บิดเบี้ยวบุบเบลอ | คมชัดลึก

              สิ่งที่น่ากังวลอย่างยิ่งของสังคมไทยทุกวันนี้ก็คือความเห็นของคนในสังคม หรือที่เรียกกันว่ากระแสสังคม ถ้าเกิดใครทำอะไรขึ้นสักอย่างหนึ่งที่ผิดเพี้ยนไปจากกรอบของสังคมในชั้นแรกกระแสสังคมก็จะโหมกระหน่ำเข้าใส่อย่างรุนแรง จนคนคนนั้นแทบจะไม่เป็นผู้เป็นคน แต่เมื่ออัดกันเต็มที่แล้ว ก็จะเริ่มมีคนให้ความสงสาร เมื่อถึงตอนนี้กระแสความสงสารก็จะรุนแรงกว่ากระแสความไม่พอใจในตอนแรก แล้วเรื่องนั้นก็จะจบลงเหมือนละครน้ำเน่า ที่นางเอกซึ่งมีฐานะยากจน ต้องทำงานหาเลี้ยงครอบครัวตั้งแต่เล็กแต่น้อย ถูกกลั่นแกล้งรังแกอย่างไม่เป็นธรรมจากคนรอบข้าง แต่ในที่สุดเธอก็เอาชนะจิตใจผู้ชมได้ในตอนจบ
 
               เวลาที่มีเรื่องราวในทำนองนี้เกิดขึ้น เราเคยแยกแยะความถูกความผิดออกจากกันไหมครับ ว่าการกระทำส่วนไหนเป็นสิ่งที่ดีที่ถูก และการกระทำส่วนไหนเป็นสิ่งที่เลวที่ผิด? เราเคยถามตัวเองไหมครับว่าในเรื่องหนึ่งๆ นั้น มีอะไรที่เรามองเห็น และอะไรที่เรายังมองไม่เห็นบ้าง? และที่สำคัญคือเราทราบหรือไม่ว่า เรื่องราวที่เรากำลังดูอยู่นั้น มันเป็นเรื่องจริงๆ หรือละครโทรทัศน์อีกเรื่องหนึ่ง
 
               สังคมทุกวันนี้ ผู้คนสามารถที่จะสื่อสารและแสดงความคิดเห็นของตนได้อย่างอิสระและรวดเร็ว แต่สิ่งที่มาพร้อมกับเสรีภาพและพัฒนาการทางวิทยาการ ก็คือความเสื่อมถอยของสติและปัญญา อย่างที่มีคำพูดว่าคนในยุคปัจจุบันใช้นิ้วในการกดคีย์บอร์ดมากกว่าใช้สมอง ดังนั้น หากมีใครเปิดกระทู้อะไรขึ้นมาสักเรื่องก็จะมีคนโพสต์ความเห็นเข้าไปมากมาย แต่ส่วนใหญ่แล้วก็ไม่ได้ช่วยเสริมสร้างความรู้หรือสติปัญญาแก่ผู้อ่านสักเท่าไหร่ แต่หนักไปในการแสดงออกทางอารมณ์ฉุนเฉียวดิบเถื่อน และเพื่อความสะใจของตนเอง
 
               สังคมที่ขาดความคิดและการไตร่ตรอง สังคมที่ไม่รู้จักแยกแยะเรื่องดี-ชั่ว และสังคมที่คนไหลเลื่อนไปตามกระแสสังคมโดยปราศจากจุดยืนที่มั่นคง เป็นเรื่องที่น่าห่วงใยและน่าสลดใจในขณะเดียวกัน และหากใครสักคนรู้ซึ่งถึงสภาพไม่ปกติของสังคมไทยและลุกขึ้นมาทำอะไรอย่างสุดโต่ง โดยยอมที่จะถูกด่าทอในระยะแรก แล้วเอ่ยคำขอโทษสักคำ หรือมีเรื่องเศร้าเคล้ารันทดประกอบด้วย ไม่นานหรอกครับกระแสสังคมก็จะหวนกลับและคนคนนั้นก็อาจจะได้รับความสงสาร ความเห็นอกเห็นใจ และการโอบอุ้มช่วยเหลือจากสังคม หรือกลายเป็นคนดังขึ้นมาอย่างง่ายดาย
 
               ผู้อ่านบางท่านอาจจะคิดว่าสังคมไทยมีสองมาตรฐานหรือปล่า? ผมตอบได้เลยว่าตามความเป็นจริงแล้ว สังคมไทยในเวลานี้เราเป็นสังคมที่ไม่มีมาตรฐานใด ๆ ทั้งสิ้น นอกจากความพอใจส่วนตัว และเดินตามๆ กันไปเรื่อยๆ ดังนั้น ความผิด-ถูก หรือดำ-ขาว ในบ้านเรา จึงเลือนรางและสามารถพลิกขั้วหรือไหลรวมกันได้ทุกเมื่อ
 
               จนทำให้ภาพของสังคมบิดเบี้ยวบุบเบลออย่างที่เห็นและเป็นอยู่นี่แหละครับ
 
               และสิ่งผิดๆ ซึ่งมีคนทำมากๆ เข้า หรือบ่อยๆ เข้า สังคมที่ง่อนแง่นโงนเงนก็อาจหลงว่าเป็นสิ่งถูกได้เหมือนกัน
 
               ท้ายคอลัมน์วันนี้ ขอเชิญร่วมฟังเทศน์มหาชาติฉลองพุทธชยันตี 2,600 ปี แห่งการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า ซึ่งจัดโดยโรงเรียนยานนาเวศวิทยาคม ร่วมกับสมาคมผู้ปกครองและครูฯ และสมาคมศิษย์เก่าฯ ณ หอประชุมราชพฤกษ์ โรงเรียนยานนาเวศวิทยาคม ในวันพฤหัสบดีที่ 12 และวันศุกร์ที่ 13 กรกฎาคม 2555 ตั้งแต่เวลา 07.30-16.30 น.สอบถามรายะเอียดเพิ่มเติมได้ที่ 0-2211-0942 ต่อ 101 หรือ 117
 
               สำหรับท่านที่ชอบเพลงเก่า ชมรมคนรักษ์เพลง เขาจัดคอนเสิร์ตการกุศล "เพลงเก่า เล่าเรื่อง” เพื่อหารายได้มอบให้พิพิธภัณฑ์เพลงลูกทุ่ง และบ้านพิพิธภัณฑ์ ที่ประสบภัยน้ำท่วมเมื่อปีที่แล้ว ในวันพฤหัสบดีที่ 12 กรกฎาคม 2555 เวลา 13.30 น. ณ โรงละครแห่งชาติ ในบรรยากาศของเพลงสากลและเพลงลูกทุ่งยุค1960 โดยศิลปินแห่งชาติ ผ่องศรี วรนุช ชาย เมืองสิงห์ ร่วมด้วย วิชัย ปุญญะยันต์ ปกรณ์ พรพิสุทธิ์ สุรชัย สมบัติเจริญ ไชยา มิตรชัย ศิริมา สุนทรรังษี ชมพู ฟรุตตี้ ฯลฯ ซื้อบัตรได้ที่ไทยทิกเก็ตเมเจอร์ ทุกสาขา