'ตรัง'ขาดแรงงาน-มรสุมที่เริ่มก่อตัว | คมชัดลึก

          ท่ามกลางเศรษฐกิจโลกที่ผันผวน สิ่งที่กำลังเป็นประเด็นที่อ่อนไหว สำหรับผู้ประกอบการ หรือนักธุรกิจในจ.ตรัง ก็คือ ภาวะการขาดแคลนแรงงาน โดยเฉพาะในภาคการผลิต การเกษตร และการประมง เนื่องจากประชากรในพื้นที่เอง ต่างไม่ให้ความสนใจในการทำอาชีพเหล่านี้ ในขณะที่แรงงานจากต่างถิ่น หรือจากประเทศเพื่อนบ้าน เริ่มมีไม่เพียงพอต่อความต้องการ

 

          ข้อมูลของสำนักงานจัดหางานจังหวัดตรัง พบว่า ขณะนี้ทั้งจังหวัดมีแรงงานในสาขาต่างๆ กระจายอยู่รวม 5 หมื่นคน ในจำนวนนี้เป็นคนไทย 4 หมื่นคน ส่วนที่เหลือเป็นแรงงานต่างด้าว ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นชาวพม่า หรือประมาณ 70% ส่วนที่เหลือเป็นกัมพูชา และลาว 30% โดยเข้ามาทำงานในภาคการผลิต ตามโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ ในภาคการเกษตร โดยเฉพาะการกรีดยางพารา และแปรรูปไม้ยางพารา รวมทั้งในภาคการประมง และการก่อสร้าง 

          อย่างไรก็ตามจากจำนวนแรงงานต่างด้าวที่เข้ามาทำงาน แม้จะคิดเป็นอัตราส่วน 1 ใน 5 ของแรงงานรวมทั้งหมด แต่ก็ยังไม่เพียงต่อความต้องการของนายจ้าง ที่มีการยื่นเรื่องขอเข้ามา โดยเฉพาะภาคการผลิตด้านยางพารา อย่างอุตสาหกรรมไม้ยางพารา ที่เกิดปัญหาการขาดแคลนสูงมากขึ้นเรื่อยๆ รวมไปถึงภาคการประมง 

          จากการประเมินของจัดหางานจังหวัดตรัง พบว่า ภาวะการขาดแคลนแรงงานที่กำลังเกิดขึ้นมาจากหลายๆ สาเหตุ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะแรงงานต่างถิ่นโดยเฉพาะจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  ซึ่งก่อนหน้านี้จะนิยมเดินทางมาทำงานในภาคใต้ ก็กำลังมีแนวโน้มลดลงด้วย เนื่องจากในขณะนี้ที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือสามารถปลูกยางพาราได้ดีเหมือนกับภาคใต้ และสภาพเศรษฐกิจในพื้นที่ก็เริ่มดีขึ้น ทำให้ประชากรมีงานทำกันมากขึ้น

          ไม่จำเป็นต้องเดินทางลงมาทำงานในภาคใต้ รวมทั้งยังมีบางส่วนหันไปทำงานต่างประเทศมากขึ้น เนื่องจากเห็นว่ามีรายได้ที่ดีกว่าการทำงานในประเทศ จึงมีส่วนทำให้แรงงานหลักที่เคยนำมาใช้กับภาคธุรกิจในจังหวัดตรังต้องลดลง ผู้ประกอบการบางส่วนจึงหันไปนำแรงงานต่างด้าวเข้ามาทำงานทดแทน 

          อย่างไรก็ตาม กรณีแรงงานต่างด้าว ก็อาจมีแนวโน้มลดลงเช่นกัน โดยเฉพาะชาวพม่า ซึ่งกำลังรอดูท่าทีการพัฒนาประเทศ และการก้าวเข้ามามีบทบาทในเวทีการเมืองของนางอองซาน ซูจี ผู้นำฝ่ายค้าน  ซึ่งหากจะมีผลกระทบต่อจังหวัดตรังจริง น่าจะเป็นในช่วง 5 ปี ข้างหน้า ที่จะเป็นรอยต่อของการพัฒนา

          ขณะที่แรงงานจากกัมพูชาและลาว ก็เริ่มถึงขีดจำกัด ในส่วนของจ.ตรังเอง แรงงานในวัยหนุ่ม-สาวเริ่มลดลง เริ่มมีการเลือกงานที่จะทำมากขึ้นด้วย จึงส่งผลให้เกิดภาวะขาดแคลนแรงงานในภาคการผลิต การเกษตร และการประมง ซึ่งหนทางที่กรมการจัดหางาน เตรียมการไว้รองรับปัญหาก็คือ การดึงแรงงานต่างด้าวเข้ามาทำงานในประเทศไทยโดยตรง โดยเฉพาะชาวบังกลาเทศ และชาวเวียดนาม แต่ก็ไม่มีความชัดเจนในเรื่องคุณภาพและประสบการณ์ว่าจะตรงตามความต้องการของนายจ้างหรือไม่ 

          "ที่น่าเป็นห่วงคือการปรับขึ้นค่าแรงรายวันขั้นต่ำ จากปัจจุบันวันละ 244 บาท เป็นวันละ 300 บาท ในปี 2556 จะทำให้เกิดผลกระทบอย่างมากสำหรับธุรกิจเอสเอ็มอีในภาคของนายจ้าง ขณะที่โดยระบบการก้าวสู่ประชาคมอาเซียน ในปี 2558 ก็จะทำให้เกิดปัญหาการไหลเข้าไหลออกของแรงงานมากขึ้น รวมถึงการที่นางอองซาน ซูจี ประกาศที่จะดึงแรงงงานต่างด้าวชาวพม่ากลับคืนสู่ประเทศ ในอีก 2-3 ปีข้างหน้า ล้วนแล้วแต่มีผลกระทบต่อภาวะแรงงานทั้งสิ้น" วิถี สุพิทักษ์ ประธานสภาอุตสาหกรรมจังหวัดตรังให้ความเห็น และว่า

          ปัจจุบันจ.ตรัง ต้องพึ่งพาแรงงานต่างด้าวจำนวนมากเข้ามาทำงาน โดยเฉพาะภาคการผลิต เพื่อให้สถานประกอบการสามารถคงระบบการผลิตได้ ขณะที่แรงงานจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  เข้ามาทำงานในภาคใต้ลดลงเรื่อยๆ ทำให้ผู้ประกอบการต้องหันไปนำแรงงานต่างด้าว โดยเฉพาะชาวพม่า เข้ามาทำงานทดแทน และในอนาคตแรงงานเหล่านี้ก็มีแนวโน้มจะเดินทางกลับประเทศ ดังนั้น ผู้ประกอบการต่างๆ จึงต้องรีบเร่งปรับตัวและหาทางรับมือ ด้วยการใช้แรงงานให้น้อยลง หรือนำเครื่องจักรเข้ามาทดแทน 

          "ขณะนี้เศรษฐกิจของจังหวัดตรังค่อนข้างซบเซามาก เนื่องจากมูลค่าการส่งออกไม่สดใส และมีตัวเลขลดลง 10-20% โดยเป็นผลจากราคาสินค้าภาคการเกษตรที่ตกลง ขณะที่ยอดการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศก็ลดลงตามไปด้วย ไหนยังต้องมาเจอปัญหาแรงงานซ้ำซ้อนอีก ทำให้ผู้ประกอบการต้องอยู่ในภาวะที่ย่ำแย่ไปตามๆ กัน" ประธานสภาอุตสาหกรรมจังหวัด กล่าว

          สลิล โตทับเที่ยง ประธานหอการค้าจังหวัดตรัง และประธานกรรมการอำนวยการ บริษัท ผลิตภัณฑ์อาหารกว้างไพศาล จำกัด (มหาชน) ผู้ผลิตและส่งออกอาหารกระป๋องรายใหญ่ในเครือปุ้มปุ้ย-ปลายิ้ม กล่าวว่า สิ่งที่น่ากังวลในอนาคตก็คือ ปัญหาการแรงงานขาดแคลน แม้จะมีการนำแรงงานต่างด้าวเข้ามาแล้ว ก็ยังไม่เพียงพอ ซึ่งในอนาคตอาจจำเป็นต้องนำระบบเทคโนโลยีเข้ามาใช้ เพื่อแก้ปัญหาและควบคุมต้นทุนในส่วนนี้ มิเช่นนั้นผู้ประกอบการต่างๆ ก็คงไม่สามารถอยู่รอดได้ 

          "ภาวะขาดแคลนแรงงาน ถือเป็นอีกหนึ่งปัญหาหลักของผู้ประกอบการ ซึ่งทำให้ทั้งผู้ผลิตและส่งออกไม้ยางพารา ได้รับผลกระทบที่หนักมาก การที่จะปรัลไปใช้เครื่องจักรเพื่อทดแทนแรงงานคน นั่นหมายถึงการลงทุนจำนวนมาก เรากำลังรอดูท่าทีของรัฐบาลว่าจะเข้ามาช่วยเหลือผู้ประกอบการอย่างไร" วิมล วิระพรสวรรค์ ผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาและสนับสนุนองค์กร บริษัท แปลนครีเอชั่นส์ จำกัด) ผู้ผลิตและผู้ส่งออกผลิตภัณฑ์ของเด็กเล่นจากไม้ยางพารา "แปลนทอยส์" จ.ตรัง กล่าว

 

          นี่จึงเป็นภาพด้านหนึ่งของปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นกับภาคอุตสาหกรรม นอกเหนือไปจากปัจจัยด้านเศรษฐกิจอื่นๆ

 

 

----------

(หมายเหตุ : "ตรัง" ขาดแรงงานในภาคผลิต...มรสุมที่เริ่มก่อตัว : รายงานพิเศษ : โดย ... เมธี  เมืองแก้ว)

----------