             "เราสองคนเข้ากันได้ทุกเรื่อง มันทำให้ผมมีความสุขมากเมื่อได้อยู่ด้วยกัน นอกจากนี้ค่าครองชีพในประเทศไทยก็ถูกกว่าที่ประเทศอังกฤษด้วย ผมจึงตัดสินใจเลือกมาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองไทยอย่างถาวร ซึ่งเมืองไทยมีอะไรหลายอย่างที่ผมอยากทำ เช่น การได้ไปท่องเที่ยวให้ทั่วเมืองไทย ไปในที่ที่เราสองคนยังไม่เคยไป เมื่อเกษียณอายุแล้วก็อยากทำบั้นปลายชีวิตให้มีความสุข"

             ปัจจุบันทั้งสองคนได้ใช้ชีวิตคู่อยู่ในตัวเมืองโคราชอย่างอบอุ่น "ไนเจิล" ปัจจุบันอายุ 45 ปี ได้ลาออกจากผู้อำนวยการโรงเรียนในเมืองบาร์นสลีย์ ประเทศอังกฤษ มาเป็นครูสอนภาษาพิเศษ ในโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในโคราช และขอให้ปุ๋ยลาออกจากงาน มาทำหน้าที่คอยดูแลความเรียบร้อยภายในบ้าน โดยมีลูกสาว คือน้องแพร อายุ 16 ปี เป็นมาลัยคล้องรักให้เหนียวแน่นกว่าเดิม

             "ปุ๋ย" บอกว่า "อยากขอบคุณเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต ที่ส่งไนเจิลมาให้จากอีกซีกโลกหนึ่ง มาทำชีวิตให้ปุ๋ยมีความสุขในวันนี้"

              ส่วนไนเจิลหันไปสบตาภรรยาและบอกว่า "ขอบคุณที่เดินเข้ามาเติมเต็มในชีวิตผม และคุณจะเป็นคนพิเศษสำหรับผมตลอดไป"

.................................................
('รักแท้บนโลกออนไลน์' ลูกย่าโมผู้เติมเต็มชีวิตหนุ่มเมืองผู้ดี : คอลัมน์เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : โดย...เสาวลักษ์ คงภัคพูน //  ประสิทธิ์ ตั้งประเสริฐ)