กองทัพยุคใหม่รู้ภาษามีภาษี | คมชัดลึก

              ทุกภาคส่วนของสังคมกำลังเร่งพัฒนาตนเองด้านภาษาต่างประเทศให้ทันต่อความต้องการของโลกกว้างที่จะโอบรัดประเทศเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนในอีกไม่ถึง 3 ปีข้างหน้า กองทัพไทยก็ไม่รอช้าเช่นกัน อุปสรรคที่สำคัญยังเป็นสภาพแวดล้อมที่มีแต่ภาษาไทย และการขาดแคลนครูผู้ฝึกสอน อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นความพยายามของกองทัพในการอัพเกรดบุคลากรแล้ว ก็พอพูดได้ถึงความหวังในทักษะการใช้ภาษาอังกฤษของกองทัพ ตลอดจนความรู้ด้านภาษาอื่นของอาเซียนที่จะจำเป็นกว่านี้มาก เมื่อกองทัพอาเซียนใกล้ชิดกันยิ่งขึ้น
   
              จากเดิมทีการให้ความสำคัญต่อภาษาต่างประเทศในกองทัพมักจำกัดอยู่กับหน่วยงานบางหน่วย เช่น หน่วยงานด้านการสอนภาษาหรือกองที่ต้องติดต่อกับต่างประเทศมาก ทำให้ความรู้ในภาษาอื่นเป็นเรื่องเฉพาะตัว คนที่รู้แต่ภาษาไทยก็อาจประสบความสำเร็จในอาชีพทหารได้ ความจำกัดของความรู้ด้านภาษาต่างประเทศส่งผลถึงความรู้ในการเข้าถึงข้อมูลด้านข่าวที่เป็นภาษาต่างชาติ ถึงความเข้าใจกฎหมายข้อตกลงที่ทำกับต่างประเทศและถึงความรู้ด้านวิชาการที่จำเป็นต้องส่งคนไปฝึกอบรมในต่างแดนอยู่เรื่อยๆ ในโลกยุคเก่าที่เวลายังเดินช้า รอให้ผู้เชี่ยวชาญแปลเป็นภาษาไทยซะก่อนก็รอได้นั้นหมดไปแล้ว โลกที่เร็วขึ้นต้องการการตัดสินใจในประเด็นความร่วมมือกับนานาชาติที่มากขึ้น รวดเร็วขึ้น ต้องรู้ข่าวสารทันที ต้องปฏิบัติการร่วมนานาชาติอย่างเป็นเนื้อเดียวกัน ทั้งหมดนี้บุคลากรทางทหารแทบทุกคนจำเป็นจะต้องมีความสามารถในการใช้ภาษากับต่างชาติเพื่อการสื่อสารได้ทันและถูกต้องแม่นจำ จึงต้องมีการวางโครงการพัฒนาทักษะด้านนี้ให้เข้มแข็งขึ้น
   
              ภาษาหลักก็คือภาษาอังกฤษนั้น จำเป็นต้องให้ทหารอาชีพรุ่นใหม่เข้าขั้นใช้การได้ ถึงวันนี้หลายหน่วยทั้งส่วนกลางและภูมิภาคสนับสนุนให้กำลังพลเข้าทดสอบวัดระดับความรู้เป็นประจำทุกปี ใครมีสถิติดีก็จะมีโอกาสได้แข่งขันเพื่อชิงทุนต่อไป แม้ว่ากำลังพลจะไม่ได้ทุนกันทุกคน แต่ความสามารถที่ผ่านการฝึกปรือจะถูกนำไปใช้กับกิจกรรมกับกองทัพต่างชาติที่เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณในยุคนี้ เวลานี้แม้แต่ในการสอบเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนทหารชั้นสูง ก็มีการวัดความรู้ทางภาษาอังกฤษกันก่อน คนที่มีคะแนนดีมีโอกาสเติบโตในอาชีพราชการกว่าคนที่บัวใบ้ทางภาษา ที่น่าเป็นห่วงกว่าหน่อยหนึ่ง คือ ภาษาเพื่อนบ้าน อาเซียนควรรณรงค์ให้กำลังพลทุกคนรู้ภาษาเหล่านี้ (หรือภาษาจีน) อย่างน้อยก็หนึ่งภาษา เพราะการพูดภาษาของคู่เจรจาได้นั้นจะยิ่งทำให้ความสัมพันธ์กระชับขึ้นอีกขั้น ภาษาพม่า บาฮาซา เขมร เวียดนามและจีน จะกลายเป็นภาษาที่ใช้มากอย่างไม่เป็นทางการ ถ้าเราพูดภาษานี้กับเพื่อนบ้านเราไม่ได้ แต่อเมริกันพูดได้ ก็เท่ากับเราสูญเสียข้อมูลจำนวนหนึ่งและความใกล้ชิดกับแหล่งข้อมูลไปอย่างน่าเสียดาย